Bir Sıra Mesafesi

Bazı insanlar hayatımıza tesadüfen girer. Bir sıra değişikliğiyle başlayan bir hikâyenin, bütün hayatını değiştireceğini Kumsal nereden bilebilirdi? Kumsal sessizliği seven, insanlara kolay güvenmeyen ve hislerini içinde yaşamaya alışmış bir kızdı. Ta ki yeni oturma düzeniyle Ege’nin yanına oturana kadar. Ege ise onun tam tersiydi. Herkesle konuşan, gülmeyi seven, dışarıdan umursamaz görünen ama kendi içinde kimseye göstermediği yaraları olan bir çocuktu. Başlarda aralarında yalnızca bir sıra vardı. Sonra birkaç kelime. Birkaç bakış. Birlikte geçirilen teneffüsler. Ve fark etmeden büyüyen bir yakınlık… Ama bazı duygular, itiraf edilmeden önce insanı defalarca sınar. Kumsal ve Ege’nin hikâyesi gerçekten bir tesadüf müydü? Yoksa bazen bir insanın hayatına girmesi için sadece bir sıra mesafesi yeterli miydi?