Çiçeksiz Mezarlar

Gözyaşları ne simgeliyordu onun için? Pişmanlık? Mutsuzluk? Hayır! Bir hiçlik.Burada ölene kadar ağlasam yine bomboş bakardı yüzüme. ''Ağlama artık ağlama.Ağlaman neyi geri getirecek? Ağlaman ne değiştirecek?'' diye bağırmaya başladı. Canım yandığı için ağlıyordum ama o bunu göremeyecek kadar gözü boyanmıştı. ''Söylesene,kazanın ikinci günü gidip babamla işbirliği yapan sen değil miydin? Şimdi neden bu gözyaşları?''Cevap veremedim.Birçok duygunun içinde boğulurken nasıl cevap verebilirdim ki.Kafamı tüm pişmanlığımla yere eğip sustum. İki dakika boyunca sessizlik bizi karşılarken,tekrar konuşmaya başladı. ''Söylesene Deniz,abini öldürürken de aynı gözyaşlarını döktün mü? ya da abinin kalbi bana nakledilirken gurur hissettin mi? Son olarak benim için abinden vazgeçerken,kendi hayatından vazgeçerken sana ne dememi bekledin söylesene! susma.'' Hayatımda bir doğru olsun istedim,yanlışlarımı hesaba katmayarak.Ve bir yanlışım tüm doğrumu, tüm benliğimi sildi.