Elim de kahvem balkonum da oturuyordum gökyüzü karanlıktı tıpkı benim gibi karanlık gördüğüm yıldız aynı benim gibi yapayalnız'dı derin bir soluk çektim ciğerlerime her gece bu balkon'da bu soruyu kendime soruyor'dum "neden yanlızım"
Yine cevabım yoktu boşalan bardağımı mutfağa bıraktım çıplak ayaklarım'la yatak odama doğru adımladım yatağıma girip tavanı izledim "22 yıl koskoca 22 yıl yanlızdım ne arkadaş ve sevgili ne aile benim en büyük boşluğum ailem'di " bu düşüncelerle uykunun derin kollarına bırakmıştım kendimi ....
Sabah alarmım sesiyle gözlerimi araladım telefonumu alıp alarmı kapatacaken aslında alarmım çalmıyor bı numara beni aradığını gördüm boğazımı temizledim ve açtım telefonu
" Alo"
Gelen bir kadın sesi'ydi " alo aslı soylu'ylamı görüşüyorum"
" Evet buyrun benim"
" Aslı hanım bu gün saat 15:00 da ....hastanemize gelebilirmisiniz"
Neden çağırılıyor'dum ki?
" Bir sorun mu var "
" Telefondan bilgi vermem mümkün değil hastanemize bekleniyorsunuz"
" Tabi orda olacağım "
Mutfağa gittim neden arandığım sorusunu kafam'dan sildim ve güzel bir kahvaltı hazırladım kahvaltımı yaptım bir yandan sosyal medyada dolaşıyor'dum gelen isteklere baktım yarısını eleyip bı kaç tanesini kabul ettim
Videolar izliyor bı yandan kahvaltı yapıyor'dum
Odama geçip hazırlandım daha çok erkendi ama biraz sahile gitmek istiyor'dum
Takılarımı takıp saçlarımı taradım hafif bir makyaj yapıp son kez parfüm sıktım
Çantamı elime alıp evimin anahtarını telefonumu cüzdanimi koyup saate baktım 11:23
Sahile gelip oturdum kulağım'da kulaklık takılıydı elime sigaramı almış dumanı ciğerlerime çekiyor'dum saatleri böyle geçirdim en sonunda artık hastaneye gitmem gerektiğini düşündüm gelen dolmuşu durdurdum binip hastaneye doğru yola çıktım
Danışmana adımı soyadımı söyleyip beni yönlendirdiği yöne doğru adımladım önümde duran kapıyı derin bir nefes çekip tıkladım ve açtım içeride bir kadın bir adam vardı birde doktor olduğunu düşündüğüm bir adam " ah kusura bakmayın hastanızın oldugunu bilmiyordum"
Doktor bey" aslı hanım sizmisiniz" diye sordu
" Evet benim"dedim elini koltuğu gösterip" buyrun lütfen bizde sizi bekliyorduk" hafif çatılan kaşımla içeriye girdim bana gösterilen yere oturdum ve söze başladım" bu sabah hastanemizden buraya gelmem istendi bir sorun yoktur umarım"dedim
" Herşeyi açıklayacağım" dedi ve sözlerine devam etti doktor
" Geçmiş günlerde arşiv odasında geçmiş hastaların dosyalarını inceledim ve bir sorunla karşılaştım,Zeynep hanım bu hastanede doğum yaptı ve kız cocuğunun öldüğü haberini aldı fakat incelediğim dosya'da bebeklerin karıştığını ve Zeynep Hanım'ın değilde o zaman doğum yapan başka bir hanım Efendi'nin bebeğinin öldüğünü anladım hemen Demirhan ailesine haber verdim onlar da beni kırmayıp DNA testi için burda bulundular "
Kafam karışmıştı" bu durumun benimle ne ilgisi var"
" Karıştırılan bebek sizin olma olasılığı çok yüksek efendim"
Çıldırıcaktım bir yanlış anlaşılma olmalıydı ben karışmış olamazdım
" Bakın bir yanlışlık olmuş olabilir yani o zaman doğum yapmış başka birileri de olmalı"
Doktor " malesef efendim herşey DNA testiyle anlaşılıcak zaten sizde isterseniz DNA testi yaptıralım"
Aklım'da şüphe kalsın istemiyordum
Onaylar gibi başımı salladım
" Peki o halde siz ve fatih beyden kan örnekleri alalım sonuçlar 3 güne çıkar diye umuyorum"
Kan odasına gittik kolumu sıvazladım hemşire onay bekliyordu onu onayladım ve başımı başka bir yöne çevirdim kolumda hissettiğim hafif ağrıyla biraz kasıldım sonra iğnenin kolumdan çıkarılmasını bekledim
DNA testi için kan örnekleri alınmıştı doktorla vedalaşıp odadan çıkıştım arkamdan gelen sesle oraya döndüm isminin Zeynep olduğunu öğrendiğim kadın bana sesleniyordu
" Buyrun bir sorunmu var" dedim
