❤️ 🧡 💛 💚 💙 💜 ❤️ 🧡 💛 💚 💙 💜 ❤️ 🧡 💛
Merhaba sevgili okurlarım .🖐 Ben Ealena.yazar🥰
Ağa'nın zorunlu karısı kitabına hoş geldiniz . Bol bol Aşk,aksiyon ve entirikalı bir kitap olacaktır . Haaa birde bol bol " olay " Beni tanıyan entirika ve olay yazmayı sevdiğimi bilir. Bu yüzden yeri geldiğinde üzüleceğimiz yeri geldiğnde içimizden küfredeceğiz . Ve tabikide baş karakterlerin aşkına tanık olacağımız mükemmel bir kitap olacak . Bu kitabın enerjisi o kadar güzelki ben bile taslaktaki bölümleri arada okuyorum . . Küçük bir ipucu iki karakterimde aşırı güçlü ve birbirlerine "deli "gibi sevecek bir çift olacak . O yüzden merakla o bölümleri okumayı bekleyelim . Çok konuştum sanki slsls neyse .. o zaman size küçük bir tanıtım ve ben kaçar ... haaa ... bunu arada yazabilirim her yorumunuzu okuyorum veeee çokkk mutlu oluyorum ... Beni seven ve tabikide beni sevmenizden önce kitaplarımı okuduğunuzu bilmem çok değerli . O yüzden yorum ve beğeni yaparak bana ve kitaba büyük bir destek olabilirsiniz . Beğeni kitap için yorum motivemi ve sizin fikirlerini öğrenmem için . Açık açık bölümü eleştirebilir ve düşünceleriniz paylaşabilirsiniz..
❤️ 🧡 💛 💚 💙 💜 ❤️ 🧡 💛 💚 💙 💜 ❤️ 🧡 💛
28 / 07/2024
Ealena.yazar'dan 😋
Tanıtım
Hayat bazen çok acımasız olabiliyordu ...
Bazen Bizi canı gibi sevenler en çok canımızı acıtanlardır.
Hayatımda tanıdığım herkes ya gitti yada bana ihanet etti .
Tam bütün ümitlerim tükendiği sırada hayatıma hiç beklemediğim biri girdi...
Ben Milena Bolat . Adımın anlamı " sevilen, güçlü , zarif " demek.
Annem adımı koyarken bu anlamları öğrenerek koymuştu. Aynı o anlamlar gibi olmamı istemişti.
Ben anne babam ve ablam ile Mardin’in ileri gelen ailelerinden biriydik .
Babam Mardin'de tanınan ve korkulan bir ağaydı. Hal böyle olunca bizde davranışlarımıza ,giydiklerimize iki katı dikkat ediyorduk .
Babam her zaman soyunu yürütecek bir erkek evlat isterdi ama olamadı.
Annemin ilk hamileliğinde ablamı doğmuştu .Babam ilk çocuk olduğu için bir şey dememişti.
Annemin ikinci hamileliğinde babam Erkek olursa ümidi ile Allaha çok dua etmişti .
Adaklar adamış , kurbanlar kesmiş ama gene olamamıştı.
Ben doğdum. Babamın hayalleri bir cam gibi kırılmıştı .
Eskisinden daha soğuk ve ilgisiz olmaya başlamıştı.
Ne ablamı ne de bana sevgi göstermemişti bu yaşımıza kadar . Kız olmak bizim suçumuz değildi bu bizim kaderimizdi.
Annem 3.defa hamile kaldığında Babamın umutları tekrar yeşerdi.
Etmediği dua kalmamıştı. Ve bu kez oldu. Annem nur topu gibi bir erkek oğlan doğurmuştu. Babam oğlunu kucağına aldığındaki gözleri ışıldamıştı .
mutluluktan havalara uçacaktı nerdeyse.
Onu ilk defa ablamla ben böyle görüyorduk çok nadir gülümserdi . Kardeşimin doğumundaki gibi Bizim doğumumuzda da bu kadar sevindiğini düşünmüyordum.
Oğlunu bir mücevher tutarmış gibi tutuyordu.
Babam kardeşimizi severken Biz ablamla dışardan onları izlerdik .
Babam kardeşime miran ismini vermişti 'beyler beyi' demekti . Tam babama göre bir isimdi .
