İçeriğe geç

ZEHİRLİ SARMAŞIK

Bölüm 2 · 11 dk okuma

ZEHİRLİ SARMAŞIK

Bölüm 2

Mahsen

Hayatı acısı ile tatlısı ile devam ediyordu . Ben Milena Bolat babamın seçtiği hayat yerine kendi hayatımı seçeceğim . ...

Sabahın erken saatlerinde uyanmıştım . Ailecek saat 6'da kalkarak sofrayı hazlılardık . Babam masaya oturana kadar sofraya oturulmazdı .

Yatakta doğrularak solumda yatana Ablama baktım. Hala uyuyordu .

Yataktan kalktığımda gün daha yeni yeni aydınlanıyordu .

Ablamın yanına gidip yatağın köşesine oturdum.

“ Abla hadi uyan “ desem de ablam tepki vermedi

Bende Önüne gelen bir tutam saçını alıp yüzüne değirmeye başladım .

“ İzem... uyan sevgilim ...” dedim kısık sesle .

Ablamın dudakları yukarı doğru kıvrıldı.

Oyunuma devam ederek “ aşkım .. Hadi uyan .”

“ Hımm.... ”. Dedi ablam uykulu bir sesle.

Gözleri hala kapalı olmasına rağmen gülümsüyordu.

“ aç gözlerini ey güzel gözlüm ... açta benimde güneşim doğsun .” dedim .

Ablam hafif kıpırdanarak “ sevgilim ..” dedi ve dudaklarını büzdü .

O anda gülmeye başladım. Ablam hızla yerinden kalkarak sinile bana baktı .

” Milena !” dedi ve yanındaki yastığı yüzüme fırlattı.

Ayağa kalkarak “ ne ya ! Sen sevgilini düşündüysen benim suçum ne .!” Dedim Üste çıkarak .

Ablam “ öylemi Milena ! Sen bana aç gözlerimi sevdiğim dersen ne düşünseydim Ha. ? 60 yaşındaki babaannemi ‘mi .?” dedi .

Kollarımı bağlayarak “ babaannem harika bir fikir .” Dedim.

Ablam diğer yastığına uzanırken bende hızla odadan çıktım . attığı yastık son anda kapıya denk gelmişti.

Bir kaç dakika kapıda bekledim . Sinirinin geçmesini bekliyordum.

Kapıyı hafifçe açtım . İçeriye baktığımda ablam çoktan hazırlanmıştı .

Saçlarını toplarken içeriye girdim .

Arkadan yaklaşıp sarıldım .

Ablam oldukça güzel bir kızdı .uzun kumral saçları ile aynı anneme benziyordu ama ben o kadar şanslı değildim.

ben yeşil gözlü siyah uzun saçlarım vardı.

Ablam soğuk bir sesle “ sana sinirliyim Milena “. Dedi .

Aynadan ona bakarak “ ama abla ... hiç bir abla kardeşine küser’ mi ? Ben şaka yapmak istedim.” Dedim .

Ablam üzgünce .” Gene onu gördüm Milena . Doğruyu söylemek gerekirse her gece onu görüyorum . “ dedi .

Ablamın sevdiği bir çocuk vardı ta liseden beri seviyordu. Eskiden okula gittiği için daha çok görüyordu ama okul bitince evden daha az çıkar olmuştu .

“ oda seni görüyordur. “ dedim .

Ablam önünü dönerek “ babam telefonumu kırdığında beri konuşamıyoruz. Çok özledim onu . “ dedi .

Ablamın elini tutarak “ ben belki yardım edebilirim ?” . Dedim

Ablam hiddetle başını iki yana salladı .” olmaz babam yedek telefonlardan birini aldığımızı öğrenirse ikimizi de döver .” dedi .

Ablamın yatağına geri oturduk “ ama ablacığım sen üzgünsün. Hem zaten dayak yiyoruz . Bari hak edelim. “ dedim.

Ablam itiraz ederek “ olmaz .! Ben gerekirse aşkımı kalbime gömerim. “ dedi .

” Öyle şey mi olur abla doğan abi seni seviyor sen de onu . Belki babamdan isterse seni verir .” dedim.

Ablam “ babam hayatta beni o aileye vermez .” dedi .

Elini daha sıkı tutup” neden olması ya . Babam kötü de olsa evleneceksin neticede. Zaten bizden kurtulmak istiyor .” dedim .

Ablamın gözleri dolarken “ keşke o kadar kolay olsa Milena . Babamı biliyorsun beni gider yaşlı adama verirde hayatta sevdiğime vermez .” dedi .

Ablama sarılarak “ ben inanıyorum siz doğan enişte ile evleneceksin, boy boy çocuklarınız olacak hatta kızına benim adımı koyacaksın .! .” dedim.

ablada bana sarıldı. “ sabah sabah ağlattın beni alacağın olsun.” Dedi .

