Çok şaşkındım ,karşımda nazlı vardı
Nazlı eski babamın kızıydı daha 17 yaşındaydı o herif beni selime verdiğinde nazlı daha 9 yaşlarındaydı,
Ben selime verildiğimden sonra nazlı beni hiç görmemişti ben onu hep magazinlerde o herifin aile fotoğraflarında görüyordum
" Nazlı" dedim şaşkın bir sesle
" Abla " diyerek yanıma geldi ve sarıldı
Kollarım havada kalmıştı,nazlı'nın ne işi vardı burda benden ayrılınca bir adım geriledim merakımı fark etmiş olmalıydı
"Babam gönderdi beni buraya"
O adamın benimle ne işi olurdu ki Zeynep hanım buradaydı ikiside merakla bize bakıyorlardı
" Kızlar içeriye geçin oturup konuşun kapıda ayak üzeri konuşmayın"
Zeynep hanımı dinlemiştik ve salona doğru adımlayacaktık ki ben nazlının kolunu tutum ve kaldığım odaya götürdüm
Odamdaki koltuğa oturduk
" Dökül noluyor" diye sordum
" Babam beni gönderdi selim amcayla babam konuşmuşlar babam'da seni eve çağırdı"
Anlamalıydım selim peşimi bırakmayacaktı bunu tahmin etmem gerekiyordu
"Seni neden gönderdi kendisi neden gelmedi"
" Babam hasta abla onu geçtim o evdeki kimseyi dinlemeyeceğini biliyorlar ,ben çağırırsam gelirmişsin öyle dediler"
Sustum ellerimi yüzüme koydum ve derin nefes aldım
" sana ne istediklerini söyledi mi" diye sordum
" Yok senin konunu kimse açmıyor evde daha doğrusu açamıyor "
" Neden"
" Bilmiyorum annemi biliyorsun sosyeteden başını kaldırmıyor babam iş yemekleri davetler magazin şirketle uğraşıyor senin konunu açmaya fırsat olmuyor bir kaç kez denedim ama üstünü kapatılar"
Nazlıya yaklaştım ve elini tutum
" Seni yakmalarına izin verme nazlı sağlıklı bir ailede büyümüyorsun sende onlar gibi olma" dedim
"Abla annem ve babam neden sana bu kadar düşmanlar bilmiyorum ama ben onlar gibi değilim abim hep seni anlatıyordu bana ben seni örnek alıyorum"
Yasinin benden bahsetmesine şaşırmıştım o beni hiç sevmezdi nazlıya beni neden anlatmıştı offf delice soru vardı aklımda hiç birinde mantıklı bir cevap bulamıyordum
" Beni örnek alma nazlı sen hayatını kurtar örnek alma,örnek ol ablam "
Gözleri parladı
"Benden nefret etmiyormusun?" diye sordu
" Neden senden nefret edeyim ki?" dedim
" Sen neden'ini bilmediğim bir şekilde evden uzaklaştırıldın ama ben o aileyle büyüdüm ailem ilgisiz olsada kızlarıyım hiç kin beslemedin mi? bana, yaptıklarını sana neden yapmadılar" diye sordu
" Benim nefret edeceğim kişi sen değilsin nazlı böyle düşünme "
Yatağımdan kalktım ve aşağıya gittim nazlı gittikten sonra hemen odama çıkmış ve kimseyle konuşmamıştım
Akşam yemeği saati gelmişti ne kadar berbat bir gün geçirsemde acıkmıştım
Herkes salonda oturuyordu içeriye girdim fatih bey yine oğullarıyla uğraşıyordu sarpın yani boştu onun yanına gidip oturdum " kızım iyimisin rengin atmiş"
" İyim Zeynep hanım" diyip zorda olsa gülümsedim
Telefonuma gelen mesajla herkes bana pür dikkat baktı
Gelen mesaja baktım
"Canım karıcım iyi geceler "
Mesajına yanıt olarak
" Umarım senin de son gecen olur " yazdım
Korkuyordum ama yine de onun korktuğumu bilmesine gerek yok
Başımı telefondan kaldırdığım da fatih bey dahil abi tayfası kaşları çatık bakıyordu Zeynep hanıma kaydı gözlerim
İmalı bakışlar atıyordu
Yok artık sevgilim olduğunu mu düşünüyorlardı
" Çekin o gözlerinizi kızımın üzerinden" diye erkek tarafını uyardı Zeynep hanım
"Anne kardeşimize bakmamız normal değil mi?"
