•••
O akşam Demirhan eve dönene dek ben yorgunluktan yatağa mayışmış tekrar kalkamamıştım. Günlerdir özellikle tatilden sonra bir koşuşturma halinde olduğum için uzanıp dinlenmeye vakit bulamıyordum.
Öyle bir uyumuştum ki ertesi sabaha kalkmıştım.
Üç dört günüm tıpkı böyle geçti. Demirhan'ın da işleri yoğundu ve gece geç saatlerde eve geliyordu.
Hafta sonu Kumru'ların bahçesine kurduğumuz kahvaltı sofrasında yarı uykulu oturuyorduk. Bir yandan Kumru'nun söylediklerini yanıtlarken diğer yandan ağzıma yiyecekler tıkıştırıyordum.
-"Sizce bir takım daha alsam mı?"diye sorduğu tatlı tabaklarıydı.
Elbette çeyiz konuşuyoruz başka ne konuşabiliriz? Ben kendi halime yanıyordum. Bunlardan hiçbiri bende yoktu ki nasıl uğraşacaktım?
-"Aynı anda 24 kişi eve gelmez herhalde." dedi Aslı.
-"Yani...bilemedim."diyince gözlerimi devirdim.
-"Yeter o kadar." dediğimde ikna olmuştu.
-"Sana ne zaman başlıyoruz?"diyen Nesli'ye baktım dudağımı büktüm.
-"Hiç başlayasım yok desem? Kuru kuru evlensem ne olur ki?" dediğimde gülmüşlerdi.
-"Elif teyze de kalpten gitsin. Ona söyleseydin bari ya. Herkes bir anda öğrenecek ailecek şok geçirecekler."
İç çekip bacaklarımı karnıma yasladım. Yere bıraktığım terliklerime bakarken kara kara düşünüyordum.
-"Ne diyecekler merak ediyorum." diye mırıldandım.
-"Bence önce biraz yadırgayacaklar. Eminim ikinizden beklemiyorlardır. Ama sonra kabullendiklerinde her şey güzel olacaktır." dedi Aslı.
Başımı salladım.
-"Umarım. Sizce abimle onlardan önce konuşmalı mıyım?" dedim. Bir kaç gündür aklımı tırmalıyordu. Sanırım ona olan tavrımı bildiğinden beni hiç aramamıştı. Annemleri arıyordu beni sorduğunu da biliyordum.
-"Ona çok kızgınım. Ama yine de söylemelisin. Ne kadar hata yapılırsa yapılsın kardeşin."dedi Nesli ve Soner abiden gelen aramaya heyecanla döndü.
İkisi konuşurken sessiz kalıp ağzıma salatalık attım.
Demirhan ve diğer beyler sabah işleri olduğu için erkenden gitmişlerdi. Sanırım evin içinde yapılacak tadilattan dolayı beyin fırtınası yapıyor olmalılardı.
Bizde sabah anlaşmış kahvaltı hazırlamıştık. Sabah dediğim saat muhtemelen öğleye geliyordur.
Çeyiz kervanına Nesli de katılınca Aslı bize isyan ederek İnstagramda kendine damat adayı arıyordu.
-"Ben olmadan nasıl kahvaltı yaparsınız?"
Korkup elimi göğsüme attım.
-"Aklım çıktı Sedat." dedim.
Sırtım sokağa dönük olduğu için geldiğini görmemiştim.
Yanağımı öpüp evin duvarının altında olan sandalyelerden kaptı ve yanıma oturdu.
-"Sen niye geldin?"diye sordu Nesli.
Sedat ona boş boş bakıp yaptığım pankeklerden aldı.
-"Kusura bakmayın Nesli hanım manitanız vücut çalışıyor."
-"Vücut mu? Bak sen." Kaşlarını çatıp telefonuna sarıldı.
Sedat'ın omzunu dürttüm.
-"Benim sevgilim nerede?" derken sevgilim kelimesi kalbimi sıkıştırmıştı ama hoşuma gitmişti böyle sahiplenmek.
Omuz silkti.
-"Spora gittiler. Ben acıktığım için kendimi yormak istemedim geldim."
