Babamın dedikleri evin içinde uzun süreli bir sesliliğe yol açtı .
Ablam başını kaldırmadan önüne bakıyordu .
Babam ise dediklerinin keyfi ile önünde duran çayını içti.
Ablam ayağa kalktığında bende babamda ona baktık .
Ablamın gözleri dolmuş bir şekildeydi .
Ağlamamak için kendini sıkıyordu .
“ izninle baba ... odama gidebilir miyim .“ dedi.
Babam hiçbir şeyin farkında değildi .
Babam eli ile gitmesini işaret edince bende ayağa kalktım.
Ablam çoktan dışarıya çıkmıştı .
“ Baba .. benimde odada işlerim var. izninle .” Dedim .
Babam yemeğini yemeye devam edince bende çıkmak için yürüdüm. Kapının yanında duran annemin yanından geçerken kolumdan tuttu .
“ Bırak ablan yalnız kalsın .!” Dedi kısık sesle.
Kolumu çekerek “ ablamın şuan bana ihtiyacı var anne.! dedim .
Annemin sorunu neydi anlamıyordum . Ablam sevmediği biri ile evlense daha mı mutlu olacaktı . Kafasında ne geçiyordu hiç anlamıyorum.
Odanın kapısına varınca . Derin bir nefes aldım.
Ablam kim bilir nasıl perişan olmuştu .
Kapıyı yavaşça açtığımda ablam yatağında oturmuş yastığa sarılmış ağlıyordu .
Onu o halde görmek canımı yakmıştı.
İçeriye yavaşça girdim.
“Abla .? “ dedim .
Ablam yaşlı gözlerle bana baktı .
Yatağın yanına oturdum .
“ Abla ne olur yapma böyle .” dedim .
Gerçekten ne diyeceğimi bilmiyordum . Ablam göz göre göre yabancı bir adamla evlenecekti .
Ablam elinin tersi ile göz yaşlarını sildi .
“ neyi yapmayayım ya. ! Duymadın mı babam ne dedi .? Beni ciddi ciddi evlendirecek .! Hemde tanımadığım biri ile .! Bana bunumu layık gördü .? Bu kadarmış değerim .! “ dedi.
Ablamın yanağına dokundum.
“ Ablacığım babam ile konuşuruz. İkan ederiz .” Dedim bir ümit .
Ablam gülmeye başlayarak “ ne konuşması Milena ! Hayal dünyasından çık artık ! Şeytan lordun karısı kitabında değiliz burası gerçek dünya ! Ne ben Andalinayım ne de doğan baron . Bizim sevdamız asla mutlu sonla bitmeyecek .! Babam ölse de kararından vazgeçmez!.“ dedi .
Haklıydı babam sabit fikirliydi. Ablam ellerini saçlarına geçirdi. “ Ben evlenmeyeceğim. “ dedi Kararlı bir sesle.
“ ölürüm o ağa bozuntusu ile evlenmem.!” dedi .
Ablam ayağa kalkarak etrafında yürümeye başladı .
“ evlenmem , olmaz ... ben başkasını seviyorum .. .!” dedi kendi kendine.
Bende ayağa kalktım. “ abla söz babamı ikna ederim .!” Dedim.
Ablam bana bakarak “ ölürüm de evlenemem.!” Dedi .” gerekirse canıma kıyarım ama onunla evlenmem ! Ben doğanı seviyorum . ... Ben onunla evleneceğim. “ dedi .
Ablamın dediklerine korkmuştum . Doğan enişteyi seviyordu . 3 yıldır birbirlerine aşıklardı. Ablam doğan enişteyi bir kez bile hayalinde aldatmamıştı.
Ona televizyondaki erkekleri gösterince ‘ Benim doğanım daha yakışıklı ’ der. konuyu kapatırdı.
Ablam onu bu kadar severken nasıl bir adam ile evlenirdi.
“ Abla böyle konuşma ! Doğan abi gelsin babam ile konuşsun !” Dedim .
Ablam yatağa geri oturdu . Ellerini yüzüne kapatarak “ Ben doğanı çok seviyorum .! Onsuz ölürüm !” dedi .
Ablamın haline çok üzülüyordum .
Tam o esnada odaya anneme girdi. Gözlerinde kocam bir öfke vardı .ablam yerinden kalmaya tenezzül bile etmemişti .
Annem ablama bakarak “ ne diye ağlıyorsun sen .! O adam için mi?” dedi .
