Hani derler ya karanlığa çok bakarsan karanlıkta bir süre sonra sana bakar . Bende aynısını yaşıyordum ....
Mahzende durduğum süre zarfında bende zaman kavramı gitmişti . Şuan saat kaçtı bilmiyordum . Tek Bildiğim artık mahzen kapkaranlık olduğuydu.
Hiç ışık yoktu. ..
Yere oturarak dizlerimi kendime çektim.
Bunu hak edecek hiçbirşey yapmamıştım .
Gözümün önüne babamın test kitabımı yırtması gelmişti.
İçimde büyüyen nefret yüreğimde dolup taşıyordu. Bir gün bu evde , bu şehiri terk edip gidecektim .
Kararlıydım . Babama kalsa bizi evlendirirdi . başından beri Zaten sevmiyordu bunu her defasında yüzümüze söylüyordu.
Uğursuz , pislik , ve katil.
Kendi kardeşimizin katli konumundaydık. Babam miranın ölümünden sonra bize düşman gözü ile bakıyordu .
Esen rüzgar ile ellerimi kendime sardım .
Dışarıda ses seda kesilmişti .
“ Milena ..”
Kapının tıktıklanması ile yavaşça ayağa kalktım.
Kapıya doğru yürüdüm.
“ Milena .?”
Bu ablamın sesiydi .” Abla..” dedim heyecanla.
Ablam “ nasılsın.. ? astım sorunun var mı.?” dedi .
Kapıya dokunup “ abla çok soğuk burası... Sabah kadar nefes sorunu yaşayıp yaşamayacağımı bilmiyorum .” dedim dürüst olarak .
Ablam Kapıya vurup “ gidip anahtarı bulacağım . Gerekirse babam beni dövsün . “ dedi.
Kapıya bende vurdum .” olmaz ! Ben idare etmeye çalışırım. “ dedim .
Babam bu kez ablamı da atardı buraya. ben alışıktım . ama ablam korkardı .
Ablam tam bir şey diyecekken babamın sesini duydum .
Babam ablama bağırarak buraya kadar geldi .
Ablamın korkuyla Baba dediğini duydum .
Kendimi Kapıya yasladım . Dışarıdaki sesleri duymaya çalışıyordum .
Babamın ablama tokat sesini duyunca daha set vurdum Kapıya. “ Baba ! Ablama vurma ! Bir yere gitmedim . Bak buradayım sabaha kadar cezamı çekeceğim! .” dedim .
Ablam “ Baba ne olur çıkar onu oradan . Onun astımı var kalmaz kapalı yerde.! nefesi daralır . Bir şey olursa bilemeyiz! “ dedi.
Babam dan ses beklerken ablamın
Bağırışlarını duydum . Ses gittikçe azaldı.
Babam ablamı götürmüş olmalıydı.
Tekrar kapıya sertçe vurdum. Ama ses yoktu . “ Baba ablama vurma . !” Dedim.
ağlayarak .
Yavaşça Kapıya yaslanarak yere çöktüm .
Dizlerimi karnıma çekerek ağlamaya devam ettim.
Hayatım buydu ... bom boş.. okusam bile kaçmadığım sürece kaderimi değiştiremezdim.
Ben ağlarken bir el nefesimi sarmıştı.
Olmazdı şuan olamazdı . ! Ellerimi boğazıma sardım. yukarıya bakarak derin derin nefes aldım.
Güçlü olmak zorundaydım.
Bir yandan ağlıyordum bir yandan ise nefes almaya çalışıyordum.
Göğsümdeki baskı artarken ben yavaşça yere yattım .
Yer soğuk olsa da görmezden geldim . sakin kalmam lazımdı.
.gözlerim kapanırken tek düşündüğüm ablamdı.
..........
“ Milena .! Milena .. AÇ GÖZLERİNİ ! Anne !!. Anne kardeşim açmıyor gözlerini.”
Sesler beynimde yankılanırken gözlerimi açmak istedim ama açamadım .
Ablamın sesiydi bu . Cezam bitmiş miydi
“ Anne ! offf ... Aç gözlerini Milena ! .” dedi bağırarak.
Art arda yüzümde el hissetim .
“Al .kızım. “ dedi annem .
Annemde vardı.
Babam yoktu o zaman .
Bir anda ağızımda bir cisim hissetim .