-"Neden haber vermediler? Bizde gelecekler diye bekliyoruz."diye kızdım.
-"Sürekli sizle mi takılacaklar kızım? Rahat bırakın adamları." dediği sırada bir yandan ağzını dolduruyordu.
Ayağımla dizine vurup bacaklarımı indirdim ve terliklerimi giyindim.
-"Bizden sıkıldılar mı onu mu demek istiyorsun?" diye soran Nesli'ydi.
Eve girip çaydanlığı aldım geri geldim. Çay dökerken Sedat cama yaklaşıp Sevgi teyzeden bardak istemişti.
Tekrar masaya yerleştiğimizde telefonuma Demirhan'dan mesaj gelmişti.
'Güzelim ne yapıyorsun?'
Dudağımı ısırıp klavyeye tıkladım.
'Masadayız hala sen neden gelmedin?' diye yazıp gönderdim.
-"Kızlar? Afiyet olsun. Sedat sende araya kaynamışsın yine." Tanıdık sese döndüğümüzde önce Ömer'e baktım. Annesinin elini tutmuş sallanıyordu.
Gülümsedim.
-"Sağ ol abla gelsene sende."dedi Kumru.
-"Asya'yı babasına bıraktım Elif ablaya uğrayacağım." diyince meraklandım.
-"Ne oldu ki?" diye sordum.
-"Görümcemin düğünü var. Bir şey bulamadım diktirsem yetişir mi diye konuşacağım."dedi.
Ardından yanımızdan uzaklaşmadan akşam kahveye çağırmıştı. Bende önüme dönmüş sevdiğimden gelen mesaja tıklamıştım.
'İki saate gelirim güzelim.'
'Aniden karar verdik spora geçtik' yazıyordu.
Dudağımı büküp onun spor yaparken oluşan görüntüsünü hayal etmemeye çalıştım.
'Geldiğinde görüşürüz öyleyse' dedim gönderdim.
Bahçede oturmayı sürdürdüğümüz sıralarda biraz önce masayı toplamış geri oturmuştuk. Araba sesi duyduğumda ise arkaya bakma ihtiyacı hissettim. Tahmin ettiğim üzere Demirhan gelmişti.
Başıyla bize selam verip arabayı evin önüne çekti. Gecikmeden geldiğinde ise elini omzuma koyup arkamda dikildi.
Özlemiştim.
-"Dışarı çıkalım mı? Dolaşırız biraz." derken hafifçe eğilmişti.
-"Ay evet sıkıldım bende." Ortaya atılan Aslı'nın omzuna Nesli gülerek vurdu.
-"Kendine ne pay çıkartıyorsun? Demirhan abi baş başa olmaktan bahsediyor."dediğinde pembeleşen yanaklarımla gülümsedim.
-"Ha şey doğru pardon."diye toparladı Aslı.
-"İstiyorsanız birlikte çıkalım."dedi hemen Demirhan. Onun düşünceli insanları kırmayan tarafına ayrı hayrandım.
-"Yok yok gidin siz. Hem akşam Elvin ablada toplaşırız."
-"Ablamda mı?"diye soran sevdiğimi onayladım.
-"Gidip hazırlanayım."diyerek ayağa kalktım.
Kısa süren bir hazırlıktı. Anneme arkadaşlarımla buluşacağım yalanını atarken rahatsız oluyordum. Aslında bir an önce söylemek heyecanımı paylaşmak istiyordum ama cesaretimi toplamam lazımdı.
Bunları zihnimin gerisine atmış akşam olana dek Demirhan'la el ele dolaşmanın keyfini çıkarmıştım.
Bir alışveriş merkezinde gezinmiş sonrasında kahve dükkanında uzun uzun konuşmuş gülüşmüştük.
Çok mutluydum. Tarifsiz.
-"Hiç gidesim yok."derken koluna sarılmış başımı omzuna yaslamıştım. Saçlarımın arasına öpücükler kondurdu.
-"Bende öyle ama bir süre daha böyle maalesef güzelim."
Trafikte durunca başımı kaldırdım.
-"Abimle konuşsam mı? Düşündüm bir yere varamadım." dedim.