“ Milena.! , İzem .! Neredesiniz !. Bu saate kadar uyunur mu !.” dedi

Annemin sesi ile hızla ayağa kalktık .

Ablam gözlerini sildi .” hadi sende giyin . Bende gidip anneme bakayım . Yoksa daha çok bağıracak bes belli .” dedi .

Ablam odadan çıktıktan sonra bende dolabımı açtım .

İçimde garip bir mutluluk vardı .

Kıyafetlerim arasında çiçekli cıvıl cıvıl bir elbise seçtim.

Üzerime giyinip saçlarımı açık bıraktım . Kafama elbisenin renginde toka taktım .

Aynadan kendime baktığımda çok güzel gözüküyordum .

Babam uyanmadan kırtasiyeye gidip test kitabı almama lazımdı. Saate baktığımda 6.20 geçiyordu . 7.30 kadar eve varmam gerekiyordu en kötüsü ekmek aldım derdim . Planlar aklımda oluşurken gözümü karartmıştım .

Aşağıya indiğimde annem ve ablam kahvaltı masasını hazırlıyordu .

Annemi habersiz yanağından öptüğümde annem “ ay ! Kız !” dedi.

Ablam gülerek “ oo. Milena hanım bu ne kılık . Bilmediğimiz düğün mü var .”

“ hayır ablacığım. “ dedim .

Annemde “ Milena. ablan haklı bu ne kılık git normal şeyler giyin . Baban bunu görse delirir .“ dedi.

“ benim dışarıya çıkamam lazım ...” dedim bir anda.

Annem “ sabah sabah ..Baban evde iken . Kız sen ne yedin .” dedi kızarak .

Ablam “ babam izin vermez .” dedi.

İçten içe dudağımı kemiriyordum .

” biliyorum izin vermez . ama babam uyanmadan gidip bir koşu alsam . ? “ dedim .

Ablam ve annemle dehşetle bana bakıyordu .

Annem en sonunda ellerini yıkayıp “ yok bu kız delirmiş .yürek yemiş. “ dedi. Ve mutfaktan çıktı .

Ablam kızarak “ Milena emin misin . ? Yetişebilir misin .?” dedi.

Kafamı sallayarak “ söz ablacığım. Vallahi yetişirim. Ama anneme gözükmeden nasıl çıkacağım bilmiyorum. “ dedim karamsar bir şekilde.

Ablam elimi tutarak mutfaktan çıkardı .

Kapıya kadar beni götürdü “ hadi git .!” dedi.

“ abla .?”

“ hadi ben annemi oyalarım . Sen Çabukluca git Çabukluca gel .” dedi.

Ablama yaklaşıp yanağından öptüm.

“ sağ ol abla .” dedim .

Dışarı çıktığımda koşmaya başladım . Rüzgar saçlarımı uçuştururken ben deli gibi koşuyordum.

Özgür olduğumu sadece böyle anlarda hissediyordum.

Ana yola çıkınca biraz yavaşladım. hala derin derin soğuk havayı içime çektim .

Yanımdan geçen taksiyi görünce şansımı bin kez daha şükür ettim .

Durdurup gideceğim yeri söyledim. Bu sayede daha hızlı gidecektim.

Kırtasiyeye vardığımda ücreti ödeyip çıktım .

Kırtasiye tıklım tıklımdı . Okul açılacağı için herkes alışverişteydi .

Kırtasiye girip test kitaplarının oraya gittim .

Test kitaplarına bakarken “ selam Milena .” diyen ses ile yanımdaki kişiye baktım .

Bunu diyen tam da hoşlandığım çocuk Barıştı.

Barışa bakarken heyecanla ne yapacağı bilmediğim için geri çekildim .

Barış “ sakin ol . Sadece merhaba demek istedim .” Dedi .

Gülümseyerek “ ya... merhaba .” dedim dalgın dalgın .

Barış yanıma gelip omuzuma dokundu o anda nefesimin kesildiğini hissetim .

” okulda görüşürüz Milena .” dedi ve diğer tarafa doğru yürüdü .

Ben onun Arkasından sadece sırıtarak baktı

Bizim okulun en popüler ve en meşhur çocuğuydu barış . babasının Antepin en ünlü aşiret ağası olduğu söyleniyordu . bir sürekliğine bizim okula nakil olmuştu . Tanıdığım bütün güzel kızlar onunla çıkmak için kavga ediyordu. Benim onların arasında şansım hiç yoktu.

Onca güzel kız arasında benimi sevecekti .? Hiç sanmam .

Ben onun arkasına bunları düşünürken tanıdığım bir ses .

“ Milena!” Dedi bağırarak.

Arkamı döndüğümde en yakın arkadaşım Dilara vardı.

