Esila Lizgeyi hep sus işareti yapıyordu.
-Niye geçemiyorlarmış?Köpekten korktukları içinmi?
Bu sefer Lizge gerçekten kötü bir hakarette bulunmuştu.Esilanın ise korkudan ince ve beyaza yakın renkte olan bacakları titriyordu.
Esila sadece Lizgenin duya bilceği şekilde mırıldandı.
-Yandın sen.
O kişinin yüzündeki ifade birden kızgınlıktan ölücek bir surata döndü.
-Ne dedin sen?
Esila onu korurcasına Lizgeyi arkasına aldı.
-Hiç ya hiç bir şey demedi.Sen yalnış duymuşsundur.
Suratı ölü gibi bem-beyaz olan o kişi Lizgeye üç adım yaklaştı ve kolundan tutdu.
-Sen kim olduğunu sanıyorsun ha sen kimsin lan?
Lizgenin gerçekten kolu acımıştı.Esila Lizgenin kolunu kurtarmaya çalışıyor ama beceremiyordu.
-Yaa bırak kolumu!
Lizgenin koluna tutan kişi birden onun kolunu bıraktı.
-Ne oluyor burda?Melih,Esila,Ulaş ve Bedirhan sizin derste olmanız gerekmiyormu?
Lizge kolunu ovaladı ve koluna baktı.Kolu kıp-kırmızı olmuştu.
-Iıı efendim şey okula yeni öğrenci geldide ona okulu tanıttırıyorduk.
Esila Lizgenin koluna minik cimcik attı.
-Dimi??
Lizge Esilanın ne demek istediğini anladı ama bir şeyi anlamamıştı.
O Melih bumuydu?Yıllardır ne yapar?ne eder? diye düşündüğü Melihmiydi bu?Bu Melih olamazdı.Benim Melihim bu değildi.Belkide isim benzerliğiydi diye geçirdi içinden.
Esila Lizgeyi dürttü.Lizge düşüncelerinden ayrıldı.
-Evet efendim.Yeni kayıt oldum bu okula.Sizde müdürsünüz herhalde.
-Evet kızım ben Yasin Kılınç.Okulumuza hoş geldin.Ben senin zaten kayıt işlerini yaptırmıştım.Çoçuklar siz derse gidin hemen.
-Bay bay canım.Umarım bizim sınıfa düşersin.
Onlar gittikten sonra müdür konuşmaya devam etti.
Senin sınıfın 12/B şimdi sınıflarına giden çoçuklarla aynı sınıftasın.
-Peki efendim ben giderim sınıfıma.İyi günler.
Lizge sınıfına giderken hala düşünüyordu.
Belkide Melih o kişilerin en sessizlerden biri ola bilirdi.Belkide öyleydi.Ama ya oysa?Ya Melihdiyse o?Allah korusun diye içinden geçirdi.Sonunda düşüncelerinden ayrıldı ve sınıfını buldu.Sınıfın kapısını açtı.
