Annemin bana seslenişi ile uyandım.
-Adell!
Gözümü araladım ve anneme bakıp;
-iki dakikacık daha lütfen!!
-Yusuf seni bekliyor kızım iceride kalk giyin de çocuğu karşıla ayıp olmasın eve kadar gelmiş.
Yusuf bu saatte bizim evde ne işi vardı ki? Hemde bugün okul vardı neden geldi ki?
-Ne Yusuf'u anne?
-Yusuf işte kızım yaz arkadaşın olan
-Yusuf'un ne işi varmış anne bu saatte
-öyle denir mi hiç Adel kalk hadi kalk
Oflayarak odadan çıkıp banyoya girdim elimi yüzümü yıkadım ve odama tekrardan geçtim.
Klâsik okul sweatini giydim altıma geniş İspanyol paça kot pantolon giydim.
Saçlarımı sprey ile taradıkdan sonra at kuyruğu yaptım.
En sevdiğim okyanus kokulu parfümümüde sıktıktan sonra odadan çıkıp salondaki yemek masasına doğru ilerledim.
Benim her zaman ki oturduğum sandalyenin yanına Yusuf oturmuştu ve üzerinde bizim okulun sweati vardı.
Şaşkın bir şekilde Yusuf'a bakarken;
-Sanada günaydın Adell
-Günaydın Yusuf
-Ne o niye şaşkın şaşkın bakıyorsun bana?
-Gidecegini söylemiştin de
-Dün senden sonra annem ve babam ile konuştum yurtdışı zaten bana göre değil arkadaşım bile yok orada anneannemin yanında kalabileceğimi söyledim anneme sorun çıkarmama karşılığında ilk başta bu duruma olumsuz baksada kabul etti o da yani artık buradayım Adel,eskisi gibi
İçten içe gerçekten de sevinmiştim.Sonuç olarak Yusuf benim en yakın yaz ve çocukluk arkadaşımdı.
Gülümsedim ve cevap verdim:
-Bunu duyduğuma çok sevindim Yusuf!
-Öyle mi?? ozaman ben de kaldığıma sevineyim bari
-Sevin sevin
İlgimi çeken asıl üzerine giydiği kıyafetti.
-Bizim okul forması peki?
-Burada kalicamda en yakın arkadaşımın okuluna gitmeyeceğim de başka bir yere mi gidecegim?
Biz konuşurken annem elinde çaydanlık ile geldi.
-Haydi çocuklar konuşmanıza biraz ara verip kahvaltınızı yapın bakalım okula geç kalicaksiniz.
İkimizde yerimize yerleşip kahvaltı yapmaya başladık.Okul için cok heyecanlıydım.Yusuf'u ilk defa diğer arkadaşlarım ile tanıştırıcaktim.Acaba ne tepki vericekler diye içim içimi yerken annem tekrardan seslendi bana;
-Adell hadi kızım ne düşünüyorsun okula geç kalicaksin Yusuf elini yıkıyor kalk hadi sende montunu giy ve okula geç kalmayın
Oturduğum sandalyeden hızlıca kalktım.Annemin yanağına kocamann bir öpücük kondurduktan sonra hemen odamdan çantamı aldım montumu giydim.Yusuf beni kapıda bekliyordu.
Kapıyı kapatan anneme el sallayıp bahçeden çıktık ikimizde.Sokaklardan yürüyerek gecerken köpek çetesi gördük ve bir tanesi karamel rengi,bir taneside beyaz olan iki köpek arkamıza takıldı.Basta bizi takip ettiklerini dusunmesemde,havladiklari zaman anladimki bizi kovalamaya başladılar.Nefes darlığı olduğu icin bende sürekli nefesim kesiliyor gibi oluyordu ki tam köpek durdu sandığım zaman elimi dizime koyup eğildim.O sırada Yusuf elimi tutup hızlıca cekti şaşkın ve anlamsız gözlerle Yusuf'a
bakarken;
-Adel sen hiç arkana bakmaz mısın be ne kızım görmüyor musun beyaz olan çok hızlı koşuyor dibine yaklaşmıştı resmen cekmeseydin şuan seninle sabah kahvaltısı yapiyordu
Dedi ve kocaman bir kahkaha patlattı.
-Aman ne komik Yusuf Bey!
-Hic soylenme çokta komiktiii
Köpekler tam manasıyla kaybolmuştu ki biz zaten okulun önüne gelmiştik.Hala Yusuf'un elini tutuyordum kiii arkamdan yaklaşan kişiler bunu başka birşey anlamış olmalı
-Bu kız futbol takımından Adel değil mi?
-Evet evet o
-Sevgili mi yapmış ki?
-Evet ama kim ki bu kişi
Yusuf bunları duymuş olmalı ki arkasını dönüp elini göstererek
-Yusuf ben Adelinki olan
Yanaklarım yanmaya başlamıştı Yusuf'un kolunu tutup okula doğru ilerledim
-Yusuf ne yapmaya çalışıyorsun???
-Hic canım öyle insanlar ile sakalasiyorum
-Şaka?
-Evet
-Yusuf bu şaka olabilecek bir konu mu?
-Yani kötü birşey mi yaptım şimdi ben?
-...
-Özür dilerim yani öyle bir amacım yoktu Adel
-Geç kalıyoruz sınıfta çıkalım Yusuf sonra konuşuruz bu konuyu
Dedim ve arkamı dönüp ilerledim Yusuf'da elini cebine koymuş bir şekilde arkamdan beni takip ediyordu.Sınıfa bir kat kalmıştı.
Sessizlik oluşmuştu ve son merdivenleri çıkarkende sessizlik devam ediyordu.
Taaa kii sınıfa girene kadar...