Dilara’yla sarıldık .

Dilara “ ne o yoksa julyetimiz Romeo’nun arkasından mı bakıyor. “ dedi dalga geçerek .

“ Dilara ya .!”

Dilara “ ne o kızım az kalsın çocuğu gözlerin ile yiyecektin .” dedi .

Dilara’nın dediğine endişelenerek “ sence anlamışımdır. ? ... rezil oldum .! dedim .

Dilara “ yok ya o kadar zeki değildir. Anca etrafımdaki bütün güzel kızları kendine aşık etsin .” dedi .

Üzülerek gittiği yöne baktım .aşık olup olmadığımı bilmiyordum . Aşk çok büyük bir duyguydu . Barışa ne hissettiğimi bilmiyordum ...

“ aşk bu kadar basit bir duygumu .?” dedim Dilara’ya .

Dilara düşünerek kolunu omuzuma attı .

“ Aşk... çok meşakkatli ve yorucu bir duygu . Ben çıkıp ayrılıyorum . Oda bana yetiyor. ” dedi .

Saatime baktığımda oldukça geç kalmıştım.

Hızla “ ben gideyim artık .” dedim. Bulduğum ilk test kitabını alarak kasaya geçtim parayı ödeyip hızla dışarıya çıktım . tam giderken karşımda telefoncu gördüm .

Eğer şuanda gidersem babama yakalanmayacaktım . ama bir yanım telefonu al diyordu. Ablam mutlu olurdu

Gözümü karartıp telefoncuya girdim hızla telefon ve hat aldım .

İşlemler yapılırken zamanım baya gitmişti.

Telefonu aldığımda doğruca bir taksiye bindim.

Eve varana kadar içim içimi yemişti . Korkudan nerdeyse astım krizim tutacaktı.

Derin derin nefes aldım . Gözlerimi kapattığımda iyi şeyler düşündüm. Ablama aldığım telefon sayesinde ablam sevdiği ile konuşacaktı.

Bunları düşünürken daha iyi olmuştum .

Konağa vardığımda sessizce kapıyı açtım .

Avluda kimse yoktu .

Sakince içeri geçtim .

Az kalsa parmak uçlarım ile yürüyecektim .

Ablam beni görünce hızla yanıma geldi .

“ az daha yetişemeyeceksin zannettik. Annemde çok kızdı .” dedi .

Ablamın kolundan tutarak . Onu ilk gördüğüm odaya kadar sürükledim.

Ablam “ dur ! Milena duyuyor musun.? dursana babam gelecek şimdi.!” Dedi korkuyla .

Odanın kapısını kapattım . Test kitabımı masanın üstüne koydum . çantamdan telefonu ablama uzattım .

Ablam şaşkınca bana baktı .” bu ne Milena .?”

“ Hediye ... Sana aldım abla . Ara hadi doğanı en azından sesini duy mutlu ol .!” Dedim.

Ablam elimdeki telefona birde bana baktı şaşkınlığı yüzünden belliydi .

” neden böyle bir şey yaptın. babam öğrenirse ikimizi de çok pişman eder. “ dedi .

Ablamın elini açıp telefonu yerleştirdim .

“ hiçbirşey olmaz sen korkma . Hem olursa en fazla dayak yeriz . Canımız gidecek değil ya . “

Ablam telefonu aldı . zorla ezberlediğim numarayı girdi.

Cama doğru gitti . Telefonunun açılmasını bekliyordu .

“ Alo benim İzem .” dedi.

Ablam etrafında dönerek bir şeyler söyledi .

Yüzünden de anlaşılacağı gibi çok mutluydu .

“ bende seni çok seviyorum doğan ...” dedi ve telefonu kapatıp bana uzattı.

“ çok teşekkür ederim Milena . bana dünyaları verdin .” dedi

Telefonun içindeki hattı çıkarıp ablama uzattım . “ bu sende kalsın enişteyi farklı numaradan aramak iyi olmaz. Bende telefonu saklayacak bir yer arayacağım.” Dedim.

Tam o anda avluda yankılanan babamın kalın sesini duyduk .

“ neredesiniz uğursuzlar !.”

Elim ayağım birbirine girmişti çantamın ipini sıkı sıkı tutuyordum .

Ablam da benim gibi korkuyordu .

Odanın kapısı şiddetle geriye kadar açıldı.

Babam elindeki tespiyi sallayarak bize doğru yürüdü . “ siz gizli saklı odalarda ne karıştırıyorsunuz .!” dedi .

Bana döndüğünde üzerimdeki elbiseyi gördü .

“ kız sen nereye gittin ! Benden habersiz dışarıya mı çıktın sen!”

“ Baba... ben ..” kelimeler boğazıma düğümlenmişti sanki konuşamıyordum.