O her neyse bana can oluyordu.
“ Hadi ablacığım aç gözlerini .” dedi ablam bir kez daha .
Her şeyden çok istiyordum gözlerimi açmak . Son bir kez daha denedim .
Gözlerim hafif hafif açıldığında ablamı gördüm .
Gözleri kızarmış bir şekilde bana bakıyordu.
“ Ah ! Milena !” dedi ve bana sarıldı .
Anneme baktığımda oda tebessüm etti.
Ablam “ Hadi seni yatağına götüreyim .” dedi.
Ablam sayesinde ayağa kalktım .
Başım hala dönse de iyiydim .
Ablam kolumun altına girerek beni mahzenden çıkardı . Annemde arkadan geldi .
Avluya çıkınca derin bir nefes aldım.
Ablam ile merdivenlerden odamıza çıktık.
Annem “ Ben gidip sıcak bir şeyler getireyim .” dedi.
Ablam başını sallayarak “ olur .” dedi.
Annem odadan çıkınca ablam hızla beni yatağa oturttu .
Dolabı açıp bana pijama takımı çıkardı .
Üzerimdeki elbiseyi çıkararak .” Hadi Milena kaldır kolunu. “ dedi.
Zorla kollarımı kaldırdım .
Ablam üzerimdeki elbiseyi çıkarıp köşeye koydu .
Pijama takımını dikkatlice giydirdi .
Beni yavaşça yatağa yatırıp. Üzerime örtüp yatağın kenarına oturdu .
elimi tutup .” özür dilerim Milena .. benim yüzümden az daha sana bir şey olacaktı. “ dedi gözleri dolarak .
Elini sıkıp “ Özüre gerek yok . babam için bunlar sadece bahane. Hem sen doğan abi ile konuştun buna değerdi “ .dedim gülümseyerek.
Ablam elimi öpüp “ İyiki varsın .! Senin bu fedakarlığın sayesinde ben sevdiğim adam ile konuştum “ dedi .
O anda kapının arkasından cam kırılma sesi geldi .
Ablam ayağa kalkarak kapıya baktı . Bende hafif doğruldum .
İçeriye annem girince rahat bir nefes aldım.
Annem “ Sevdiğin .?” dedi ablama bakarak .
Ablam telaşla “ Anne yanlış anladın .” dedi.
Annem ablamın yanına gitti bende yataktan çıktım.
Ablam köşeye sıkıştı rengi de atmıştı .
Annem “ Sen daha demin Milena’ ya sevdiğim adam mı dedin .?” dedi .
Ablam elleri ile oynarken annem bağırarak .” Sana söylüyorum İzem ! Ne sevdası bu .!” dedi .
Annemin omuzuna dokunup “ Anne sakin ol korkulacak bir şey yok .“ dedim .
Annem şiddetle bana döndü .” sana ne demeli Milena. o telefonu ablan için mi eve soktun . Ablam rahat sevdalısı ile konuşsun diye mi dayak yedin sen !” dedi.
Evde babam olmadığı için rahattım ama annemde eski kafalıydı bir konuda bizi dövmezdi ama burnumuzdan getirirdi .
Ablam “ A-Anne ... ben ..” dedi ama devamını getiremedi.
Annem başına dokunarak .” Ay deli olacağım.! Biri sevdalısı yapar diğeri ona yardım Eder .! “ dedi .
“ Anne az sakin ol .! ablam sevmiş ne var bunda.” dedim .
Annem dizlerine vurarak “ ay Allah’ım al canımıda kurtulayım. Birde sevmiş diyorsun .!” dedi .
Ablam ağlayarak “ Anne .. ben sevdim suç mu?” dedi titreyen ses tonuyla .
Annem ablamın başına vurarak “ suç! Ah benim salak kızım ben seni zeki zannederdim de aptallık bende . Bu topraklarda kim kime sevdalık etmiş . Ettiyse bile kavuşamadı. Sen birde babanın huyunu bilmeyen gibi geçmiş karşıma ben aşık oldum ana diyorsun sen.
Babanızı evlat katilimi edeceksiniz siz.!” dedi .
Ablam hiçbirşey demeden sadece ağladı. Onun bu çaresizliği canımı acıtmıştı .
