ANLAŞMA

Bazen insanlar, kendilerine verilmeyen sevgiyi elde etmek için ne kadar ileri gidebileceklerini, en dibe batana kadar anlayamazlar. Ahsen de onlardan biriydi. Çocukluğu, kendisine ait olmayan günahların arasında geçti. Babası ona sevmeyi değil, hayatta kalmayı öğretti; onu gerektiğinde acı verebilecek birine dönüştürdü. Ve bilirsiniz... Canavarların kalbi olmadığı söylenir. Belki de bu yüzden, onların sevgiye layık olmadığı düşünülür. Ama Ahsen'in içinde kimsenin göremediği bir şey vardı: Bir gün sevileceğine dair bir umut. Bu umut uğruna karanlığını susturmaya, değişmeye ve hatta canını vermeye razıydı. Ta ki Pars'la tanışana kadar. Ahsen, sevginin daima bir bedeli olduğuna inanıyordu. Pars ise onun karanlığını gördü ve yine de yanında kaldı. Belki de ilk kez biri, onu değiştirmeden sevmişti. Fakat bu hikâye burada mutlu bir sonla bitmiyordu. Pars'ın hayatına girmesiyle saklanan sırlar birer birer ortaya çıktı. Sevgiyle başlayan yol, yakıcı bir savaş alanına dönüştü...