Gözlerini yoldan ayırıp başını salladı.
-"Sen bilirsin. Benim bir yorum yapmam doğru olmaz. Ama yine de abin. İstiyorsan söyle bilgisi olsun."
Aynı düşüncelerle omzuna geri yaslandım.
Mahalleye girdiğimizde ise sırtım dik etrafı kolluyordum.
-"Takılma bu kadar. Rastlaştık deriz. Sen burada in bende park edip geliyorum bebeğim."dediğinde araba Elvin ablaların apartmanın önündeydi.
Kemerimi çözüp çantamı aldım. İndikten hemen sonra kapıya yönelmiştim. İnsanları umursamıyordum. Sadece biz konuşmadan önce başkaları saçma sapan konuşup annemlerin canını sıksın istemiyordum.
Yolda gelirken kızlarla konuşmuştum. Onlar gelmişlerdi.
Bugün spor ayakkabı giymenin rahatlığı ile merdivenleri tırmanıp kapıya tıklattım. Elvin abla açmıştı.
Kızlarla salonda oturuyorlardı. Ellerimi yıkayarak içeri geçtim. Balkona kurdukları masada Elvin ablanın eşi ve bizim çocuklar vardı. Herkese selam vererek Asya'yı kucağıma kaptım.
Güzel kokulu boynunu öptükten sonra onu göğsüme yaslamış içime sokarcasına kollarımla sarmıştım. Çıtı çıkmıyordu çok sevimliydi.
-"Ömer nerede?"diye sordum göremeyince. Aynı anda kapı çaldığı için Elvin abla kalkmış Aslı cevap vermişti. Nigar teyzelerdeymiş.
Bir iki dakika içinde salona giren Demirhan'la bakıştık. Gözlerini benden çekmeden yanıma geldi. Sanki daha yeni ayrılmamışız gibi göz göze hasret giderdik.
Yanımda onun için boşluk açarken Asya'yı kolumun üstüne yatırdım. Boncuk gözleriyle etrafa bakarken elleriyle kollarını hareketlendirmişti.
Demirhan uzanıp elini tuttu ve dudaklarına bastırdı.
-"Dayısının çiçeği...ne güzel olmuş senin saçların ya."
Karnını öperken istemsizce kıkırdadım çünkü Asya da tebessüm etmişti. Elvin abla Asya'nın minik saçlarını tepede ince lastikle topladığı için çok komik duruyordu.
-"Huylandı yapma öyle." Karnını öpmeye devam eden dayısı yüzünden hareketlenen Asya'yı kaldırıp omzuma yasladım.
-"Gelsene Demirhan." Balkon kapısından bakan Soner abiyle Demirhan ayağa kalktı. Balkona çıkmadan yanağımı öpüp öyle çıkınca kalbim ufak ufak sıkıştı.
Elvin abla karşıdan gülümseyip başını eğdi.
-"Of sizi sıkıştırmamak için kendimi tutayım diyorum ama daha fazla dayanamayacağım. Evlilik falan düşünmüyor musunuz?" Elvin abla kısık sesle sormuştu.
Kızların gülmesiyle bende tebessüm ettim ve yavaşça elimi havaya kaldırdım.
İrileşen gözleriyle soluğu yanımda aldı.
-"Anlayacağın uygun bir ortamı bekliyoruz."diye son cümlemi söyledim.
-"E ben yaratırım o ortamı. Yeter ki siz isteyin."
Biz planı konuşurken zil çalınca Kumru açmaya gitti. Geldiğinde Nigar teyze Ömer'i getirmişti.
-"Afiyet olsun kızlar." dedi.
-"Gel birlikte olsun." dedi Nesli.
İtiraz etse bile en azından bir bardak çay içsin diye ısrar etmiş oturtmuştuk.
Elvin abla Asya'yı emzirmeye gittiğinden bende çay dökmek için mutfağa geçtim. Masada duran borcamlara elimde tabakla yaklaştım. Nigar teyze için yiyeceklerden koyarken mutfağa Demirhan girdi.
Hızlıca arkamdan belime sarılınca kıkırdadım.
-"Şu sese var ya bitiyorum." Boynumu koklayarak uzunca öptü.
