Kalp Hafızası

Koskocaman bi şehirde tanışmıştık. O şehirde hayatımızı beraber çizmiştik ve tekrar aynı şehirde hayatımızı sildik. Fakat tek farkı hayatımı onunla çizip yanlız silmekti. Geleceğimiz silinmişti zaten ama geçmişimi silemiyordum. Sanki geleceğimi kurşun kalemle yazmışım da geçmişimi tükenmez kalemle bastıra bastıra çizmişim gibi. Aslında geçmişimi gerçekten unutmak istiyor muydum emin değildim. Çünkü geçmişimi de silersem bende ona dair hiçbir şey kalmayacaktı. Bi tarafım ona olan hislerini kaybetmemiş onu unutmak istemiyor fakat diğer tarafım da ona kızgın olduğu için unutmaya çalışıyordu. Gün geçtikçe onu daha fazla özlüyordum. Aklımdan çıkmıyordu. Her gün ona döktüğüm göz damlalarının sayısı daha fazla artıyordu. Bi gün birbirimizi tekrar bulduk ama tek fark iki yabancı olaraktı, sanki bedenlerimiz bizi birbirine çekmiş gibi... Gözlerimiz buluştuğu an kendimi onun gözlerinde buldum. O an gözlerimden birer damla daha yaş düştü yere. Onun gözleri bana sanki daha önce hiç tanışmamışız gibi bakıyordu o çoktan geçmişimizi silmiş gibiydi. Fakat ben onun yokluğunu şarkılarla kapatmaya çalışıyordum. Aslında çok yakındık, bi nefes kadar yakın bi o kadar da uzaktık. Ben onun o yeşil gözlerinde kaybolmuştum, kendimi bulamamıştım. Şimdi ise yokluğunda, onu ararken kendimi kaybediyorum, bulamıyorum.