Kadın ilk başta gerilse'de sonradan cesaretini toplayıp konuşmuştu
"Kızım eğer sende istersen bı caffede oturup konuşalım yani en azından tanışmış oluruz lütfen kırma beni"
Kadının bakışları o kadar istekliydiki red etmek imkansız gibiydi isminin fatih olduğunu öğrendiğim adam arkada duruyor sadece bizi izliyordu
Bakişlarimi tekrardan kadına çevirip
" peki " dedim
Şuan bı caffeye oturmuş çay içiyorduk kimse konuşmaya başlamamış'tı Zeynep hanım sessizligi bozup konuşunca bakışlarımız onu bulmuştu
"Bak kızım şuan bunları konuşmak için erken mi bilmiyorum ama en azından açıklık getireyim"
Başımı saladım ve konuşmasına müsaade verdim
"Hamile olduğumu öğrendiğimiz'de çok sevinmiştik ilk defa bir kızım olacaktı evdeki herkes hatta tüm akrabalar çok mutluyduk hamileliğimin 3 ayında zorluklar yaşadım doktor dogumumun tehlikeli olduğunu aldırmamın gerektiğini söylüyordu fakat ben karnım'daki bebeğe kıyamaz'dım doğumum gerçekleşicek'ti bun'da kararlıydım fatih bu süreçte sürekli yanımday'dı destekliyordu beni doğumum gerçekleşeceği sıra doktor ya benim ya bebeğin öleceğini söyledi fatih beni seçmişti "gözlerinden yaşlar akıyordu fatih bey Zeynep hanımın göz yaşlarını sildi" doğum yapmiştim doğumdan sonra uyandığımda öldü dediler ,bebeğimin ölüsü bile olsa görmek istedim, gördümde sarıldım öptüm kokladım " elimi tutu masanın üzerinden
" Eğer bebeğimin ölüsünü görmeseydim inanmazdım araştırır bulmak için canımı verirdim ,verirdik" dedi fatih beyi kast ederek
Ellerimi masadan çektim Zeynep hanım ellerimize baktı ve başını eğdi
" Zor bir süreçten geçmişsiniz yaşadıklarınızı anlayamam belki ama üzüldüm bebeğinizin ölmesi sizin suçunuz değil"
Zeynep hanım göz yaşlarını elindeki peçeteyle sildi
" Bunları sen üzül diye söylemiyorum kızım olurda DNA testi pozitif çıkarsa bizim seni bırakmadığımızı bil istiyorum"
" Anladım" diyip susutum
Telefonumun çalmasıyla çantamdan telefonumu çıkardım" kusura bakmayın buna bakmam gerek"
Onlar beni onayladığın'da açtım telefonu
" Aslı bu gün neden gelmedin"
Üniversite'den Esra hocam aramıştı
"Kusura bakmayın hocam bir kaç işim vardı gelemedim"
" Aslı bu kaçıncı bursunu mu yakmak istiyorsun seni bu gün de idare etmeye çalıştım ama bir daha tekrarlanırsa dersten bırakmak zorunda kalacağım ve bursun yanacak"
Endişeyle
" Hocam özür dilerim gerçekten mecburdum gelemedim ama bu daha tekrarlanmayacak gerçekten"
" Bu gün seni idare ettim ama bir daha tekrar etme ders'ten bırakmak istemiyorum "
"Tamam hocam teşekkür ederim anlayışınız için"
Esra hoca benim durumumu bildiği için bana burs ayarlamıştı derslerim de Olan başarım sayesinde bursu kazanmıştım şuan mimarlık bölümü okuyordum
Telefonu kapatım
" Kızım bir sorun mu var bizim yüz-"
" Bir sorun yok halletim ben "
Çantamı elime aldım
" İzniniz'le ben kalkayım artık "
Onlar beni onayladı ve fatih bey konuştu ona baktım"istersen seni istediğin yere bırakalım"
" Yok zahmet etmeyin ben dolmuşla gideceğim"
Saat çok geç olmuştu mesai'ye kalmıştım sabah geç geldiğim için caffeyi kapatıp çantamı koluma taktım saat epey geçti
Bu saate boş dolmuş bulmak biraz zordu
O yüzden yüremeye karar verdim
Karanlık ve sessiz sokaktan geçiyor'dum arkam'dan duyduğum ayak sesleri beni tedirgin ediyordu derin bir nefes aldım ve adımlarımı hızlandırdım arkamdaki adım sesleri de hızlanınca iyice korkmuştum
Birden bire kolumdan tutulup çevrilmemle çığlık koptu dudaklarımdan
"Güzelim korkma benden"
İri yarı bir adamdı serhoş olduğu her yerinden beliydi
" bırak kolumu "
Elini saçlarıma dokundurduğun'da iyice korkmuştum istemsizce titriyordum
" Bırakk"
" Şşştt sessiz ol canını çok yakmayacağım söz veriyorum"