“ Anne ablam ne dersen de yanlış bir şey yapmadı. O sadece sevdi . ! Sevmek insan duygusundan biridir . Sen sevmemiş olabilirsin ama o sevdi .!” dedim .
Annem yüzüme sinirle baktı . Gözlerinde hayal kırıklığını görebiliyordum .
” Sevmek ha .? Ben deyim sana kızım.? sevmek karın doyurmaz . O oğlan her kimse ilişkini bitireceksin!” dedi ablama .
Ablam başını iki yana salladı .” Olmaz ! .. anne lütfen bunu bana reva görme . babamın istediği adam ile evlenip senin gibi yaşamak istemiyorum. Kendi sevdiğim adam ile evleneceğim.” dedi.
Annem elini kaldırınca vuracak zannetmiştim .
Ama son anda durdu .” benim gibi olmak istemezsin ha .? İyi kızım olma .. ama sen bu ilişkiyi bitirmediğin sürece ya ona yada sana bir şey olacak. O hayal dünyadaki evlilik her neyse hepsi hayal .! “ dedi.
Ablam . Göz yaşlarını silerek.” Ben sen değilim anne.! babam gibi beni sevmeyen biri ile evlenmeyeceğim.! Hayatımı ziyan etmeyeceğim ! ” Dedi .
Annem gülerek “ Evet babanız beni severek almadı . Ama çok şükür karnım doyuyor . Başkasının kapısına sefil olmuyorum. O oğlan her kimse sana bakabilecek mi .?” dedi .
Ablam annemin bu sorusuna susmuştu.
Doğan abi bizim aile gibi zengin değildi . Orta gelirli bir aileydiler .
Ablam susunca annem “ Aldım ben cevabımı. .” dedi bana dönerek “ Daha da bu eve telefon sokulmayacak! “ dedi.
Annem odadan çıkınca ablam yere düştü. Yerde ağlarken bende yere oturup ona sarıldım .
Ablam kollarımda ağlarken “ Kaderime baka Milena . Aşık oldum diye annemin dediklerine ne demeli ! Ben aşık oldum suç işlemedim. Ama sanki günah işlemişim gibi davranıyor ! “ dedi .
Ablama daha sıkı sarıldım.
” sen suç işlemedin ! Merak etme ben sizi buluşturmanın bir yolunu bulacağım. “ dedim .
Ablam başını kaldırarak bana baktı.
” Sahi mi .?”
Başını salladım . “ Milena sözü. “ dedim.
Ablam her ne olursa olsun sevdiği ile kavuşmasını istiyordum .
Ablam ile yüzümüz yıkadıktan sonra ablam babam gelen kadar odadan çıkmak istemedi . annem kızgın ve kırgındı.
Ben üzerime sadece bir şeyler giyip aşağıya indim.
Mutfakta annem tencereyi hızla telliyordu . annem beni fark etmemişti.
Öyle bir telliyordu ki ne derdi varsa o tencereden çıkarıyordu sanki .
“ anne .?” dedim .
Annem bana bir kaç saniye bakıp tekrar tencereyi tellemeye devam etti .
“ Anne dedim .”
Annem “ İkna etmeye geldiysen boşuna nefesini harcama!” Dedi kararlı bir sesle.
“Onun için değil. Sadece aşık olmak çok mu kötü anne .” dedim . Annem bana baktı .
“ Aşk Çok kötü bir şey Milena . İlk başta güzel zannedersin ama sonra hiçte öyle almadığını öğrenirsin. Geriye sadece kalp kırıklıkları kalır . Ben ablanı düşündüğüm için uzak durmasını söyledim . Ablanı tanıyorsun kırılgan bir kalbe sahip . Ablanı toparlayamam. . “ dedi .
Annemden aşkı duyunca çok tuhaf gelmişti . babam ile bir aşk yaşamamışlardı.
Nerden biliyordu kalp kırıklıklarını .?
Kendisi yaşamış gibi anlatıyordu.
Bir adım öne yürüdüm .” böyle kuralı davranarak ablama yardım edemezsin anne. bırak yaşasın hataları ile mutlulukları görsün .” dedim annem lafımın üzerine “ Hayır dedim Milena ! Sana dedim beni ikna etmek için nefes harcama. Şimdi git işim var.!” Dedi ve tencereyi hızla tellemeye devam etti.
Bir süre anneme baktım sonra arkamı dönüp mutfaktan çıktım .
