Bölüm 6

(* Ve aniden tüm aşk şarkıları seninle ilgiliydi.*) ... Poyraz'ın sözleri hâlâ kulaklarımda yankılanıyor: "Hayatımın en güzel anılarını seninle biriktirmek istiyorum. Bana bu şansı verir misin?" Masadan kalkıp gittiğimde, kalbim delicesine çarpıyordu. Kendime itiraf edemesem de bu sözler beni derinden etkilemişti. Ama, ya yanılıyorsam. Gerçekten benimle ciddi bir ilişki düşünüyor olabilir mi? Kafam oldukça karışık. Ablam ile bu konuyu konuşsam daha iyi olur. Vereceği cevap bana yardımcı olabilir. Aşağı indiğimde ablamı göremiyorum. Odasında olmalı. Annemse mutfakta, yemek masasına oturmuş kitabını okuyor. Babam her zamanki gibi televizyonun karşısında uyuya kalmış. "Açelya! Babanı uyandırır mısın? Boynu yine tutulacak yoksa." "Tamamdır. Baba! Baba!" "Evet. Sorun nedir?" "Sorun yine uyuyakalman" dedi annem. Babam yavaşça yerinden kalkıp uyumak için odasına geçiyor. "Açelya, gel hadi biraz sohbet edelim." Annemle beraber sohbet etmeyi çok seviyorum. Onunlayken hiçbir endişe duymuyorum. Konu ne kadar kötü olursa olsun asla fevri davranmıyor. En güzel cevapların dan birini muhakkak duymamızı sağlıyor. "Okul nasıl gidiyor bakalım?" "Güzel gidiyor. Ortamı çok güzel. Biliyor musun arkadaş edindim bile. İsmi Beyza. Buraya yabancı ama ben yalnız hissetmesin diye elimden geleni yapıyorum." "Bu çok güzel. Kızımla gurur duyuyorum. Peki... hayatında biri var mı?" Annemin herkes den önce Poyraz konusunu anladığına eminim. Anneler hisseder diyorlar ya işte o çok doğru. Ne zaman konuşmaktan çekindiğim bir konu olsa annem hemen hisseder ve beni rahatlatırdı. "Aslında...biri var. Ama kesin bir şey yok. Sadece ben biraz farklı hissediyorum." "Nasıl farklı?" "Yani ben onu beğeniyorum...yani hoşlanıyorum ama bilmiyorum anne." Anneme sıkıca sarılıyorum. Çünkü ne zaman bu konu açılsa dilim tutuluyor resmen. Ne söylemem gerektiğini bilmiyorum. "Rahat ol canım. Sorun yok. Adı ne peki?" "Poyraz." "Poyraz. Hımm...tam olarak nasıl bir ilişki durumunuz var peki?" "Benden ona bir şans vermemi istiyor." "Bir şans mı? Bu güzel olabilir ama senin bunu duyunca ne hissettiğini duymak istiyorum." "Bilmiyorum. Yani... ona karşı bir şeyler hissediyorum ama ya işler yolunda gitmezse? Ya beni incitirse? Ona ne diyeceğimi bilmiyorum." Annem nazikçe başını sallıyor. "Açelya, canım kızım. Hissettiğin şeyler çok doğal. Birine şans vermek, ona hayatında bir yer açmak demektir. Ama bu aynı zamanda bir risktir, bunu kabul ediyorum. Peki, sence Poyraz sana değer veriyor mu? Seni anlamaya çalışıyor mu?" Şimdi düşünmeye başlıyorum. Bana gerçekten değer veriyor Poyraz. Bunu hissettim ama eskiden aldığım hasar peşimi bırakmıyor. Hoşlanmak yetmiyor maalesef. Güvenmek istiyorum. "Evet, öyle görünüyor. Bana karşı çok nazik ve sabırlı." Annem gülümsüyor. "O zaman belki kendine şu soruyu sormalısın: Ona bir şans vermek istediğin için mi tereddüt ediyorsun, yoksa korktuğun için mi?" Bu soruya bir süre cevap veremedim. Sonunda derin bir nefes alarak, "Sanırım korkuyorum. Ya duygularımı ifade edersem ve işler yolunda gitmezse?" diyorum. Annem yavaşça ellerimi tutuyor. "Hayat, her zaman net cevaplar vermez, canım. Ama birini tanımadan, ona bir şans vermeden gerçek cevabı öğrenemezsin. Eğer Poyraz sana iyi hissettiriyorsa ve onunla bir şeyler denemeye değeceğini düşünüyorsan, bunu kendine itiraf etmekten korkma. Ama unutma, her zaman kendi sınırlarını belirleyebilir, hissetmediğin bir şeyi yapmak zorunda olmadığını hatırlayabilirsin." Şimdi daha rahatlamış gibiyim. "Yani... önce kendimden emin olmalıyım, değil mi?" Annem başını sallıyor. "Evet, ama unutma, hiçbir şey mükemmel olmak zorunda değil. Kalbini dinle, ama mantığını da yanına al. Sen nasıl hissediyorsan, o şekilde davran. Anneme gülümseyip: “Teşekkür ederim, anne. Bana gerçekten çok iyi geldin” diyorum. “Annen her zaman yanında" diyor sevgi dolu bir sesle. "Ne karar verirsen ver, senin yanındayım” diye bitiriyor cümlesini. Odama çekildiğimde düşünmeye başlıyorum. Poyraz konusunda endişeli hissediyorum ama daha çok kendimden emin değilim. Eski yaralar onu incitir diye korkuyorum. Ama ne olursa olsun denemek istiyorum. Telefonum ile biraz oyalandıktan sonra uykuya geçmek için hazırlanıyorum. Ama gelen mesaj uyumamak için biraz daha zamanım olduğunu gösteriyor. 