"Değil annecim çek o gözlerini ,oyarım "dedi iki parmağini Alp'e doğru uzattı
" Ama hatun ben kızıma bakıyorum, çekin lan gözlerinizi kızımdan"
Dedi fatih bey
dudaklarım kıvrıldı
" Fatih sen kanepede yatmayı çok özledin herhalde "
" Sofra hazırmış hadi masaya geçelim" dedi fatih bey
Neden baba demiyorsun o şerefsize baba diyebildin yıllarca asıl babana neden baba diyemiyorsun yada kafasını sosyeteyle şanla şöhretle bozmuş anne demeye bin şahit gereken kadına anne diyebildin neden Zeynep hanıma anne diyemiyorsun
Kendimce yine aklıma gelen bu sorular ,yanıtsız kaldı zaten hep böyle degilmiy'di?
" Kızım hadi seni bekliyoruz " dedi Zeynep hanım
Kendime geldim ve hemen ayağa kalktım
Onların arkasından gittim herkes masaya oturmuştu
" Hayal nerde" dedi sarp
"Ona ben yedirdim yemeğini uyuyor şimdi oğlum" dedi Zeynep hanım
Herkes masadaydı bir kişi eksik demir yoktu
" Kızım demir bahçede oturuyor çağırsana gelsin masaya"
Onu onaylayıp bahçeye doğru
Adımladım
Demir çardakta oturmuş elindeki dosyayla uğraşıyordu yanına doğru gittim ve beni fark ettiğinde elindeki dosyayı hemen kapatıp yanına koydu
İstemsizce şüphelenmiştim neden endişelenmişti demir
"Zeynep hanım yemeğe çağırıyor" dedim
" dosyayı odama bırakıp geliyorum"
" Bende odamdan telefonumu alacaktım istersen dosyayı odana götürebilirim"
Dedim
" Yok gerek yok ben bı hayal'e de bakacağım senin odana gitmene gerek yok gelirken telefonunu getiririm" dedi
Onu onaylamıştım fakat şüphelenmekte haklıydım demir bişeyler karıştırıyordu
Ve bir sorun vardı telefon odamda değil benim yanımdaydı onun önden gitmesini bekledim ayağa kalktı ve yanımdan ilerledi
Telefonu kıyafetimin kol kısmından içeriye soktum içeriye girdik demir merdivenlere ilerledi bı kaç adım gidince hemen salona gittim ve telefonu koltuğun üzerine koydum yemek odasına doğru ilerledim derin bir nefes aldım ve içeriye girdim
" Demir nerde kızım" diye sordu fatih bey
" Şey demir bir dosyayı odasına bırakıp gelecek " dedim ve masadaki yerime yerleştim ellerim titriyordu bu gün olan aksiyon yeterince fazlaydı bana ,selim ortaya çıkmıştı ,nazlı eve gelmişti o şerefsiz evine çağırmıştı beni ve demirin çevirdigi bir iş vardı yeterince aksiyonluydu günüm
Bir kaç dakika geçmişti demir salona gelmişti elinde benim telefonum biriyle konuşuyordu anlamsız bakışlar atıyorduk ,tam bir Hint bakışmasıydı
"Aslı Şeref soykır diye bir adam seninle konuşmak istiyor" duyduğum isimle gözlerim irice açılmış ve kasım kasım kasılmıştım geçmiş hiç bir zaman peşimi bırakmayacak bir laneti
Evet uzun zaman sonra tekrar bir bölümle geldim
Bölüm hakkında yorumlarınızı bekliyorum
Sizce şeref kim
Aslının geçmişinden daha neler çıkacak
Ve aslının ailesi sizce gerçeği öğrenecek mi