ÖLÜM ÇİÇEĞİM

dünyanın en büyük acısı ailenin var olduğu halde hissetmemekti biz yavuzla hissetmemiştik gözlerinde geçen  hüznü gördüm ikimizin ortak bir acısı vardı ben ne kadar belli etsemde yavuz hiç belli etmiyordu çünkü güçlüydü ama bana hiç güç gösterisi yapmamıştı bende bu acının içindeyim dememişti Eli yanağıma gitti benden bağımsız akan yaşı silmişti " Ağlama seninle olan her ortak yönüm benim için çok güzel" Denize çevirmiş'tim bakışlarımı "Aynıyız biz senle yavuz" dedim " Hayır sen yaralı bir kadınsın benim yaralarım senin ki kadar ağır, geçmeyecek yaralar değil ,benim yaram'la senin yaran eş değer değil tutaste" dedi