Gözlerindeki Yabancı

Çocukluğun o masum sokaklarında verilen yarım kalmış bir söz, yıllar sonra bir üniversite koridorunda yeniden kesiştiğinde ne olur? Eflin, geçmişin tozlu hatıralarını ve avucunda sıktığı küçük bir tahta arabanın sessizliğini kalbine mühürleyerek büyüdü. Üniversite kapısından içeri adım attığı o gün ise karşısında yıllar önceki o çocuktan eser olmayan, keskin zeytin yeşili gözleriyle etrafına duvarlar örmüş bir adam buldu: Ayaz Karahan. Fakat bu karşılaşma ne bir kavuşma ne de eski günlerin hatırına bir tebessümle başladı. Ayaz, ardında bıraktığı her şeyi, hatta adını bile geride bırakmış bir yabancıydı. Eflin için ise o zeytin yeşili bakışlar, hem geçmişin en büyük yarası hem de söküp atamadığı bir bulmacaydı. Gözlerindeki Yabancı, unutulmaya çalışılan bir çocukluğun ve nefretle beslenen bir aidiyetin hikayesi.