Ama maalesef babamın bu mutluluğu uzun sürmedi .
Kardeşim bir gece vakti ani bebek ölümü ile hayatını kaybetti .
O günden sonra babamın bize olan katı tavrı iki katı oldu .
Babam Kardeşimin ölümünü anneme yıkıyordu.
Bağırarak “ Hepsi sizin yüzünüzden benim oğlumu benden aldınız !” dedi.
Annem bir köşede oturmuş sessizce ağlıyordu. Babam ise eline ne gelirse atıyordu etrafa . Annem “ Yapma Abbas . Ben ister miydim oğlumun ölmesini .” dedi.
Biz kapıdan onlara bakıyorduk . korkudan iki adım bile atamazdık.
Parmağını anneme doğru salladı .” Siz var ya benim oğlumun katilisiniz .!“ bizi görünce sinirden kıpkırmızı olduğunu gördüm . “ Sizi gidi uğursuzlar.!” Dediği anda yanımıza iki adımda yaklaştı . Biz ablamla arkamızdaki duvarı hissedene kadar geri gittik .
Babam “ Siz kardeşinizi öldürdünüz! Sizin lanetiniz oğluma bulaştı !“ dedi.
Babamın gözleri kapkaranlık olmuştu. Bir katili yansıtıyordu o gözler . bize bir pislikmişiz gibi davranıyordu .
Ablam ile ellerimizi tutuştuk . Sessizce ağlıyorduk.
Babam bir anda benim saçlarımdan tutarak salona kadar sürükledi.
Ablam bağırarak arkamızdan geliyordu . “Baba lütfen dur !” .ablam ne kadar dese de Babam dinlemedi .
Babam beni yere fırlatınca dizlerimin üstüne acıyla düştüm .
O zamanalar daha 8 yaşında bir çocuktum ne günahım vardı .
Babam benim önümde sayısızca hakaret etti. Annem önüme geçince onu da yere attı “ Abbas Allah aşına dur .! O daha çocuk!” dese de Babam yerden beni kaldırdı . Kolumu öyle bir sıktı ki Kolumun koptuğunu zannettim . Anneme bakarak ” sende senin kızlarında uğursuzsunuz! Sizin uğursuzluğunuz oğluma bulaştı ! .“ dedi .
O anda nefesimin daraldığını hissetim . Güçlü bir el sanki boğazımı sıkıyordu.
Ablam bunu fark edecek ki“ Baba ! Milena ya bir şey oluyor !” dedi panikle .
Babam beni görünce umursamazca tekrar yere fırlattı .
Göğüsüm sıklaşıyor , nefes almakta zorlanıyordum .
Yerde kıvranırken annem ve ablam imdadıma yetişmişti.
O gün öğrenmiştim astım hastası olduğumu o günden sonra Babamın şiddeti farklı bir boyut almıştı.
Ablamı dövse bile ben astım hastası olduğum için ölmemden korkuyordu bu yüzden beni mahzene kapatırdı. Bu sayede karanlık korkum olmuştu .
Bazen ölmemden bile korkmazdı. Ta ki ben nefessizlikten kıvranana kadar..
Yıllar geçmişti ...
yaşadıklarımızı bir annem birde ablam bilirdi.
Ablama gelirsek benden 4 yaş büyüktü.
Bazen benim yüzümden bile dayak yerdi.
annem çok ağır başlı bir kadındı . babamın onca zulmüne rağmen “ o sizin atanız dövse de sövse de saygı duyacaksınız! “ derdi annem . Öyle öğrenmişti büyüklerinden koca dövse de haklı sevse de haklı .
Babam annemi dövse gıkını bile çıkarmazdı atası sayar bir dediğini iki etmezdi . o gün döver diğer gün o acıyı kalbine gömer işlerine ,kadınlık yapmaya devam ederdi .
Ablamın Hayalleri vardı hemşire olmak çok istiyordu ama babam ‘kız okuyup ne yapacak ‘dedi . ve lisesinin sonuna kadar okuttu. Üniversiteye izin vermedi.
Bana gelirsek avukat olmak istiyordum belki bu şartlarda çok zor ama imkansız diye bir şey yoktur öyle değil mi .?
♡