💬: Merhaba Açelya, benim Poyraz. Biraz konuşabilir miyiz? Müsaitsen. 💬: Merhaba Poyraz. Elbette konuşabiliriz. Nasılsın? 💬: Ben iyiyim. Sen? 💬: Bende iyiyim. 💬: Aslında sana bir şey sormak istiyorum. Bana bir cevap vermeni istesem seni zorlamış olur muyum? 💬: ... Şimdi sakince düşünmeli ve ona bir cevap vermeliyim. Bunu duymaya hakkı var. Evet korkuyorum ama onu da tanımak istiyorum. 💬: Biliyorum karar vermekte zorlanıyorsun ve bu tamamen normal. Seni anlıyorum, çünkü böyle şeyler aceleye gelmez. Ama şunu bilmeni isterim: Sana hissettiklerim konusunda içtenim ve bu hislerin seni korkutmasını istemem. Ne hissediyorsan ne düşünüyorsan, bana söyleyebilirsin. Benim için en önemli şey, senin kendini rahat ve güvende hissetmen. İstediğin kadar zamanını alabilirsin. Ama bil ki, buradayım ve sabırla seni tanımak için bekliyorum. Sadece içinden geldiği gibi davran, olur mu? 💬: Beni korkutan sen ya da hislerin değil. Ben sadece incinmek ve de incitmek istemiyorum. Ve bende seni tanımak istiyorum. 💬: Sana söz veriyorum bu endişeni içinden atmak için elimden geleni yapıyor olacağım. Teşekkür ederim peri kızı, bana verdiğin şans için. 💬: Bana verdiğin değeri hissedebiliyorum. Seni tanımak için oldukça heyecanlıyım. 💬: Pekâlâ nereden başlamak istersin? 💬: Oldukça popüler oluşundan başlayabilirsin istersen? :-) 💬: İnanamıyorum. Ama bu haksızlık sen benim hakkımda araştırma yapmışsın. 💬: Araştırma demeyelim de duyduklarım var evet. 💬: Popüler biri olamam hakkında sonra konuşuruz. Benim için pek bir önemi yok. Tüm hayatların değil de senin hayatın da en önemli kişi olmak istiyorum. 💬: Bakalım, tanıyarak göreceğiz artık. 💬: Peki başka neler biliyorsun bakalım. 💬: Ailen hakkında da biliyorum bir şeyler ama bunları ilerledikçe konuşuruz artık. 💬: Öyle olsun bakalım. Sabah kaçta çıkıyorsun evden? 💬: Yedi otuz da. Neden sordun ki? 💬: Beraber gidelim istiyorum üniversiteye. Ne dersin? 💬: Olur. Haberleşiriz o zaman. 💬: Güzelce uyu o zaman. Nasılsa yarın beraberiz. Hatta sonraki gün, öbür gün...her gün. 💬: Dinlen artık sende. Romantik olmaya yarın devam edersin. İyi uykular. 💬: Romantik biri miyim sence? 💬: Uyu artık. İyi geceler :-) 💬: İyi geceler, peri kızı. Bugün konuştuklarımız için teşekkür ederim, bana kendimi çok şanslı hissettirdin. Şimdi gözlerini kapat ve huzurla uyu; çünkü senin gülüşün bile rüyalarımı güzelleştirecek kadar değerli. Tatlı rüyalar olsun. 💬: İyi geceler, Poyraz Karahan. Bugün konuştuklarımız beni çok düşündürdü ama güzel bir şekilde... Seninle konuşmak her zaman iyi hissettiriyor. Tatlı rüyalar. 💬: ♡♡ Acaba bende kalp göndermeli miyim? Şu an kalbimin sesini duyuyor olsaydınız yerinden çıkmasına az kaldı derdiniz. Hem çok mutluyum hem de az önce neler oldu anlayamıyorum. Bu duyguyu gerçekten çok özlemişim. Onu tanımak istiyorum ve bunu en güzeliyle yaşamak istiyorum. Beni seviyor bunu hissedebiliyorum. Tanıyarak daha da anlamış olacağım. Sabah olsun istiyorum. Hemen kalkıp geç kalmamak için kıyafetlerimi şimdiden hazırlıyorum. Uykum kaçtı ama sabah gözlerim yorgun bir şekilde de uyanmak istemiyorum. Bir garip hissediyorum şimdi. Bir zamanlar korktuğum his, şimdi yeniden kalbimi sarhoş ediyor. Ama bu sefer farklı; bu sefer korkmak değil, sevmek istiyorum. İstediğim tek şey sonunun acı değil de mutluluk getirmesi. Ve aslında bir sonu olmadan ömür boyu sürmesi.