Ablam annemden gözlerini kaçırdı .
Annem parmağını ablama doğru salladı.
“ Bana bak İzem ! Bir kez diyeceğim. Babanın seçtiği adam ile evleneceksin! O hayalinde her kim varsa onu unutacaksın.! “ .Dedi .
Ablam bir anda ayağa kalktı. Kalbini göstererek “ unutayım öylemi anne ! Burası nasıl unutacak! . Unut demek çok kolay .! Ben doğana aşığım anne.! başka bir adamı hayalimde bile düşünmedim ben ! . siz diyorsunuz ki evlen! Nasıl evleneyim ben anne.! “ dedi. Ablam ağlarken . Annemin de gözleri dolmuştu “ ben bilmem.! olmasaydın aşık ,maşık! Kim dedi sana git sevdalan .! Al sonuç. ağlarsın anca böyle .! Neyse ki daha acı çekmeyeceksin . O çocuğu da kalbinden söküp at . Hayır aşık olduğunda bir şey olsa Abdullah hocanın oğlu doğan . senin gibi ağa kızına yakışır mı. ?”dedi.
Annem arkasını döndüğünde ablam
“ Sen ne anlarsın anne aşktan! Hiç yaşadın mı ki . Öyle unut ,sevme demek kolay ben doğanı bütün hücrelerim ile seviyorum .! Sen ne bilirsin.? hiç birini sevdin mi ? Ama sana bakınca babam tam sana göre olduğunu anladım .ikinizde sevmeyi bilmiyorsunuz ! ” dedi .
Ablam haklıydı ama biraz ağır konuşmuştu .
Ablamın koluna dokunup “ Abla biraz ağır oldu .” dedim .
Ablam sözlerine devam ederek “ hiçte bile.. anneme de aynı babam gibi bir adam yakışırdı. İkiside sevgi duygusunu yitirmiş.!” Dedi.
annem arkasını dönerek bir Bana bir ablama baktı . “ sen aşık oldum demen için benim yaşadıklarımı yaşaman lazım İzem .” dedi ve odadan çıktı .
İkimizde birbirilerimize baktık . ablam geri yatağa oturdu bir süre ağladıktan sonra uykuya daldı .
Ben ise pencerenin yanına gittim .
Hayatımız babamın ağızından çıkacak iki lafa bakıyordu .
Ertesi sabah
Yüzüme gelen güneş ışığı ile uyanmıştım.
Etrafıma baktığımda ablam hala uyuyordu.
Yataktan kalkarak gardırobun yanına gittim.
Üzerime yeşil bir elbise geçirdim . Saçlarımı omuzlarımdan salarak dudağıma hafif bir ruj sürdüm .
“ Milena?”
Yatakta yatan ablam baktım .” söyle abla.” Dedim Gülümseyerek.
Ağmaktan kızarmış gözleri hala geçmemişti .
Yataktan kalkarak oda benim gibi kendine kıyafet aldı . Ve tuvalete gitti ben küpleri takarken ablam tuvaletten çıktı .
Dizine kadar gelen Siyah bir elbise giymişti.
Yanıma gerek karşımda duran aynaya baktı .
Saçlarını at kuyruğu yaptı .
Ablam çok güzel bir kızdı . Onu ilk defa böyle görüyordum .Her sabah kalkarak kendine bakım yapardı . Ama bu sabah onu tanıyamamıştım. Bütün hayalleri yıkılmış gibiydi . Sanki yaşamak için sebebini yetirmişti .
“ Abla .”
“ Evet .”
Ablam saçlarını topladıktan sonra bana baktı.
“ Sana söz veriyorum . Bu evlilik olmayacak. “ dedim .
Ablam tebessüm etti elimi tutarak “ baksana Milena . Hayat ben ne istesem tam tersini yaşıyorum . Sende lütfen yapmayacağın bir şeyi söyleme .” dedi .
Ablam çoktan kaybettiğini kabullenmişti. Ama ben etmiyordum . onu bu cehenneme atmayacaktım.
Ablam ile odadan çıkıp merdivenlerden aşağıya indik . Avluya çıktığımızda Hava çok güzeldi . Sımsıcaktı. Ama bizim evde fırtınanalar kopuyordu.
Babam çoktan baş köşeye kurulmuştu .annem ona hizmet ederken bizde gecikmeden anneme yardım ettik. Babam kahvaltısını ettikten sonra evden dışarıya çıktı .
