Karanlıkta Kalan Bahar

"Her zaman böylemi yaşıyorsun ?" Diye sordu Kael, sakince. Lio hançeri indirmedi "Nasıl?" "Her sese hazır, her gölgeye şüpheyle bakarak" Lio'nun gözleri daraldı. "Bu sayede hayattayım" Kael birkaç adım yaklaştı ama arasındaki mesafeyi tamamen kapatmadı. Bu mesafe ikisi içinde gerekliydi. "Belkide bu yüzden gerçekten yaşamıyorsun" dedi Kael. Bu söz beklenmedik bir şekilde Lio'nun içine işledi. Ama yüzünde hiçbir şey değişmedi. "Yaşamak..." dedi Lio, alaycı bir tonla "Bu mu? Toprakla uğraşmak, aynı günleri tekrar etmek, hiçbir şeyin değişmemesi?" Kael başını hafifçe eğdi. "Hayır" dedi. " Birine güvenebilmek." Bu cevap... Lio'nun beklediği bir şey değildi. Ve bu yüzden... tehlikeliydi. "Güven"diye tekrar etti Lio. "Bu dünyada en hızlı öldüren şey " Kael'in bakışları yumuşamadı. "Ama onsuz yaşamak da... yavaş yavaş öldürür."