-"Sen hep gül olur mu?"derken kolları arasında ona döndüm.
Burnunu burnuma sürtüp dudaklarını yanağıma bastırdı.
-"Çok özlüyorum kızım ne yapacağım ben böyle?"
-"Annen içeride." diye fısıldarken göğsüne sokulmamak için zor duruyordum.
-"Dayanamıyorum ki sana."dedi homurdanarak. Belimi sıkıca tutup kendi göğsüne bastırdığı sırada ellerimi omuzlarına bıraktım.
-"Bende sevgilimin kollarında çok mutluyum ama birisi gelecek." dediğim gibi gözleri dudaklarımdan gözlerime kaydı.
Çenemi kavrayıp dudaklarını dudaklarıma bastırdı.
-"Dudakların ne güzel sevgilim diyor. Tekrar söylesene."
-"Ya Demirhan.." Utanıp kaçmaya çalışsam da izin vermemişti. Yanaklarımı öpücüklere boğarak gülümsememi büyütmüştü.
-"Efendim sevgilim?" O kadar güzel bir tonda söylemişti ki mest oldum eridim bittim!
Dudaklarımı tekrar öptüğünde sakalını okşayarak yüzümü boynuna yasladım. Bunu eğildiği için yapabiliyordum aksi halde boyuna yetişmem imkânsızdı.
-"Annenleri ayarlayabilir misin? Bir gece kaçalım."
Başını kaldırınca bende geri çekip ona baktım.
-"Gece konuşuruz." dedikten sonra zorla kollarından sıyrılıp tabağı hazırlamıştım. Onu eline verip ben çay aldım geri gittim.
Hep birlikte otururken beynime bir balyoz darbesi inmesi yaşadım. Çay bardağını kavrayan elime dikilen bakışlar başımdan aşağı kaynar su döktü.
Nigar teyze yüzüğüme bakıyordu. Bakışlarını fark edip dikleşmemle gözlerini kaçırmış hiçbir şey yok gibi sohbete katılmıştı.
Geçen sürede odaklanma sorunu yaşarken nihayet kalkmaya karar vermiştik.
Vedalaşırken Nigar teyze ve Demirhan da bizimle çıkmıştı.
-"İyi geceler."diyerek el salladım Nesli'ye.
Teker teker ayrılıp bizim eve kadar geldik.
-"İyi geceler yavrum görüşürüz."diyen Nigar teyze direkt evine yöneldi. Elleri cebinde bekleyen Demirhan annesinin arkasından kıpırdamadan durdu. Etrafı kontrol ederek bana yaklaştı.
-"Şimdi girdi kadın." diye kısık sesle uyardım.
-"Bir öpücük ver gidiyorum."
Gülümsememi gizleyemeden iki yanağımı da öpmüş çekilmişti.
Eve girdikten sonra onu daha fazla özlüyordum. Yıllardır ayrı kalmanın acısıydı.
'
Ertesi gün pazar gününün verdiği rahatlıkla yataktan geç çıkmıştım. Daha doğrusu uyanmış en sevdiğim yatak aktivitesi olan sosyal medyada gezinmeyi yapmıştım.
Demirhan'la klasik haline gelen günaydınlaşma faslının ardından elimi yüzümü yıkamış alt kata inmiştim. Babam evde yoktu. Annem ise dikiş odasındaydı.
-"Kolay gelsin."dedim kapıdan sarkarak.
Durup başını kaldırdı.
-"Sağ ol annem. Uyandırmaya kıyamadım biz kahvaltı yaptık. İstersen tost falan yapayım." diyince başımı salladım.
-"Ben hallederim."dedim.
-"Baban Hasan amcanlarla dışarı çıktı. Balık alacaklarmış akşama mangal yaparız dediler."
-"Hep birlikte mi?"diye sordum.
Başını salladı.
-"Bilmiyorum ki. İkisi hafta başı sözleşmiş konuşmuşlardı."
Galiba uygun ortam ayağımıza geliyordu. Hızlanan kalp atışlarımla yanından ayrılıp mutfağa gittim. Bir kase mısır gevreğiyle mutfak masasına tüneyip telefonumu açtım.
