Ölürler de Yaşar

İnsan anılarından başlar yok olmaya. Acı veren anılarından, kalbini inciten anlardan başlar. O zamana kadar hep susar ve yutkunur. Sessizleşir gün geçtikçe, halsizleşir. Yavaş yavaş solan ruhunu kalbinin mezarlıklarına gömmeye başlar. Unutur zamanla insan. Anılarını unutur, acılarını unutur, benliğini unutur. Unutur unutmasına da, beynin unuttuklarını kalp biriktirir. Ve zamanı geldiğinden insan kalbinde yok olmaya başlar...