Bölüm 6

Muhafızların fener ışığı gözünü alıyordu. "Tamam," dedi Kaira, yorgun ve yenilmiş bir ses tonuyla. "Teslim oluyorum." Omzundaki Kraliçe'yi yavaşça yere indirmeye başladı. Bu hareket, hem bir teslimiyet göstergesiydi hem de kollarını serbest bırakmak için bir bahaneydi. Muhafızlar birbirine baktı, zafer kazanmış bir edayla sırıttılar. Biri, "Akıllıca bir karar. Şimdi ellerini görebileceğimiz bir yere koy," diyerek yaklaştı. Bu, Kaira'nın beklediği andı. Tam Kraliçe'nin bedeni yere değecekken, Kaira bir anda dönerek ayağının tabanıyla çürük meyve dolu pazar arabasına olanca gücüyle tekme attı. Gıcırtılı araba, ezik domatesler ve lağım gibi kokan lahanalar saçarak doğrudan iki muhafızın üzerine devrildi. Adamlar ne olduğunu anlayamadan, kaygan zeminde dengelerini kaybedip küfürler ederek yere kapaklandılar. Kaira bu saniyelik kaosu fırsat bilerek, baygın Kraliçe'yi tekrar omzuna attı ve onların yanından bir rüzgâr gibi geçerek karanlık sokağın derinliklerinde kayboldu. Arkasında sadece çürük meyve kokusu ve şaşkın muhafızların bağırışları kalmıştı. Nihayet hurdalığın paslı demir kapısına ulaştığında, şehirdeki kargaşa uzaktan gelen boğuk bir gürültüye dönüşmüştü.