Hemen Demirhan'ın numarasına tıkladım.
'Babamlar mangal yapacakmış'
'Diğerleriyle konuş ortak plan yapmalarına engel olsunlar biz bize olalım konuşalım' diye yazdım gönderdim.
Kısa süre içerisinde geri cevap geldi.
'Emrin olur hatun'
Elimi yüzüme kapatıp kızarmış yanaklarımla sırıttım.
Çok seviyorum bu adamı.
Yalnızca öpücük emojisi gönderip sırıtan dudaklarımla mısır gevreğimi yemiştim.
Geçen saatlerde dinlenmeyi tercih ettim. Bir süredir ilgilenmediğim eşyalarımı düzeltmiş dolabıma çeki düzen vermiştim.
Babam akşama doğru geldiğinde konuşmalarından duyduğum kadarıyla Demirhan'ların evine gidecektik. Orada yapacaklarmış.
Bunu duyduğum gibi bütün bedenimi heyecan ve stres sardı.
Fakat ben daha da streslenmek adına gitmiş abimi aramıştım. Maksat bunu aradan çıkartmaktı. Ne de olsa yine ben söyleyecektim.
Beklentimi boşa çıkarmadı. Tıpkı düşündüğüm gibi sakindi. Aksine onu aramama sevinmişti.
Tekrar birlikte olduğumuzu çekinerek söylediğimde şaşırsa da sevindiğini belirtti.
En kolayını atlattığımı düşünerek hazırlanmaya başladım. Saçlarımı tepeden özenmeyerek topuz yaptım. Yüzümü belli belirsiz renklendirdim ve dolabımın karşısına geçtim. Bol paça siyah ince bir pantolon seçtim. Üstüne crop uzun kollu lila bir bluz aldım ve giyindim.
Annemin beni çağırmasını dudaklarımı kemirerek beklemiştim.
Evden çıkarken her şey olağan şekilde ilerliyordu. Duyacaklarından habersiz olan iki ailenin keyfi yerindeydi.
Karşı eve girer girmez oraya önceden gelmiş olan Elvin abla beni mutfağa çekti.
-"Vallahi sizden daha heyecanlıyım."diyince elimi kalbime koydum.
-"Sen bana sor bana."diye mırıldandım.
Gözlerim etrafta aradığı adamı nihayet bulunca rahat bir nefes aldım. Mutfağa kucağında Asya ile girmişti.
Koca bedeninde Asya'nın minikliği öyle güzel görünüyordu ki. Elini poposuna vura vura yanıma yaklaştı. Aynı anda içeri annemler girdiği için bir adım gerilemişti.
-"Yavrum ayak altında durmasana geç içeri."
Nigar teyzenin kovalaması sonucu istemeyerek uzaklaşan Demirhan'ın sırtından gözlerimi çektim.
-"Yardım edeceğim bir şey var mı?"diye sordum.
-"Siz masayı kurun. Sonra çay demlersiniz. Biz de şunları halledelim." diyip dolaptan sebzeleri çıkarttı.
Elvin ablanın yönlendirmesiyle arka bahçeye çıktık. Burası ufak bir bahçeydi. Evin altına kalan mermer alana bir masa atılmıştı. Biraz ileride babamlar mangal yakıyorlardı.
Masanın çaprazında çimlerin üstünde kalan salıncakta Ömer sallanıyordu.
-"Annem nedense heyheyli. Anlayamadım."
Kaşlarım hafifçe çatıldı. Örtüyü düzeltip Elvin ablaya yaklaştım.
-"Galiba dün gece parmağımdaki yüzüğü fark etti. Acaba anladı mı? Yani Demirhan'la son zamanlarda bizi fazla yan yana görüyor."dedim fısıltıyla.
Kaldırdığı kaşlarıyla uzun uzun düşündü.
-"Kız deme! Kesin bir şeyler hissetti." diyip omzuma vurdu.
İrkilip nefesimi üfledim.
-"Of neyse daha fazla gerilmek istemiyorum. Bu akşam her şey olsun bitsin." dedim bıkkınlık içinde.
Nihayetinde çocuk değildik.
