Tek gecelik Hata.

Kadehteki Karanlık "Bazı vedalar bir son değil, geri dönüşü olmayan bir uçurumun ilk adımıdır." Melis için o gece, hayatının en büyük enkazı gibi başlamıştı. Yıllarını verdiği adamın tek bir kelimeyle arkasını dönüp gitmesi, ruhunda tamir edilemez bir boşluk açtı. Acısını dindirmek, zihnindeki o buz gibi sesleri susturmak için kendini Ankara’nın loş neon ışıklarına ve alkolün sahte sıcaklığına bıraktı. Amacı sadece unutmaktı; bir geceliğine de olsa kendini tamamen kaybetmek... Ancak bar tezgahının diğer ucunda, karanlığın içinden sıyrılan o tekinsiz yabancıyla yolları kesiştiğinde, kaderinin iplerini kendi elleriyle kopardığından habersizdi. Karan. Bakışlarında ölümcül bir cazibe, duruşunda kuralsız bir güç taşıyan bu adam, Melis’in o gece sığındığı tehlikeli bir liman oldu. Melis, intikam ve acının esiri olarak attığı o adımın bedelini, ertesi sabah yabancı bir yatakta uyanıp o telefona düşen kan dondurucu bildirimleri okuduğunda ödeyecekti. Sevkiyat... İnfaz... Ceset... Dün gece koll