Partinin gürültüsü, müziğin basları ve insanların bağırtıları bahçede yankılanmaya devam ederken Özgür'ün dünyasında sadece karşısındaki kız vardı. Kızın eli hala Özgür’ün ensesinde, Özgür’ün kolu ise kızın belinde kenetlenmişti. Kızın son cümlesi *"Asıl hikaye şimdi başlıyor"* Özgür’ün zihninde bir kıvılcım çaktırdı.
Özgür kızın elini kavradı. Parmaklarını parmaklarının arasına kenetleyip kalabalığı yararak villadan dışarıya, gecenin serinliğine doğru adımladı. Kız hiç itiraz etmeden, yüzündeki o kendinden emin gülüşle onu takip ediyordu. Topuklu ayakkabılarının asfalt üzerindeki tıkırtısı, ikisinin de hızlı nefes alıp verişlerine karışıyordu.
Sokağın kenarında park edilmiş olan arabasının yanına geldiklerinde Özgür kapıyı açtı. Kız koltuğa geçerken üzerindeki siyah elbisenin yırtmacından süzülen bacakları ve etrafa yayılan vanilya kokusu Özgür’ün sabrını zorluyordu. Hızla sürücü koltuğuna geçti, motoru çalıştırdı ve gaza bastı.
Yol boyunca arabada derin bir sessizlik hakim oldu ama bu sessizlik gergin değil, elektrik doluydu. Özgür bir eli direksiyonda, diğer elini vitesin üzerindeki kızın elinin üzerine koymuştu. Kız parmaklarını Özgür’ün eline bastırıyor, gözlerini yoldan ayırmayıp ara sıra Özgür’e bakarak gülümsüyordu.
"Yine çok sessizsin Kaptan," dedi kız nihayet, sesi arabanın içindeki o dar alanda yankılanarak. "Beni evine götürürken kafanda neleri planlıyorsun?"
Özgür kırmızı ışıkta durduklarında başını kıza çevirdi. Bakışları kızın dudaklarına, oradan da siyah elbisenin açıkta bıraktığı omzuna kaydı.
"Plan yapmıyorum," dedi Özgür boğuk bir sesle. "Sadece bu sefer hiçbir şeyi unutmayacağımdan emin oluyorum."
Kız hafifçe kıkırdadı. "Güzel. Dersini almış olman hoşuma gitti."
Eve vardıklarında Özgür kapıyı açar açmaz kızı içeri çekti. Anahtarlık yere düşerken, kapı arkalarından sertçe kapandı. Koridorun karanlığında Özgür kızın belinden tutup onu duvara yasladı. Kızın elleri anında Özgür’ün tişörtünün altına kaydı, parmaklarını Özgür’ün sırtına geçirdi.
"Geçen seneyi hatırlamak istiyordun değil mi?" diye fısıldadı kız, dudakları Özgür’ün çenesine değerken. "O gece sızıp kaldığın için kaçırdığın her şeyi... Bu gece sana tek tek yaşatacağım."
Özgür kızın belindeki elini biraz daha sıkılaştırıp onu kendine çekti. "Bu gece hiçbir yere kaçamayacaksın anonim."
"Kaçmaya niyetim yok Özgür," dedi kız, parmak uçlarıyla Özgür’ün boynundaki o hafif izi okşayarak. "Çünkü bu gece buradaki tek anonim sen olacaksın. Benim kim olduğumu, tenimi, kokumu ve adımı bu gecenin sonunda hiç unutamayacağın şekilde öğreneceksin."