Kol-kola giren yeni arkadaşlar okula doğru yürümeye başladılar.
-Ee sen nerden geldin?
-Ben Ankaradan 2 gün önce geldim.Yerleşmek zor olduğundan şuan gidiyorum okula.
-Hee ailen ordamı yaşıyorki?
Lizge aşağı baktı ve kırgın ses tonuyla söylemeye başladı.
-Benim ailem yok.Yani ö-öldüler.....
Esila pişmanlık duydu sorduğu sorudan.Hatasını düzeltmeye başladı.
-Ya pardon.Başın sağ olsun.
-Teşekkür ederim.
Lizge Esila sorduğu sorudan üzülmesin diye üzülmemiş gibi davrandı.
-Boş ver.Önemli değil.
Sonra Esila ona destek verircesinden elini omzuna koyup okşadı.Böyle konuşa-konuşa okula geldiler.
-Şükür okula gele bildik.Kesin geç kaldık.
Esilanın boğazı düğümlendi.Tedirgin bir sesle dedi.
-Dikkatli ol.
Esila Lizgeden destek alır gibi kolunu tutdu.Kapılar açıldı ve ikiside okula girdiler.
Lizge Esilanın ne demek istediğini anlamadı.Lizge düşündüki her halde geçiktiğimiz dersin hocası serttir ondan böyle söyledi.
Esila sanki Lizgeyi bir yere sürüklüyordu.
-Esila yavaşş.
-Yürü Lizge.
Bir an ikiside duraksadı.Çünki Esilaya arkadan biri seslendi.Esila tedirgincesine yutkanarak arkasını döndü.
Arkalarında 3 erkek vardı.3-de zengin bir tipe benziyordular.
-Esilacım nereye kaçıyorsun?
Esila ağzında mırıldandı.
-Kahretsin.
Uzunboy,yakışıklı ve cool görünen biri korkunç bir şekilde sırıttı.
-Korumanmı?
Lizge Esilanın bir şey söylemisine izin vermeden konuya atıldı.
-Sana ne?
O kişinin yüzündeki sırıtma büyüdü.Ve kızlara iki adım yaklaştı.
-Sen benim kim olduğumu biliyormusun?
Lizge bilinmeyen cesurluğuyla karşılık verdi.
-Kim olduğunu bilmiyorum ama insan olmadığın kesin.
Esila korkmuş hem de kızmış suratla arkadaşına baktı.
-Kızım sussana ya.
Yine o kişi şaşırmış ve kızgın bir ifadeyle konuşmaya başladı.
-Cesur ayrıca salak kızmışsın.Acıdım sana.
Esila Lizgeyi arkaya çekiştiriyor,hep sus işareti yapıyordu.
-Salak adındır canım.Cesurluğumda seni ilgilendirmez.
O kişinin yanındaki biri Lizgeye yaklaştı.Sonra uzunboy çoçuğa baktı.
-Abi kız seni tanımıyor galiba.
O kişi sırıtarak;
-Galiba çünki beni tanıyanlar yanımdan bile geçemez.