Kolumu çekmeye çalışıyordum dayanamayıp bacak arasına tekmeyi geçirdim ani sarsılmasın'dan faydalanıp kaçmaya çalıştım birden saçımdan tutulup yere fırlatıldım dizlerimin üzerine düşmüştüm adam kolumdan tutup beni kendine çevirdi ve üzerime çıktı çırpınıp ağlıyordum
Birden bire üzerim'den kalkınca gözlerimi açtım bir adam onu tutmuş dövüyordu
" Senin anan bacın yokmu lan şerefsiz "
Yerdeki adam kahkaha atıyordu bu nasıl bir piskopat'ı böyle kendimi bir duvarın dibine çekmiş çökmüştüm yere dizlerimi kendime çekmiş ağlıyordum kolum'da hissetiğim elle irkildim çığlık attım
" Sakin ol birşey yok iyimisin"
Dedi adam, başımı dizlerimden kaldırdım ve adama baktım,
Diğer adama baktım, yerde baygındı
Üzerim'deki gömeleğin düğmeleri kopmuştu bunu fark eden adam kafasını başka yere çevirip üzerin'deki ceketi çıkarıp bana uzatı
" Giy bunu" dedi elindekini alıp giydim
Titriyor'dum
"Polisi aradım geliyorlar"
Başımla onayladım ağlıyor'dum
" Burda bekle sana bir su getireyim"
" Yok istemiyorum"
Karakola gelmiştik üzerim'deki ceket'e iyice kendimi gizlemiş'tim ifadeler alınmış'tı, kendime gelmiştim
Beni kurtaran adamın yanına gidip
" Ben gerçekten teşekkür ederim siz olmasaydınız -"
" Teşekküre gerek yok siz iyisiniz değil mi?"
" Sayenizde iyim "
Üsüm'deki ceketi cıkarıp adama vericektim'ki
" Sizde kalsın "
3 GÜN SONRA
Dolmuşa binip hastaneye doğru yola çıkmıştım yolu izlerken geçen gün yaşadıklarım aklıma gelmişti
O adam olmasay'dı ne yapardım kendimi çok zor toparlamış'ken o olayı yaşasay'dım ölürdüm bunu biliyorum
Şuan karşım'da Zeynep hanım ve fatih bey vardı doktor beyin şüpheleri doğru çıkmıştı ben demirhan'ların kızı'ydım
Geçen seferki caffeye gelmiş oturuyor'duk garson gelmiş siparişlerimizi alıp gitmişti ezberleyecek yakında adam bizi, Zeynep hanım konuşunca dikkatimi ona verdim
" Kızım ben yıllar'dır evlat hasreti çektim bir çok hastalık çıkar'dım kırma beni sende yardım et bana" elini fatih beyin elinin üzerine koydu" şu evlat hasretini gidermemize yardımcı ol biz artık kızımız'dan uzak durmak istemiyoruz şu yüreğim'deki acıyı dindireyim"
Hem ağlıyor hemde onlara evlat olmamı istiyorlar'dı
" Bakın benim kurulu bir hayatım var ve aile isteyecek yaşıda çoktan geçtim ama sizde isterseniz dışar'da görüşürüz siz evime gelirsiniz ben size gelirim "
Kadın gözyaşlarını sildi gözlerindeki hayal kırıklığını gördüm
" Yapma kızım gel bizimle evimize gidelim birbirimize alışalım bak söz eğer bizi sevmezsen gitmene izin veririz ve senin dediğini yaparız "
İstemsizce red edemiyor'dum bu kadını o kadar tatlı biriydi'ki bilmiyorum beni ona çeken birşey vardı anne özlemim ağır basıyordu susmuştum
" Kabul ediyormusun?"
Kadının daha çok ağlamasına dayanamayıp
" Kabul ediyorum" dedim
Kadın ayağa kalkıp yanıma geldi bende ayağa kalktım beni kollarına alıp sarıldı
Kollarımı zorda olsa beline doladım kokusunu gizlice çektim içime
O kadar güzel kokuyordu ki bu anne kokusu mu oluyor'du bilmiyorum ama hayatımda ilk defa kendim'den nefret ettim ,şu zamana kadar hiç bir yerde güven'de hissetmemiştim şuan o kadar güven'de hissediyordum'ki kendimden nefret ediyordum bu zamana kadar güven bildiğim duygu yalan çıktı güven buydu güven anne kokusuy'du güven anney'di dolan gözlerimi fark edince hemen yukarıya baktım göz yaşlarımı geri gönderdim
Şuan iki katlı mustakil bir evdey'dim mutlu olduğum kısmı ev sahile yakındı
Evet şuan ne mi yapıyordum? Zeynep hanımın ve fatih beyin tam ortasında oturuyor'dum ve cocuklar'ının resimlerine bakıyor'duk 3 abim bir tane yiğenim varmış
Fatih bey konuşunca ona odaklandım
" Bak kızım abin demir 28 yaşında küçük bir kızı var " başka bir tanesini
açıp" abin Alp 26 doktor şuan " başka bir tane açıp" abin sarp 23 yaşında demirle beraber şirketimizde çalışıyor bir yandan'da okuyor"
Yuhh yani maşallah
