Gece, zifiri karanlığını sarp kayalıkların üzerine sermişti. Uygar, elindeki gece görüş dürbünüyle vadiyi süzüyordu. Tim, pusu atan grubun inine girmek için sessizce yayılmıştı.
Uygar (Telsiz): "Tüm birimler, yerleşti mi? Saygun, eğer yine ayağın bir taşa takılırsa seni burada bırakırım." Saygun (Telsiz): "Aşk olsun komutanım, ben dağ keçisi genetiğiyle doğmuşum. Hem o taş bana bilerek çelme taktı, şahidim var." Asena Sancaktar (Telsiz): "Saygun, senin şahidin ancak yanındaki mataran olur. Kes sesini de sağ kanada odaklan. İlteriş, sende durum ne?" İlteriş Tunga (Telsiz): "Sessizlik hakim Asena. Ama Bartu yine nefes yerine sanki körük basıyor ciğerlerine, onu duyuyorum." Bartu Börühan (Telsiz): "Ciğerimiz geniş aslanım, vatanın havası yetmiyor. Akyaz, sen oradan görebiliyor musun mağara girişini?" Akyaz Köktür (Telsiz): "Görüyorum. Üç nöbetçi var. Tan Alaz, Alpargu; siz sızma için hazırsanız temizliğe başlıyorum." Tan Alaz Alpargu (Telsiz): "Biz hazırız Akyaz. Tayga, arkamızı kolla kardeşim." Tayga Gümüş (Telsiz): "Arkanız bende. Kimse nefes bile almasın, operasyon başlıyor."
Sessizliği Akyaz’ın susturuculu tüfeğinden çıkan üç hafif "pıst" sesi bozdu. Nöbetçiler devrildiği an, Uygar ve ekibi fırtına gibi içeri daldı. Mermiler havada uçuşurken, Saygun bir kayanın arkasına siper alıp seri atış yapmaya başladı.
Saygun: "Komutanım, bunlar çok kalabalık! Sanırım düğünlerine davetsiz geldik!" Uygar: "Daha çok cenazelerine gelmiş gibiyiz Saygun, çalışmaya devam!"
O sırada tepedeki bir keskin nişancı Uygar'ın tam göğsüne nişan almıştı. Ama bir saniye sonra, Özden’in (kod adı: Gökkuşu) tüfeği patladı.
Özden (Telsiz): "Uygar, saat iki yönü, yukarıdaki herif elendi. Önün temiz." Uygar (Telsiz): "Eyvallah Gökkuşu. Tim, işi bitirin, dönüyoruz!"
Operasyon başarıyla tamamlanmış, tim helikopter beklerken güvenli bölgeye çekilmişti. Adrenalin yerini yorgun ama keyifli bir sohbete bırakmıştı.
İlteriş Tunga: "Saygun, o mağaraya girerken attığın çığlık neydi öyle? 'Annem' diye mi bağırdın bana mı öyle geldi?" Saygun: "Yok abi, 'Aniden' dedim! Aniden karşımda o herifi görünce yani..." Bartu Börühan: "Bırak bu işleri Saygun. Korkudan sesin soprano oldu, operasyon müziği yaptık sayende." Tayga Gümüş: "Yalnız o değil de, Saygun’un şarjör değiştirirken elindeki mermiyi düşürüp sonra yerden 'pardon' diyerek alması... Tarihe geçer." Asena Sancaktar: "Ciddi misin Tayga? Saygun, sen gerçekten bir felaketsin." Saygun: "Ya komutanım, eldivenler yeni de ondan... Hem Özden Üsteğmenim beni kurtardı, siz kıskanıyorsunuz." Özden: (Gülümseyerek) "Ben seni değil, Uygar Komutanı kurtardım Saygun. Sen o sırada kendi gölgende bile çatışıyordun." Uygar: (Ciddi bir sesle ama gözlerinde hafif bir parıltıyla) "Saygun, karargâha dönünce o düşürdüğün mermiyi bulana kadar şınav çekeceksin. Ceza değil, antrenman."
...
Karargâha döndüklerinde eğlence bitti. Uygar ve Özden, Binbaşı Bahadır Dağhan’ın odasına çağrıldı.
Bahadır Binbaşı: "Operasyon temiz ama sızıntı hala devam ediyor. Teknik takipte hiçbir iz yok. Bu da demek oluyor ki köstebek dijital değil, manuel çalışıyor. Aramızda bir yılan var." Uygar: "Timdeki herkesten eminim komutanım. Hepsiyle omuz omuza çarpıştım." Özden: "Belki de timden değil, karargâhtaki destek birimlerindendir. Lojistik veya haberleşme personeli?"
...
Gece yarısı Özden, yorgun argın lojmandaki evine döndü. Kapısının altından beyaz bir zarfın yarısının içeri sarktığını gördü. Kalbi hızla çarpmaya başladı. Silahını çekip evi kontrol etti; kimse yoktu. Titreyen ellerle zarfı açtı. İçinden çıkan notta şunlar yazıyordu:
"Göklerden bakmak seni korumaz Üsteğmen. Uygar'ın hayatını her zaman kurtaramayacaksın. Bir dahaki sefere mermi sana değil, en sevdiğine ama senin silahından çıkacak. Zemheri yaklaşırken çelik bile çatırdar. Vazgeç, yoksa sadece pilot değil, katil olarak anılacaksın."
Notun altında, Özden’in bugün operasyonda nişan alırken çekilmiş gizli bir fotoğrafı vardı. Köstebek sadece operasyonu değil, Özden'in her adımını izliyordu.