Bölüm 2

Mert, kaybettikleri günün anılarını aklından atmaya çalışarak yalnız başına ormana doğru yürüyordu. Öfkesini bastıramıyordu. Her geçen gün, bu boşluk daha da büyüyordu. Emre’nin ölümünü kabul etmek zordu, hem de hala neden olduğunu anlamadan. Ormanın derinliklerinde kaybolmuş gibi hissediyordu, fakat bir anlamda bunu istiyordu.Birden, öfkesinin patlama noktasına geldiği bir anda, önünde dev bir taş parçası havaya kalktı. O anda, öfkesini kontrol edemediğini fark etti. Taş hızla yere düştü. Bunu nasıl yaptığını anlamadan, bedeni titremeye başladı. Yavaşça ellerini yere koyarak bir derin nefes aldı. "Bu neydi?" diye düşündü. Kafasında dönüp duran sorularla birlikte, her şeyin farklı bir hal aldığını fark etti. Mert, ormanda yürürken, yaşadığı dehşet duygusuyla baş başa kaldı. Gücünün ne olduğunu anlamadan, öfkesini kontrol edemediği için eşyaları havaya kaldırabiliyordu. İlk başta kendini güçsüz ve korkmuş hissetti. Ama sonra, bir düşünce aklına geldi. Bu yetenek bir tür lanet miydi? İnsanları daha da tehlikeli hale getirebilir miydi? Ya da belki... belki de bu, ona bir fırsat sunuyordu. Bir şeyleri değiştirebilir, yapamadığı şeyleri yapabilirdi.Bir süre durdu, ne olduğunu anlayamadığı bu yetenek hakkında düşündü. Ama düşündükçe, Kaybettiğimiz insanları geri getirebilir miyim? sorusu daha da büyüdü. Ama ya zarar verirsem? Mert, her an kontrolsüz bir şekilde güçlü duygularının ona neler yaptıracağını korkarak izledi