Bölüm 12

Kral Theron'un sözleri, meşalelerin aydınlattığı koridorda yankılanıp sessizliğe gömüldü. Herkes Kaira'nın vereceği tepkiyi bekliyordu. Bir itiraf, bir pazarlık, bir yalvarış...Kaira, etrafını saran kılıçlara kayıtsız bir bakış attı. Sonra gözlerini dümdüz Kral'a dikti. Yüzünde korkudan eser yoktu, sadece hafif bir şaşkınlık ve hatta bir parça can sıkıntısı vardı."Kraliçe mi?" dedi, sesinde samimi bir meraktan çok, alaycı bir merak vardı. "Hangi kraliçeden bahsediyorsunuz? Benim bir kraliçeyle işim olmaz."Kral'ın yüzü bir anlığına donakaldı. Bu beklenmedik, cüretkâr inkâr karşısında ne diyeceğini bilemedi. Borin bile şaşkınlıkla Kaira'ya bakıyordu.Kral kendini toparladı ve buz gibi bir kahkaha attı. "Oyun oynamayı seviyorsun demek. Güzel. Benim de oyunlar için bolca vaktim var." Muhafızlarına döndü. "Kardeşini yan hücreye getirin. Onu duvara zincirleyin."Sonra tekrar Kaira'ya baktı, gözleri tehlikeli bir şekilde parlıyordu. "Belki de hafızan zindanların soğuk havasıyla yerine gelir. Karımın nerede olduğunu söyleyene kadar, kardeşin her gün senin inkârının bedelini ödeyecek. Şimdi götürün şunu gözümün önünden."Muhafızlar Kaira'yı kollarından yakaladı. Kaira direnmedi. Sadece götürülürken Kral'a son bir bakış attı. Yüzündeki ifade hâlâ çözülemezdi. Ne korku, ne de pişmanlık. Sanki her şey hâlâ onun kontrolündeydi.