Eda@apollo_651Bir kabus gördüm dün gece... İyi kabuslar derim ya, galiba size en iyilerini gönderiyorum. Böylece bana en kötüleri kalıyor. Onu gördüm. Dalgalı saçları, ela gözleri.... Tamamen oydu. Karşımdaydı. Sanki elimi uzatsam tutacak gibi. Uzattım. Tutmasını bekledim öylece. Tutmadı. Aksine amacı başkaydı. Bileklerime bir ip doladı. Sıkıca. Bir süre sonra kesmeye başladı ama durmadı. Ona yalvardım. Ben çığlık çığlığayken o sadece gülümsüyordu. Anlamıyorum. Kalbim onu delicesine severken beynim onu nasıl bir canavara dönüştürüyordu? Bana tek bir şey söyledi görüşüm kaybolurken. 'İyi kabuslar sevgilim...' Korkuyorum. Belki de ilk defa ondan korkuyorum. Ona tekrar uzanmaya çalıştığımda beni itiyor ve uyanıyorum. . . . Bugün size onunla ilgili gördüğüm kabusumu anlatmak istedim. Neden? Hiçbir fikrim yok. Sadece böyle şeyleri aklımda tutunca onu her geçen gün daha da kaybediyormuş gibi hissediyorum. Bu kabusumu yorumlamanızı istiyorum bugün. Lütfen bir zorunluluk gibi hissedip okuyup yorumlayın. Ve bilin ki aramızdaki bu ekranın arkasında bu sözleri yazan kişinin buna ihtiyacı var. Bana destek olur musunuz? Teşekkürler... Ve artık ne geliyor biliyorsunuz. İyi kabuslar. Ama ben biraz daha buralarda olacağım.