Bir kitapta okumuştum şöyle diyordu bir satırında "insanlar sadece kendi hayatları için kaygılandıkları,kendilerini
Kolladıkları için yaşar sanırdım oysa onları yaşatan tek şey sevgiymiş"
Ne kadar doğruydu insanlar sevgi ile yaşar sevgi ile büyürdü, insanı yaşatan tek şey sevgiydi ,sevgisiz büyüyen her çocuk hep yarım, hep eksik, hep kırgın korumasız ve savunmasız olurdu
Sevgi neydi
Gözle görülmeyen birşeydi
Biz neden bu kadar sevgiye bağlıydık
Çünkü sevgi yaşatırdı
Sevgi iyileştirirdi
Ben hiç yaşamamıştım
Yaralarım hiç iyileşmemişti
Ne kadar kötü bir söz değilmi
Sevilmemişsin
Sevilmemiştim...
Yavuzla konuşmamızın üzerinden iki gün geçmişti günler o kadar hızlı geçiyordu ki ev halkı artık dayanamıyor bizden bir cevap bekliyorlardı sözlerle söylemeselerde gözlerde anlaşılıyordu herşey
Sabah erkenden kalkmıştım bu gün koşu yapmak istiyordum hemen dolabıma ilerledim eşorfman ve sporcu atleti çıkardım iç çamaşırlarımıda almış banyoya gitmiştim duşa girmiş güzelce yıkanmıştım bu gün nedensizce mutluydum içimde bir heyecan vardı
Yaşadığımı hissediyordum
Duştan çıkmış giyinmiştim saçlarımı kurutup güzelce sıkı bir şekilde toplamıştım spor ayakabilarimi giyip
Aşağıya indim herkes uyuyordu sessizce çıktım evden o sıra kapıda alp abimi gördüm gülümsedi bana "koşuyamı" diye sordu
Yok abicim podyuma çıkıyorum
" Evet biraz koşmak istedim"
Sırıtı
" Eee güzelim bende koşu yapıcaktım beraber sporumuzu yaparız" dedi
Güldüm
" Olur " dedim
bahçe çıkışına ilerledik
" Evdekiler ve tabiki ben bir cevap bekliyoruz senden Aslı "
" Biliyorum abi en kısa sürede gelip sizlerle konuşucağız"
"Hayat senin hayatın seçimlerine yaşam tarzına sen hariç kimse yorum yapamaz
Cevabın ne olursa olsun senin yanında olucam güzelim"
Gülümsemekle yetindim
Alışıyordum onlara tek zor gelen anne ve baba demekti,
Zeynep hanım ve fatih beyin bu duruma üzüldüğünün gayet farkındaydım ama elimde değildi yıllarca tek başıma ayaklarımın üzerinde durmak için çabaladım, bu süreçte anne bildiğim baba bildiğim kimse yoktu onlar benim canavarımdı, annesiz ve babasız büyüyen çocuklar o kelimeye bir yabancıydı
Gerçekler ortaya çıktığından beri eski annem yüzüme bakmamış hatta benden kaçmıştı
"Sustun ne düşünüyorsun öyle" Alp abimin sesiyle hafif irkildim ve ona baktım
" Dalmışım " dedim ve eski yaşantıma inat yine gülümsedim
" Eee hadi koşuya başlayalım" dedi ve koşmaya başladı bende biraz gerisinde başladım
Eve geldiğimde herkes kahvaltı masasına oturmuştu
" nerdesin sen annecim odanda yoktun"
Ellerimle halimi gösterir gibi yaptım
" Alp abimle koşuya çıktık " güldü
" Deli kız" dedi bende arkamı dönüp odama doğru gittim
" Hızlıca duş al ve yemeğe gel annesinin birtanesi"
Güldüm sürekli sevgi sözcükleri kullanıyordu bana Zeynep hanım çok güzel bir anneydi, evladı çalınmasına rağmen kalbi hiç kirlenmemişti fatih beyde öyle
Hızlıca duş alıp saçlarımı kurutma gereği duymadan odamdan çıktım ve merdivenlere doğru gittim önüme bakmadığımdan birine çarpmıştım
Hızla belimden kavranmamla bir bedene yapışmıştım saniyeler içerisinde olan olaya çığlık bile atamamıştım,yüzüm boynuna yakın bir şekilde duruyordu
Bu koku çok güzeldi yavuzun kokusuydu
Başımı geriye doğru attım ve yüzüne baktım sırıtıyordu saniyelik gözlerim dudaklarına kaydı gülüşü daha da derinleştı ben aval aval bakıyordum gülüşüne dudaklarına yaptığım saçmalığı fark edip gözlerine çıkardım gözlerimi