Babam lafımı bitirmeme kalmadan yüzüme tokat attım . Yüzüm sola doğru gidince . “Siz benim başıma Orospumu olacaksınız lan ! “ dedi .

Ablam aramıza girerek “ baba Allah aşkına sakin ol . Kız sadece test kitabı almış .” dedi kısık sesle .

Babamın gözleri bir anlığına benim masaya bıraktığım test kitabıma geldi .

“ Test ha . Kitap ..”

Kokuyla babama bakarken . Babam bir anda masanın üstündeki test kitabını aldı .

“ Baba ! .” diye bağırsam da babam test kitabını ortadan ikiye yırttı

Tek tek sayfalar yere düşerken .

“ okuyup başıma mı çıkacaksın ha .! Okuyacakmış birde .! Al sana okumak .” dedi ve yaprakları tek tek yırtmaya başladı . Ben donmuş bir şekilde babamı izlerken hayallerim geldi gözümün önüne.

Gözümden bir damla yaş aktı. Ablam babamı bırakmasını istese de Babam bana inat daha çok parçaladı.

Hırsla bana baktı “ Al bak test kitabı.!” Dedi .

Ablam “ Baba ne olur yapma. “ dedi .

Babam parçalandığına emin olunca kalan parçalarını sertçe ayaklarımın dibine attı .

Sıkıca çantamı tutuyordum gözlerim yerde parçalanan test kitabındaydı .

Babam bir an” o çanta da ne var .” dedi .

Bir adım geri gidip “ yok bir şey baba .”dedim .

“ hele ver bana onu .!” dedi Bir anda Babam çantama asıldı.

İçini açtığında içini yere döktün .

O anda başımdan aşağıya kaynar sular dökülmüştü .

Babam yere düşen telefonu görünce sinirle bize baktı .

Eğilip telefonu alıp bize gösterdi .” Siz benim başıma orospumu olacaksın ha !” dediği anda saçlarımdan tutarak beni odadan dışarıya çıkardı .

Ablam koşarak “ baba Allah için yapma .!” dedi .

Avluya kadar ekleri saçlarımdan beni dışarıya sürükledi .

“uğursuz!”. Dedi babam .

Bir anda beni yere sertçe artı .

Ben yerde kalmış bir şekilde duruyordum.

ama asla ağlamıyordum ben yanlış bir şey yapmamıştım .

önümde sayısızca küfür ve hakaret etti .

Bazen saçlarımı çekerek gözlerimin içine bakarak hakaret etti . O sözler beynine adete bir yazı gibi yazıldı .

Gözlerinde nefret saçan bakışları, sözlerindeki öldürücü kelimeler.

Hepsi bir insanı öldürecek şekildeydi.

Ablam ağlayarak babamı durdurmaya çalıştı ama babam bir an olsun benden ayrılmıyordu . .

“ o telefon senin mi ha !” dedi .

Ablama baktığımda ağlayarak bana bakıyordu . Kafasını salladığında onu söylememi istedi ama onu alan bendin.

“ Benim telefonum . “ dedim Kararlı bir sesle.

Babam sinirden kıpkırmızı olmuştu .

Ayağı ile karnıma sert bir tekme atınca acı içinde bağırdım .

“ seni Orospu! Uğursuz, pislik, ! Katil mi edeceksin sen beni bu yaşata ! ” dedi.

Annem “ dur bey kızı öldüreceksin !” Dedi .

Babam en sonunda yerde ölü gibi yatan bana baktı .

Kolumdan tutarak beni ayağa kaldırdı.

Beni karşıda duran mahzene götürdü.

“ Baba yapma .!” Dedim can havliyle . Karanlıktan korkuyordum .

beni mahzene attı “ Baba ne olur yapma söz bir daha dediğini iki etmem .” dedim.

Babam umursamazca yüzüme baktı

“ yarına kadar burda kalacak! Yemek su veren yanında bulur kendisini !” dedi ve kapıyı kapattı ve kilitledi.

Ben kapıya dayanarak sertçe vurdum..

“ Baba aç ne olur ! Çok karanlık burası .” Dedim.

En sonunda bu bağırışlarımın boşa kalacağına emin olunca geri çekildim . etrafa baktım.

Mahzen karanlıktı Ve soğuktu .

Sadece küçük bir boşluktan ışık geliyordu .

Üzeri örtülmüş bir sandık vardı. onun üstüne oturdum . Annemin karanlıktan korktuğumda bana söylediği türkü gelmişti türküyü söylerken ellerimi birleştirdim. Mahzen aşırı soğuktu. Üzerimdeki elbise beni olduğumda da az sıcak tutuyordu . Ben kötü bit şey yapmamıştım Her şey ablam mutlu olsun diyeydi....

Bölüm sonu

20 yorum