-"Ay bence de şu yemeği bir yiyelim."
Tekrar içeri dönüp salondaki konsoldan yemek tabaklarını çıkarttı. Onları ellerimle kavrayıp karnıma doğru bastırdım.
-"Az az taşısana kızım ağır düşüreceksin." Koltukta Asya ile beni izleyen adama yan gözle baktım.
-"Sizi masrafa sokarım diye mi endişelendin?" dediğimde Elvin abla gülmüştü.
Demirhan ise gözlerini devirdi.
-"Saçmalama istersen. Kırıp bir yerlerini kesersin diye dedim."
Burun kıvırıp salondan çıktım. İn çık in çık derken yorulmuştum. En son salataları ve mezeleri annemler getirdi. Balıklar da pişmişti.
Elvin abla Asya'yı uyutup gelince yemeğe başlamış bulunduk.
Yemek bitmiş masa toplanmıştı. Çay yine bahçede içilecekti. Doğru düzgün bir şey yiyemeyecek kadar stresliydim.
O an gelip çatmıştı.
Masanın baş kısmında hasır sandalyeye parmaklarımı geçirirken yanımda oturan Elvin abla elini dizime koydu.
Demirhan ise çaprazımda oturuyordu. Yanında babamlar vardı.
Nazikçe öksürdü. Dikkatleri üzerine çektiğinde nefesimi tuttum.
-"Size bir şey söylemek istiyorum. Daha doğrusu istiyoruz."dedi yavaş yavaş gözlerini gözlerimde sabitledi.
Karıştırılan çay kaşığı sesleri durdu. Benimde herkesle birlikte omuzlarım düştü.
İçten içe her yerim titriyordu. Buz kesilmiştim.
-"Dinliyoruz oğlum." dedi Hasan amca.
Demirhan bir milim bile eğilmeyen dik bedeniyle bana güç veriyordu. Hiçbir tereddütü yoktu. Aksine özgüven ve cesaret aşılayan vücuduyla göz dolduruyordu.
-"Doğru bir zamanda söylemek için bekliyorduk."dedi durdu. Masanın üstünde olan ellerini birleştirip ailemizde göz gezdirdi.
-"Biz...yani Peri ve ben...bir süredir birlikteyiz."diye bir nefeste söyledi.
Bahçede o an kuş dahi uçmadı. Herkese bir ölüm sessizliği çökmüş gibiydi.
İlk önce annemlere bakmıştım. İkisinin de ağzı açık donmuş kalmışlardı.
Ardından babama döndüm. Çatık kaşlarıyla hedefi Demirhan'dı.
Eğer itiraf etmem gerekirse bunu bizden beklemeyeceklerine adım kadar emindim. Ama hayat hep beklenmedik yerden vurur unutmamak lazım.
-"Ne dedin ne dedin?" İlk kendine gelen Hasan amca oldu. Bir bana bir oğluna baktı. Ufaldıkça ufalmıştım.
-"Birbirlerine bir şans vermişlerdi. Artık ciddiyete dökmek istedikleri için bunu sizinle paylaşmaya karar verdiler baba."dedi Elvin abla.
Titrek bir soluğun ardından yutkundum.
-"Sen...sen biliyor muydun?!"diye şok içinde sesini yükseltti Nigar teyze.
-"Gerçek değil galiba bu dediğiniz. Bana bir şeyler oluyor." Annem eliyle alnını tutup başını eğdi.
-"Ay bir sakin olun anne." dedi Elvin abla gözlerini büyütüp.
İçimden gülecekken babamın bakışlarıyla karşılaştım. Utanıyordum.
-"Şunu söylemek istiyorum Ercan amca. Ben Peri ile evlenmek istiyorum. Önceliğim onun sonra senin rızan olması. Şuan kızabilirsin istemeyedebilirsin. Ama bu değişmeyecek kusura bakma."diyen Demirhan'ın tok sesiyle ürperdim. Kendinden emin konuşuyordu. Babamın çatık kaşları düzelmişti.
-"Kızım siz şaka mı yapıyorsunuz?!" Annem alttan alttan sinirini belli edince sırtımı dikleştirdim.
