Aşkın Not Ortalaması

Okulda herkesin bir etiketi vardı. Çalışkan, sessiz, sorunlu… Onunki belliydi: Uzak durulması gereken. Kuralları umursamazdı. Notları yerlerdeydi. Ama bakışları… insanın bütün dengesini bozacak kadar netti. Ben ise tam tersiydim. Planlı, düzenli, “doğru” olan her şeyi yapan kız. Ta ki o gün gelene kadar. Sınav kağıdımı elimden aldı, köşesine tek bir şey yazdı: “Bu kadar doğru yaşamak sıkıcı değil mi?” O an anladım… Bu çocuk sadece kuralları değil, insanın içindeki tüm dengeleri de yıkıyordu. O benim ortalamamı düşürdü. Ben onun umurunda olmayan hayatına sızdım. Ve aramızda tek bir sorun vardı: O, kaybetmekten korkmuyordu. Ben ise ilk kez… her şeyi kaybetmeye hazırdım. Çünkü bazı çocuklar ders vermez… ders olur. Ve o… benim en tehlikeli konumdu.