İpek ve Duru'nun gözleri bana ne olmuş dercesine bakıyordu.
Toprak şaşkın şaşkın söze atladı hemen;
-Günaydın japon balığı hayırdır bu çocuk kim?
-"Günaydınlar herkese" dedim ve arkamda duran Yusuf'u yanıma çekiştirerek
-Sınıfımıza yeni biri daha katıldı, Yusuf kendini tanıtır mısın?
Yusuf saçlarını karıştırarak cevap verdi soruma
-Yusuf Ender ben futbol alanındayım.
Mete yine o akıl ermez esprisiyle ortamın havasını değiştirdi;
-Yoo şuan sınıftasın abicim
Elimi anlıma vurarak yüzümü eksittim.
Yağız konuşmayı tamamlamak istercesine cevap verdi.
-Evett bugün ki saçma komik olmayan espri de olmayan ama esprinin dozunuda aldığımıza göre gerçekten de günümüz aymıştır efendim
Olcay Hocanın derse girmesiyle tüm bu konuşma tanışma faslını tamamlamış olduk.
...
Teneffüs zili çalmasıyla Yusuf bir anda yanımda belirdi:
-Küsmüyüz hâlâ hanımefendi?
İşaret parmağmla yanağıma dokundurarak;
-Düşünmem lazım beyefendi!
Yaptığımız şey cok saçmaydı kii bunu farkeden Mete bize doğru geliyordu:
-Ne o?
-Ne?
-Ne ara arkadaş oldunuz ulan?
Yusuf gülümseyerek bana bakıyordu bende ona.
Mete'ye tekrardan dönüp o klâsik açıklayabiliriz sahnesini canlandırdık
-Şimdi şöyle ki Mete
-Heh açıklayabilirime gidicek bu iş
Ben gülmeye devam ederken Yusuf söze atladı
-Adel ile yaz arkadasiyiz biz çocukluk arkadaşıda denilebilir.
-Vay anasını ben bunu neden yeni öğreniyorum
Arkamdan bir el omzuma dokunmuş olacakki bunun sesinden Yağız olduğu hemen anlaşıldı.
-Çünkü Adel Hanım bunu biz ilk defa söylüyor daha doğrusu onu bile kendi söylemedi ki!
Kafamı hafif yana çevirerek Yagız'ın ne demek istiyor dercesine bakış attım.
Bize doğru gelen Duru'yu gördüm.
-Günaydınlarr kemik tayfaa
-"Günaydınlarr Durdu hanım"
demesiyle Mete' nin. Duru tarafından kafasına darbe alması bir oldu.Boyle şeylere artık hepimiz alıştığımız için gülüyorduk.Tabi Mete dışında.
-Yav ne yaptım ki ben senden şiddet görüyorum şuan
-İstersen bir tane de yüzüne atabilirim yumruk Metecim
-Yok ablacım yani bir hatamız kusurumuz olduysa affola
-Hah şöyle adam oll
Tartışmalar böyle sürerken herkes bu vesileyle Yusuf ile tanışmış hatta kaynaşmış oldular.
...
Son ders antrenman yapmak amacıyla okulun etrafında koşmamızı söylemişti Akif Hoca.Haftaya turnuva olacağından daha sıkı çalışmamıza özen gösteriyordu.Takımı hem morel hemde fiziksel anlamda çok desteklemiş ve elinden geldiğince hepimizle ayrı ayrı ilgilenmisti.
Zilin çalmasına 20 dakika vardı ki ben bankta otururken Yusuf yanıma geldi.
-Selam Adell
-Selam Yusuf
-Koşmuyor muydun en son sen neden oturuyorsun?
-Evet yoruldum biraz dinleneyim dedim.
-Anladım
-Peki sen neden geldin?
-Öyle biricik arkadaşımı merak ettim.
Arkadan gelen ses ile başımı çevirdim.
-Biricik arkadaşım mııı??
Gülümsedim İpek öğleden önce okula gelmediğinden dolayı Yusuf'u tanımaması gayet normaldi.Ama Yusuf'da onu tanımıyordu ve cevap vermede hiç çekinmedi.
-Evet biricik arkadaşım
İpek kulağıma doğru eğilerek konuşmaya devam etti.
-Bunu dün bizimle tanıştırmamıştın Adel
-Çünkü bugün katıldı aramıza
İpek dogrularak üstünü düzeltti ve yüzüne bir samimi gülüş ekleyerek:
-Hoşgeldin okulumuza demem yanlış olur bende dün geldim
-Hosbuluruz umarım.
-Umarım.
Konuşmaya ara sıra dahil oluyordum.Daha çok İpek ve Yusuf arasında geçen bir sohbetti.Onların konuşmasıda çok sürmedi zilin çalmasıyla yanlarından vedalaşıp ayrıldım.
Çantamı soyunma odasından alıp üstümü değiştirdim ve okuldan çıktım.
Kulaklıgımı kulağıma takıp yürümeye başladım.Muzik dinleyerek yürümek çok iyi geliyordu bana...
Şarkı tam başladığı anda biri koluma dokundu.