-"Hayır anne. Son derece ciddiyiz." dedim. Sesim titremediği için kendimi tebrik ettim.
-"Şuan fazlasıyla şaşkınım. Sindirmeye çalışıyorum. Ama bu benim karşı çıkacağım bir konu değil. Mühim olan kızımın ne istediği. Eğer siz anlaşmış karar vermişseniz bize de arkanızda olmak düşer." diyen babam oldu. Kısa bir sessizlik yaşandı.
Annem babama anlamlı bakışlar atıyordu.
-"Siz...siz aranızda kaç yaş var farkında mısınız?"dedi en sonunda.
-"Bunun bir önemi olduğunu sanmıyorum Elif teyze." dedi Demirhan.
-"Bize soran yok boşversene. Bunca zaman ayakta uyutmuşlar." Şaşkınlığımın sebebi Nigar teyze oldu. Annemin omzuna vurup başını önüne döndürdü.
-"Anne..ayıp ediyorsun."diye uyardı Demirhan.
-"Bu işin tartışması olmaz onu bir geçelim. Bize geldiniz söylediniz anlaşıldı. Abisi olacak yaşta olabilir ama sonuçta kardeş değiller değil mi?" diyen Hasan amca bir anneme bir de karısına baktı. Tavrının sertliği karşısında annemlerden çıt çıkmadı.
-"Madem öyle baştan söyleseydiler! Gencecik kızın aklına soktum ben şimdi ne olacak? Kaç yıldır Demirhan'ın gözüne bakıyor. Onun ahını mı alacağım? Nuran'a ne diyeceğim? Kadın kızını isteyeceğiz sanıyor!"
Demirhan elini masaya koyup sandalyesini ittirdi ve bir hışımla kalktı.
-"Ya ne diyorsun sen? Ben mi dedim sana yana yana kız ara diye? Her seferinde sana yok dedim! Kendi kendine gelin güvey oldun şimdi burada masal anlatma anne." Sesini fazla yükselttiğini anlamış sonlara doğru sakinleşmişti. Alnında beliren kalın damarla birlikte hızlı hızlı soluklanıp başını diğer yöne çevirdi.
Nigar teyze bu çıkışı karşısında ağzını kapattı. Alınmıştı. Hafifçe dolan gözlerini kucağına indirdi.
Ne yalan söyleyeyim üzüldüm. Ama Demirhan da haklıydı.
-"Tamam Demirhan." dedi Hasan amca.
Bir süre herkes kendi iç dünyasında düşüncelere dalmıştı.
-"Ne derseniz diyin ama ben çok mutlu oldum. Hem fena mı akraba oluyoruz?"diyen Elvin abla havayı yumuşatmaya çalışıyordu.
-"Beklemiyordum. Beni yanlış anlamayın. Demirhan'dan yana hiçbir tereddütüm yok. Nasıl birisi olduğunu bilirim kefil olurum. Sadece siz bundan emin misiniz? Evlenmek büyük bir sorumluluk." Annem daha da sakinleşmiş şekilde sormuştu. En azından içim rahatladı.
-"Eminiz."diye mırıldandım.
Nedense Nigar teyzeden aldığım istenmiyor oluşumun hissi beni en çok geren şeydi.
-"Hiçbir şüpheniz olmasın."dedi Demirhan beni izlerken.
Ondan bilerek bakışlarımı kaçırdım. Buradan da kaçmak istiyordum. Ne zormuş.
-"Biz en iyisi kalkalım." dedi babam ve bir anda ayağa kalktı.
Hasan amca ve Nigar teyze itiraz etmiş olsalar da durmamıştı. Apar topar evlerinden ayrılırken Demirhan'a bakma fırsatı bulamamıştım.
Son derece mutsuz bedenimle evden içeri girdim. Babam kendini salona atmıştı. Annem ise elleri belinde karşımda duruyordu.
Evet yeni başlıyoruz.
•••
Herkese merhaba iyi geceler ❤
Bölümü bitirir bitirmez yayınladım kusurlar varsa üzgünüm 🙌
Umarım beğenmişsinizdir!
Bir sonraki bölümde görüşmek üzere ❤