ZAHİRDEN ÖTE

Kimisine göre bir doğu masalıydı benimkisi ama ben o masala ulaşana kadar ne cadılar ne ejderhalar gördüm . Her biri etimden ruhumdan bir parça aldı. Adına namus dediler, adına kusur dediler, onlar ne derlerse desinler ben yaşadıklarıma işkence dedim. Ve bir gün hayat bana masallar gibi gerçek hayatta da canavarlar kadar prenslerinde olduğunu gösterdi. Ve benim tanıdığım prensin ne beyaz atı ne sırmalı köşkü yoktu. Safi zahirden ötesini gören bir kalbi vardı ki bu da bana yetip artmıştı bile.