Babam gittikten sonra masaya biz oturduk .
Annem ile ablamın arası kötüydü . Annemden hiç beklemediğimiz davranışlardı . O her zaman bizim koruyucu meleğimizdi.
“ İzem .” dedi annem .
Ablam kafasını kaldırmadan yemeğe devam etti .” Sana dün dedim. Bu gün bir daha deyim . Babanın sana seçmiş olacağı kişi ile evleneceksin . Baban senin için en doğrusunu en münasibini düşünmüştür . O senin ağan, atan sözünü bozacak bir şey yapmayasın.” Dedi .
Araya girerek “ Anne gözünü seveyim bari sen yapma . Ablamın halini görmüyor musun . O doğan abiyi seviyor ona aşık . Nasıl olurda başka adam ile evlenir ... Acımasızlık bu ! .” dedim .
Annem kızarak “ sana da deyim Milena ! Ablanın aklına garip garip düşünceler sokma .! Ablan bu evden telli duvaklı Baykara ailesine gelin olacak . O doğan denen adamın ismini ağzınızda duymayayım “ dedi .
Bir anda ablam çatalını masaya serçe attı . Ayağa kalkarak annem baktı. “ sen ne dersen de ben doğanı seviyorum anne! . O adamla evleneceğime öldür beni daha iyi .!” dedi . ve arkasını dönerek merdivenlere doğru yürüdü .
Bir yandan ablam bir yandan annem vardır.
Annem bana bakarak “ yanına gitme .! Bırak 40 yıl boyunca üzüleceğine şimdi üzülsün . yoksa kafasını taşlara vurur .. Sende çık git kendine test kitabı al . “ dedi “ ve unuta Milena . Aşk denen şey sadece saçmalık . Kimse , kimse için ölüp bitmez... ”
Annem bunu dedikten sonra oda ayağa kalktı. Masanın üzerinde duran Tabakları mutfağa götürmeye başladı.
Aklım karma karışıktı . Çantamı almak için yukarıya çıktım .
Odaya girip çantamı aldığım anda tuvaletten ağlama seslerini duydum .
Dediği gibi boş vaatten başka bir şey yapmazdım.
Arkamda annem olsaydı belki bir nebze olsun savaşırdım .ama annem bile bize karşıydı.
Ablama içim gidiyordu Belkide kaderinde bu vardı . Bunu Allahtan başka kimse bilemezdi ...
Geçmiş (Mardin )
Saçlarıma esen rüzgar yüzüme geliyordu .
Babam gilden gizli çıkmıştım evden . bunu fark etseler kemiklerim kırılana kadar döverdi . Ama buna değerdi . O buradaydı. 1 yıl geçmişti . Ona karşı büyük bir özlem besliyordum.
O bana arkası dönük olduğu için görmüyordu.
Şuanda bir uçurumun yanındaydık .
Onun arkasından sarıldığımda oda benim varlığımı hissettiği gibi arkasını döndü” Sevdiğim!” dedi .
Ellerini saçlarıma götürerek her bir yanını sevdi.
Ona duyduğum aşk, sevgi çok büyüktü .
Onu çok özlemiştim . Onunda beni özlediği gözlerinde belli oluyordu.
“ seni çok özledim .” dedim .
Ellerini yanaklarıma götürüp “ Bende . Ama bundan gayrı ayrılık bitti . Seni çok mutlu edeceğim gülüm “ dedi.
Ona sımsıkı sarıldım “ sen yanımda olda ben başka şey istemem “ dedim.
Beni kendinden uzaklaştırarak yüzümü inceledi yeşil gözlerime kahve gözlerini dikti.” Güzel gözlüm benim .. senin için ölürüm ben ..”dedi. Bütün laflarına kalbim delicesine daha sert çarpıyordu . Sanki göğüs kafesinden ayrılmak ister gibiydi .
Hafif bana eğilerek başımdan öptü. Ben gözlerimi kapatıp bu anın büyüsüne bıraktım. O benim bu hayattaki tek aşkımdı . Tek sevdiğimdi ...
Bölüm nasıldı.?
Düşüncelerinizi bekliyorum .
Konusu derin bir hikaye yazacağım 🤧😉
Bu kouda biraz heyecanlıyım çünkü aklımda hepsi oluştu 💕
Diğer bölümde görüşürüz 💕🐝
