Yedinci Kattaki Patron

İstanbul’un göbeğinde, Levent’in gökyüzünü delen cam kulelerinden birinde, Aslanhan Holding’in 47. katı asla uyumaz. Burası, gücün en soğuk ve en keskin halinin hüküm sürdüğü yerdir. Kerem Aslanhan, bu kulenin tepesinde, şehri bir avcı gibi izleyen, kusursuz bir zarafetle gizlenmiş karanlık bir figürdür. Defne Yıldırım ise o kuleye bir misafir olarak değil, bir "sır avcısı" olarak girdi. Babasının itibarını yerle bir eden, ailesini yokluğa mahkûm eden o büyük iflasın üzerindeki tozlu örtüyü kaldırmak, sahte kimliği ve özenle hazırlanmış CV’siyle tek hedefiydi. Ancak oyunun kuralı, avın avcıya aşık olmasıyla bozulduğunda, Defne büyük bir çıkmaza girdi. Kerem, babasının felaketindeki gerçek sorumlunun, kendi ölen ağabeyi olduğunu biliyordu. Bir yanda intikam ateşiyle kavrulan bir kalp, diğer yanda günahları saklamak için kurulmuş bir imparatorluk... "Yedinci Kattaki Patron" (yanlış bilinenin aksine 47. katın soğukluğu), sadece bir iş ilişkisi değil; yalanların, ihanetin ve bastırılmış arzuların gölgesinde yeşeren tehlikeli bir karanlık romantizm. Defne gerçeğe ne kadar yaklaşırsa, Kerem’in karanlığına o kadar çekilecek; Kerem ise Defne’yi korumakla onu yok etmek arasındaki o ince çizgide yürürken, aşkın en yıkıcı haline boyun eğecektir. *