Elini kaldırdı o sıra kendimi korumak ister gibi sıkıca kapatım gözlerimi elleri tüy gibi tenimde dolaştı yüzüme yapışmış olan ıslak saçlarımı geriye doğru çekti belimdeki eli sıklaştı ve kulaklarıma yaklaştı "ıslak saçla dolaşma hasta olursun" dedi beni düşünmesine gülümsedim
Dedim ya herşeye inat gülümsüyordum,
Gözleri dudaklarıma kayınca kaşları çatıldı ve belimdeki elini bıraktı bende kendimi düzeltıp ona baktım utanmıştım
" Ne işin var burda" diye sordum
"Artık sizinkilerle bir haber vermemiz gerekiyor güzelim bu yüzden bir akşam yemeği organize edeceğim" dedi
Asil herif seni
" Yukarıya neden çıkıyordun"
" Seni görmek için"
Hafif kaşlarım çatıldı hemen düzeltim,
Beni görüp ne yapacaktı
"Görmek istemem için bir sebep arama sebebe gerek yok" dedi ve elimi tutu
Kulağıma yaklaştı
"Bu sahte sevgililik işi saçma geldi bana " dedi kısık bir sesle
" Nasıl yani" dedim onun gibi kısık bir tonda
Omzunu kaldırıp indirdi bilmiyorum der gibi şimdilik bu konuyu rafa kaldırmak istedim
Beraber yemek masasına ilerledik
Fetih bey ellerimize baktı içimde bir şeyler kıpırdadı korku değil heyecan
Fatih bey memnun olmamış gibi burun kıvırdı güldüm kıskanmıştı beni
" Gel babacım yamacıma otur" dedi eli ile yanına çağırarak
Zeynep hanım güldü ve fatih beyi uyardı
" Gel oğlum gel kızım şöyle oturun" dedi ve bizi sandalyeye doğru ilerleti ikimizde oturduk o sıra sağıma Alp abim solumda yavuz yavuzun yanında demir abim tam karşımızda Zeynep hanım onun yanında sarp abim ve baş tarafta fatih bey oturuyordu tüm bakışlar bizim üzerimizdeydi rahatsız olmuş gibi kıpırdandım ve gözlerimi bizimkiler harici her yerde dolaştırdım bizim burdan görülen salonun halılarının desenleri ne kadar güzelmiş
" Bana bakın çekin o gözlerinizi kızımdan ve oğlumdan "Zeynep hanımın bu sözü gülümsetmişti
Ellerimde hissetigim ellerle gözlerim Yavuz'a kaydı heycanımı dindirmek istemişti gözlerimi halıya kaydırdım yine ne yaptığımı anladı ve hafif erkeksi bir sesle güldü herkesin delici bakışı yine bize kaydı bu duruma bende kıkırdadım
Yemekten sonra yavuz gitmişti ve bende odama çıkmış dinleniyordum Zeynep hanım odaya daldı
Hemen doğruldum " noldu birşey mi oldu"
" Aşağıda gülemiyorum baban yüzünden benim kızım küçük diyip duruyor "
Güldüm
" Evlenmiyoruz ya sadece" dedim ve utandım neydik biz sahte sevgili ama yavuz bu iş saçma demişti oyunu reddetmişti kendisi kabul etmem için aramamışmıydı beni şimdi neden böyle geri adım attı ki
" Oy benim güzel kızım ay aynı annesi aynı ben ,ben doğurdum seni ne güzel utanıyorsun sen öyle "dedi
" Zeynep hanım yaa" dedim cilveli bir sesle
"Bu arada yavuzun babası aradı bu hafta sonu Karadeniz'e gidiyoruz"
Şaşkın şaşkın baktım
"Neden ki " diye sordum
"Annem birtanem biz yavuzun babası ile ortağız ya oda Karadeniz'e iş için gidicek baban o sırada bizde ufak bir tatil yapalım dedik"
" Şey nerde kalıcaz orda"
" Orda bir evimiz yok kızım o yüzden otelde kalırız" dedi
Rahatladım en azından yavuzla aynı evde değildik bu gün'kü o hareketi kalbimi yerinden çıkarırken aynı ev fikri öldürürdü beni
" Baban nasıl kudurdu ama " dedi güldüm cidden yemek boyunca hep bize bakmış ve en küçük şeyde laf atmıştı
Bir yandan da Yavuz'u çok seviyordu ama beni Yavuz'a verme fikri onu sinir ediyordu
Ben artık seviliyordum
Ben artık yaşıyordum
Ben ailemle hayatı öğreniyordum
_____________________________
Bolll yavuzlu bir bölümle sizlerleyim
Artık bir yakınlaşma gerekiyordu değil mi
Yorum atmayacağınızı bilmeme rağmen yine de soruyorum
Bölümü sevdiniz mi
Bende sizleri seviyorum 😽 💖