Kᵀuʰrᵉoᵗmᶤˢ@?blaze_m¿Güneş gibi kullanırsın beni, Kışında ısıtır, yazında unutursun beni. Ay gibi beklersin karanlık çökünce, Gündüz olunca gömüp gidersin içince. Yağmur gibi düşerim kuraklığına, Rüzgâr gibi karışırım yalnızlığına. Ben sana bahar, sen bana hazan, Ben sende ömür, sen bende bir an. Kendine yuva edersin kalbimi, Sonra taş gibi bırakırsın sevgimi. Ben sana gök olurum, sen bana duman, Ben sana sonsuz, sen bana zaman. Ne acıdır bilmek, ne ağırdır sanmak; Ben seni "ömür" bilmişim, Sen beni geçerken uğradığın bir durak sanmışsın.