Bölüm 5

Hayatımda son zamanlarda her şey kötüye gidiyor. Sevgilimden ayrıldım ama o benim geri dönmemi istiyor, benim kalbimi çok kırdı hem de bir defa değil tekrar tekrar defalarca. Her kalbimi kırışında söylediği sözlere bir çocuk gibi her seferinde inanıyordum, güveniyordum. Ama en son yaptığı şeyi asla unutamicam, ne olursa olsun içimdeki kızgınlık ve kırgınlık asla geçmicek. Onunla kavga etmiştik bana ağza alınmicak laflar söylemişti sonra sinirlenip onu engellediğimde de ilk anda gidip eski sevgilisine yazmıştı nasılsın diye ve çok mutlu görünüyordu. Sadece bu da değil. Buraya taşındığımdan beri hep dışlandım.Ve en kötü şeylerden biri de bir çocuğun dışlanıp onları bir kenarda sessizce izlemesidir. O çocuk için orda bir tane daha hayal bir tane daha umut söner. Çok uzun zamandır beni dışlayan insanların yüzüne bile bakmıyorum. Geçen gün beni yanlarına çağırdılar bende herkesi yine kendim sanıp belki barışırlar diye bir umut yanlarına gittim. Sanki ben orada yokmuşum gibi beni bir hiçe sayıp yanımda benim dedikodumu yaptılar arkamdan söyledikleri şeyleri duymadığımı yeterince üzülmediğimi düşünerek o gece aynı şeyleri yüzüme de söylediler. İçimdeki çocuğu da öldürdüler. O gece Ege'yle her zaman gittiğimiz parka, her zaman oturduğumuz banka oturdum kulağımda kulaklık tüm gece yalnız başıma ağladım. Yanımda Ege'de yoktu, kimse yoktu. Yanında her zaman sevdiklerin olamayabiliyor. Bazense hiç bir zaman olmuyorlar ama sorun değil ben yanlızlığa alıştım. O gün öğrendim yanlızlığı, kendi kendime kalacak kadar yanlızlaşmıştım.