Annem bu konuda çok ön yargılıydı. Ablamın üzülmesini istemediği için mi yoksa babam öğrenmesin diye mi korktuğunu bilmiyordum.
Yarın okula hazırlık kursları başlıyordu üniversiteye gitmeme çok az kalmıştı .
İstediğim bölümü tutturursam ablamı annemi de alır giderdim buralardan .
Ben avluda boş boş dolanırken kapı açılmıştı.
Babam omuzuna attığı ceketi ve elinde salladığı tespihi ile bana doğru geldi.
Ben yerimde çivilenmiş gibi durdum.
Babam elini uzatınca hızla öptüm .
“ ananlar nerde .?” dedi babam soğuk bir tavırla .
“ Annem mutfakta ablam odasında .” dedim .
Babam kaşlarını çatarak .” O ablan sabah sabah hala uyuyor mu? “ dedi
Tam o esnada ablam aşağıya doğru inerek “ Buradayım baba . “ dedi.
Yanımıza geldi. Babamın elini öptü.
“ odada işler vardı ondan baba. “ dedi.
Babam başını sallayarak “ iyi .” dedi. Ve otuma odasına doğru yürüdü.
Ablama baktığımda kendini sıktığı belliydi.
“ abla. “ dedim.
Ablam bana bakarak “ hiçbirşey deme. annemin yanına inelim bir an önce sofrayı kuralım .” dedi .
İkimiz beraber annemin yanına gittik . Babamın yemesi için bir şeyler hazırladık.
Ben masayı kurarken ablam ise bir yandan soğan kesiyordu . Annemle ikisi asla konuşmuyordu .
Masayı kurduktan sonra Babam üzerini değiştirip masaya oturdu .
O yemek yerken biz ise ayakta bekliyorduk .
Bir anda Babam bize döndü .” geçin sizde.” dedi.
Ablama bir birimize şaşkınca baktık .
“ Haydee!” dedi babam .
İkimizde babamın sağına ve soluna geçtik.
Babam ekmeği ablam uzatınca ablam bir parça kopardı bana da uzattı.
Babam yemeğini hızla yerken bizde ağzımıza bir kaç lokma attık.
Babam ağızını temizleyerek bana baktı .” Milena !.”
“ Evet baba .?” dedim korkuyla .
“ yarın istediğin gibi test kitabı al . Parayı sakın düşünme . Okulun için ne gerekiyorsa al .!” dedi.
Bir Babam birde ablama baktım . Ablam da benim kadar şaşkındı .
“ ciddi misin baba? .” Dedim inanamayarak.
Belkide kafamdan duymuştum.
Babam başını sallayarak .” hiç dediğim sözü tutmadım mı .? .. “ ablama bakarak .” İzem .!” dedi.
Ablam “ buyur baba.!” Dedi .
“ izem sana müjdem var. “Dedi.
Ablam tebessüm ederek .” nedir baba .?” dedi
“ sana kısmet çıktı .” dedi .
Ablamın yediği ekmek boğazında kalarak öksürdü .
Babam gülerek “ yavaş ye . çok şanslısın antepin en güçlü ağasının oğlu ile evleneceksin. “ dedi .
Ablam kafasını yere eğdi . Gözlerinin dolduğuna emindim .
Araya girerek “ Ama baba .” dediğim anda Babam bana bakarak .
” Sen karışma Milena .! Ablan sevincinden dili lal olmuş görüyor musun. Artık evlenecek yaşa da geldi. Ne diyorsun izem ..? “ dedi.
Babam ablama meraklı gözlerle baktı. Kapıya baktığımda annemde bir köşeden bizi izliyordu.
Gözlerinde ben biliyordum bakışı vardı. bunu bekliyordu .
Hepimiz ablamın ağızından çıkacak lafı bekliyorduk.
Ablam başını kaldırmadan “ sen nasıl uygun gördüysen .” dedi çatalı çıkan sesi ile .
Babam memnun bir şekilde .” Güzel. Afferim İzem . Bu aile antepin en zengin ailesi . Çok refah içinde yaşayacaksın .” dedi.
Ama bilmiyordu ablamın başkasını sevdiğini .
Öncelikle merhaba.
Hikayeyi nasıl buldunuz ?.
Beğendiyseniz yorum yapmayı unutmayın ✨️🌺
