Eda@apollo_651Bana Aitsin 2. bölüm şimdi yayımlandı. Koşun okuyun!!!
Eda
@apollo_651
- 0Eserler
- 7Takipçiler
- 5Takip edilen
- 310Okuma Puanı
Gönderiler
- Eda@apollo_651
- Eda@apollo_651
2. bölümü yayınlamama rağmen bölüm boş gözüküyor. Yayımla'ya basınca hata veriyor. Nedenini bilen var mı?
- Eda@apollo_651
Bana aitsin 2. bölüm geldi. Damla'nın geçmişini biraz anlatmak istedim. Beğendiniz mi? Beğendiyseniz aralara serpiştireceğim bu geçmiş zaman bölümlerini
- Eda@apollo_651
Bana Aitsin 1. bölümüyle sizlerle. Umarım beğenirsiniz. 3. bölümde ya bugün ya yarın gelecek. Hazır olun. Fikir, yorum ve tavsiyelerinizi bekliyorum.
- Eda@apollo_651
İlk bölümü okuyanlardan fikirlerini, okumayanlardan tahminlerini bekliyorum. Aynı zamanda gelecek bölümler için tahmin, fikir, öneri ve eleştirilere açığım. Umarım beğenmişsinizdir. İyi kabuslar.
- Eda@apollo_651
bana aitsin ilk bölümü atacağım. aktifim okurum diyen var mı?
- Eda@apollo_651
erkeklerin kızlara takıntılı olduğu kitaplardan sıkılmadınız mı? Hadi bir de tam tersi nasıl oluyormuş bakalım. 'Bana Aitsin' ilk bölümüyle yakında sizlerle!
- Eda@apollo_651
Yeni kitap geliyor!!
- Eda@apollo_651
Karanlık bir sokakta ardımdan gelen ayak sesleri. Yabancının sigara içtiğini aldığım ağır kokudan anlayabiliyordum. Ben yürüdüm, o yürüdü. Ben durdum, o yaklaştı. Sokak lambası gözlerini aydınlattığında tanıdım onu. Gözleri ilk günkü gibi saf, dudaklarındaki sırıtış son bir veda gibi sessizdi. Eğildi ve fısıldadı. "Saklambaç oynayalım mı?" Biliyordum. Severdi çocuk oyunlarını. Büyümenin sorunlarından böyle kaçabilirdi çünkü. Ve ben de hep onun oyun arkadaşı olurdum. "Olur" dedim. "Say" dedi. Saydım. Bir, iki, üç, dört... Yüze geldiğimde açtım gözlerimi. Yatağımdaydım. Saat hala gecenin zifiri karanlığı. Bana son kez saklambaç oynayalım demişti. Ve ben son kez onu bulacağımdan emindim. Ta ki onu kaybedinceye kadar. İyi kabuslar. Tabii uyuyabilirseniz... Yorumlarda buluşalım. Kızıl okyanus'u okuyalım. Bu gecelik bu kadar.
- Eda@apollo_651
İlk Soru: Yazılarını gerçekten sevdiğimi söylemek istiyorum öncelikle, ve sormak istediğim soru...Bu kadar içli içli ve güzel duygularını anlatabilmek için çok mu sevdin/incindin? Cevabım ise bazı duyguları yerinde ve zamanında doğru kişi üzerinde yanlış şekilde yaşayınca anlıyorsun duyguların derinliğini. Yaptığım bazı hatalar beni bu yol sürüklemiş olabilir. Devam!
- Eda@apollo_651
Bir tanışma tarzı bir şeyler istedim sizinle. Bugün bunu -kişisel detaylara girmeden- yapacağım. Size kendimle ilgili olası merak edilebilecek bazı bilgiler vereceğim (Lütfen sizde yorumlarda sorular sorun.). Yazmaya nasıl başladım? Yazmaya duygularım beni ele geçirmeye başladığında başladım. Yazı gönderilerimi neden akşamları özellikle atıyorum? Yatağa yatmadan önce zihnimi boşaltıp bir nebze rahat uyumak bana iyi geliyor. Lütfen başka sorular da yazın arkadaşlar. Birbirimizi tanımamızı istiyorum. Bir de birisi buraya ne zaman geldiğimi sormuş. Ne zaman katıldım hatırlamıyorum ama aktif olarak girmeye 3-4 ay önce başladım. İyi kabuslar. Soruları ve yorumları bekliyorum!
- Eda@apollo_651
Bir süre sonra soru cevap tarzı bir şey yapmak istiyorum. Bana soru veya merak ettiğiniz rastgele şeyleri sorar mısınız?
- Eda@apollo_651
Bir süre sonra soru cevap tarzı bir şey yapmak istiyorum. Sorularınızı ya da merak ettiklerinizi yazar mısınız?
- Eda@apollo_651
Doğum günleri... Bana her yıl farklı şeyleri çağrıştırır. İlk yıllarda sadece yeni bir yaşa giriyordum ve bunun farklı hissettirdiğine inanıyordum. Hala farklı his ettirdiklerine inanıyorum. Her yıl daha da karamsar, çökük ve ruhsuz. Büyük bir masa. Masanın üstünde bir pasta. Pastanın üstünde bir mum. Ve etrafınızda insanlar. Siz kameralara sahte gülücükler saçarken mumlar eriyip gider. Çünkü o mumlar sizin geçmiş yaşınızı temsil eder. Yenisini kutlarken, eskisi yanıp bitiyor. Ne sen geri getirebilirsin zamanı ne de zaman sana geri dönmek isteyecek. Bu yıl kutlamalarda çok eksiğim vardı. Bir pasta, insanlar, gülücükler ve... Ben... Elimde sadece bir mum ve çakmak. Oturup mumun kendini tüketmesini izledim. İyi kabuslar.
