Melis, gözlerini sıkıca kapatıp derin bir nefes aldı. Çevresindeki kalabalıktan uzakta, yalnız başına oturduğu sahil kenarında rüzgarın saçlarını savurmasına izin verdi. Hava, bir zamanlar birlikte geçirdiği mutlu günlerin izlerini taşıyor gibiydi. Arkadaşı Defne’nin kaybı, her geçen gün biraz daha ağırlaşıyor, hüzün dolu hatıralar kalbini sıkıştırıyordu. Bir zamanlar her şeyi birlikte planladıkları yerlerde, şimdi tek başına oturmak, her şeyin ne kadar değiştiğini hatırlatıyordu.Birden, göz ucuyla sahildeki taşlardan birinin arkasında kıpırdayan bir şey fark etti. Koşarak oraya gittiğinde, yaralı bir köpek gördü. Küçük, korkmuş gözleri ona bakıyordu, vücudunun yarısı kan içindeydi. Melis, önce ne yapacağını bilmeden köpeğe yaklaştı. “Korkma, seni iyileştireceğim,” dedi, ama kendisi bile ne demek istediğini tam olarak anlayamamıştı. Sonra ellerini köpeğin yaralı vücuduna koydu.Bir anda, ellerinin altındaki sıcaklık arttı. Ne olduğunu anlamadan, vücudunun derinliklerinden gelen bir güç, köpeğin yaralarını sarmaya başladı. Melis, şaşkın bir şekilde gözlerini açıp ellerine baktı. Bu hiç normal değildi. Her şey, tek bir anlık temasla değişmişti. Ne yapacağını bilmeden geri çekildi, ama köpek, kısa süre sonra sakinleşip, ona minnettar bir şekilde bakıyordu. Melis, köpeği iyileştirdikten sonra, ne olduğunu anlamaya çalıştı. Ellerindeki sıcaklık hala oradaydı, ama bu gücü nasıl kontrol edebileceğini bilmiyordu. Derin bir nefes aldı, kaybolan zamanları düşünmeye çalıştı. Bu yetenek, hayatının hiçbir anında sahip olmadığı bir şeydi. Ama o anda, sadece bir anlık bir düşünce, içinde bir korku uyandırdı: - Ya bu gücü yanlışlıkla bir insana uygularsam?Birinin canını mı yakarım? Bir süre sahilde dolaştı, aklındaki karmaşadan çıkamıyordu. Ayşe’yi kaybettiğinden beri, her şey daha karışıktı. Ama bu, bir başka acı verici gerçeği de beraberinde getiriyordu. Ne kadar güçlü olursa olsun, belki de kayıplarını geri getiremezdi.
Bölüm 1
Melis
Bölüm sonu
0 yorum
Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.