KADERİN DÖRT FIKRASI

Yazılan bu hikayenin ilk kurbanı oydu, en masumu da oydu. Onun hikâyesi erken bitti. Ne kızına ne kocasına doyamadan kaderin soğuk pençesi onu bu dünyadan alıp götürdü. Kader izn verseydi, sayılı nefesi olmasaydı dünyada kızına sarılır sevdiği adama, kocasına uzun uzun bakardı. Mahi bu dünyadan ayrılırken kadere kızmadı. Yaşaması gerekenleri yaşamıştı. Acıyı tatmıştı mutluluğu da. Gözleri yavaş yavaş kapanırken bunları düşünüyordu. Aniden içinde kızının sesini duyma isteği belirdi keşke bir kerecik de olsa anne dediğini duyabilseydi, keşke Ebed'in ona son kez sevgilim dediğini duyabilseydi. Mahi sayılı nefeslerinin sonuncusuna gelmişti gözleri yavaşça bu dünyaya kapandı...