- Eda@apollo_651
Sustu.. Gece sustu, ay sustu, yıldızlar sustu, rüzgar sustu, ben sustum... Ama kafamın içindeki sesler her gece istenmeyen bir misafir gibi beynimi meşgul etmekten ve konuşmaktan yılmadı. Ben bile yılmıştım kelimelere dökmeye içimi, oysaki bir damla bile boşalmamış içimdeki testi. Ve bu gece yine sana yazıyorum, seninle sana kaldıramasam da kadehimi, bu gece yalnızlara içiyorum. Şarabın tadı yeni. İstemsiz bir tat var dilimde. Belki de, sen yoksun diye... İşte, duygularına gömülen bir yazarın sonu. Ya da sonsuz bir yolun yarısı. Kim bilebilir ki? Geri geleceğim. Sadece ne zaman bilmiyorum. İyi kabuslar. Çünkü biraz dinlenmeye ve morale ihtiyacım var.
- Eda@apollo_651
terk ettiğiniz birinden nasıl özür dilersiniz? Bugün sadece sizin yorumlarınızı duymak istiyorum. İyi kabuslar.
- Eda@apollo_651
Bir his vardır. Birini hiç görmemene, bilmemene rağmen sana çok tanıdık gelir. Ne derler? Deja vu? Evet. Onu ilk gördüğümde böyle hissettim. İlk tanıştığımızda, ilk mesajımızda, ilk takipleşmemizde, ilk buluşmamızda, ilk yıldönümümüzde.... Her şeyin ilklerini yaşarsınız ya birisiyle. O da benim için böyleydi. Ona hayatımı bağladım. Nereden bilebilirdim onunla yıllar sonra aramızın ayrılacağını? Ve fark ettim ki onunla ilgili yazdığım her mesajda sanki suçlu oymuş gibi geliyor ama hayır, onu terk eden bendim ve şimdi nasıl barışacağımı bilmiyorum. Herhangi bir tavsiyeniz var mı? Galiba kalbini çok kırdım ve barışmazsak ben de kırılacağım. İyi kabuslar meleklerim... Bu bir ilkti. Beğenirseniz artık meleklerim olacaksınız.
- Eda@apollo_651
Uyuyamıyorum. Gecenin sessizliğinde yalnızlığı dinliyorum. Her şey durgun, her şey ağır, ama içimdeki fırtına dinmek bilmiyor. Sanki düşüncelerim karanlığın içinde yankılanıyor, kendi sesimden kaçamıyorum. Her adımda biraz daha kayboluyorum. Huzur bazen uzaktaki bir yıldız gibi. Uzanıyorsun, parmakların neredeyse dokunacak gibi… ama ışık soğuk ve uzak. Belki de huzur hiçbir zaman var olmadı, yalnızca hayal etmek istediğimiz bir anıydı. Kelimelerim yetmiyor bu gece. Ama konuşmaya mecburum. Sessiz kalırsam, o yankılar beni yutacak. . . . İyi kabuslar. İyi uykusuzluklar...
- Eda@apollo_651
Bir kabus gördüm dün gece... İyi kabuslar derim ya, galiba size en iyilerini gönderiyorum. Böylece bana en kötüleri kalıyor. Onu gördüm. Dalgalı saçları, ela gözleri.... Tamamen oydu. Karşımdaydı. Sanki elimi uzatsam tutacak gibi. Uzattım. Tutmasını bekledim öylece. Tutmadı. Aksine amacı başkaydı. Bileklerime bir ip doladı. Sıkıca. Bir süre sonra kesmeye başladı ama durmadı. Ona yalvardım. Ben çığlık çığlığayken o sadece gülümsüyordu. Anlamıyorum. Kalbim onu delicesine severken beynim onu nasıl bir canavara dönüştürüyordu? Bana tek bir şey söyledi görüşüm kaybolurken. 'İyi kabuslar sevgilim...' Korkuyorum. Belki de ilk defa ondan korkuyorum. Ona tekrar uzanmaya çalıştığımda beni itiyor ve uyanıyorum. . . . Bugün size onunla ilgili gördüğüm kabusumu anlatmak istedim. Neden? Hiçbir fikrim yok. Sadece böyle şeyleri aklımda tutunca onu her geçen gün daha da kaybediyormuş gibi hissediyorum. Bu kabusumu yorumlamanızı istiyorum bugün. Lütfen bir zorunluluk gibi hissedip okuyup yorumlayın. Ve bilin ki aramızdaki bu ekranın arkasında bu sözleri yazan kişinin buna ihtiyacı var. Bana destek olur musunuz? Teşekkürler... Ve artık ne geliyor biliyorsunuz. İyi kabuslar. Ama ben biraz daha buralarda olacağım.
- Eda@apollo_651
Ashtarte... Kullanıcı adın bu galiba. (Umarım doğru yazmışımdır) Verdiğin güzel tavsiyen için teşekkür ederim. Başından sonuna kadar sevildiğimi hissettim. Yorumunun sonunda demişsin ya 'Sevdiğin kişilerle sevdiğin şeyleri yap'. Gerçekten sevdiğim tüm insanlar benden o kadar uzak ki. Benimle bir şeyler yapabileceklerini - ya da yapmak isteyeceklerini - sanmıyorum. Atlatmak istesem de bir yıl iki yıl olsa... Daha kolay belki. Ama işin içinde hatrı sayılır bir 9 yıl var. Giden gittiği yerde mutluyken geride kalanın yapabileceği tek şey arkasından bakmaktır benim için bu saatten sonra. Bilmiyorum. Bazen ilk aşk acısını çeken bir ergenden farksız olduğumu da düşünüyorum. (Sadece yaşça biraz daha olgun?) Beni biraz daha aydınlatman dileğiyle. Mutlu kabuslar.