Bölüm 3

Bir yıl boyunca onsuzluk canımı çok yaktı. Kendi kafamın içinde psikolojik bir savaş veriyordum. Ağlamak istesemde ağlayamıyordum. Gözyaşlarım gözlerimi terk edemiyordu. O kış öyle geçti. Fakat yaza kadar... Biriyle tanıştım Batuhan'ı unutmaya çalışırken sânki onunla tanıştığım ilk anda Batuhan'a dair içimdeki hisleri kaybetmişim gibiydi. Her şeyden çok sevdiğim Batu beni yüzüstü bırakmıştı ama Ege benim halimden anlıyordu çünkü o da insanlardan çok kazık yemişti. Birbirimizin sırdaşı olmuştuk her gün buluşuyorduk. Basit bir kart oyununda bile takım olup herkesi alt üst ediyorduk. Birlikte bisiklet sürüyorduk, yarışlar yapıyorduk, voleybol oynuyorduk. Hatta çevremizdeki insanlar bile bizi yakıştırıyordu. Tabi ki Batu'yu unutmuş değildim çünkü ztn unutamazdım ama ona olan hislerimi kaybetmiştim. Ege'nin yanındayken kendimi her zamankinden çok daha mutlu hissediyordum. Onun yanındayken istemsiz olsa bile yüzüm hep gülüyordu.Sanırım ben ona aşık olmuştum. Saçlarına, gözlerine vurulmuştum sanki. Derslerimiz yoğun olduğu için görüşemiyorduk sadece yazın görüşebilmiştik. Ama gittiğim her yerde karşıma çıkıyordu. Bir gün kitap almaya gitmiştim. Ödeme yerindeyim arkamdan bir el omzumu tuttu, arkamı döndüğüm an karşımda onu gördüm. Kütüphanede bile karşılaşıyorduk. Bana bakarken onunda yüzü hep gülüyordu. Sanki bu dünyada birbirimizin eksik yanlarını tamamlıyorduk. Ama o günden sonra eskisi gibi olmadı. Bu kış pek görüşemedik. Bana hiç yazmadı, bende ona yazmadım çünkü " Eğer o da beni sevseydi yazardı." diye düşünüyordum.