~5 yıl önce~
Kıyafet bulbilmek için dolabın altını üstüne getirmiştim ama yoktu istediğim gibi hiç bir şey bulamamıştım.
Ümitsizce kıyafet yığına tekme savurup kendimi yatağa attım.
Telefondan yükselenen Sezen Aksunun sesiyle yataktan kalkıp boy aynamın yanında duran postere doğru ilerledim.
-Seyret perişan halimi
Bende akşam olmakta
Dostlar seyrelmiş
Beyhude lafla vakit dolmakta
Avare oldum serseri oldum
Terki diyarda zalim
Senin allahın yok mu?
"Konuş be Sezen abla" dedim içli bir nefes verirken istemsizce elim posterdeki yüzde hafif hafif gezinde ve yem yeşil gözlerde durdu.Felaketim olan o yeşilliklerde.
"Zalimsin sen vallahi zalimsin"Dedim dertli bir nefes daha verirken.
Telefon çalmasıyla müzik durdu.Yatağa dogru ilerledim ve telefonu aldım.
Ekrana bakınca yüzüme bir gülümseme yayıldı.
"İyi insan lafının üstüne ararmış"
Salak salak kendi kendime gülmeyi bırakıp telefonu açtım.
Semih🖤
"Efendim Semih"
"Asya naptın hazırlandın mı?"
Hazırlanamdım be Semihim yok anasını stayım çünkü doğru düzgün bir kıyafetim yok!!!
"Bakıyorum hazırlanmaya başlarım birazran"dedim telefonu omzumla kulağıma bastırıp kıyafet yığının arasında son bir umut tekrar düzgün bir şey var mı diye baktım.
"Tamam geç kalma ama bak akşam almaya gelicem beklemem valla"Dedi gülerek
"Niyeymiş o Semih beyimizi yemek için bekleyen kızlar kaçar mı yoksa?"Dedim ciddi manada tripli bir sesle
Benim bunu dememle bir kahakaha attı
"Ne gülüyon be!"
"Asya hanım ben biraz kıskanılıyorum sanki"
"Yoo ne alakası var" ama vardı anasını satayım bal gibide kıskançlıktan kuduruyordum.
Sonunda elbise yığının arasında siyah bir elbise çarptı gözüme.Elbiselerin altında kaldığı için güç bela çekip kaldırdım.Baya güzel bir şeydi.Ben bunu niye daha önce görmemiştim yaa.
Elbiseyle aynaya doğru ilerlerken telefondan Semihin sesi geliyordu.
"Yok yok sen baya görümcelik yapacaksın belli oldu"Dedi gülerek
Görümce mi what dedin gülüm?
"Ne görümcesi be kardeşin miyim ben senin?"Dedim sinirle
Ve elimdeki elbiseyi üstüme tuttum ama beğenmemiştim bu elbiseyle kilolarım çok belli olacaktı.Elbiseyi sinirle sandalyenin üstüne savururken gözlüğümüde elime alıp yatağa ilerledim.
"Ne var be öyle sayılırsın işte.Ne bu yoksa ben artık on yedi oldum triplerine mi girdin"
Ôyle sayılırım öyle mi Semih?
İçimde bir yerin sızladığını hissettim.
"Neyse benim.... Benim hazırlanmam lazım ben seni ararım akşam."
"İyi bekletme bak Asya çok ciddiyim valla beklemem"
"Tamam dedimya Semih"Sesim biraz sert mi çıkmıştı.
Telefonu kapatıp yatağa fırlattım.
"Kardeşim ha kardeşim"Bu sözü hatırlamak içini parçalıyordu.
Yatağının baş ucunda duran makyaj aynasını aldım elime ve yüzümü incelemeye başladım.
İlk okuldan beri kilo problemi olan bu yüzden çok fazla arkadaş edinemeyen bir tiptim.Özellikle ergenliğinde etkileriyle cildim patates tarlasına dönmüş her yerinden sivilce fışkırmıştı gittiğim cildiyecinin verdiği ilaçlar ise geçirmekten ziyade daha da arttırınca el mecbur kendiliğinden düzelmesi bekledim ama o da olmuyordu maalesef.Bütün bunlar yetmezmiş gibi birde altı ay önce gôzluk takmak zorunda kalmıştım.
Aynayı sinirle yatağın kenarına bırakırken sinirden dolan gözlerimden yaşlar süzülmeye başladı.
"Kardeşim der tabi çocuk böyle bir tiple sevgili olmayı düşünecek değil ya"
Artık ağlamam iyice şiddetlenmişti. Hıçkıra hıçkıra ağlarken saatin nasıl geçtiğini bile farketmemişim.Çalan korna sesiyle kendime geldiğimde saatin altıya geldiğini farkettim.Gelen kişinin kim olduğunu adım gibi biliyordum ama hiç bilmek istemedim.Ama inmek ve konuşmak zorundaydım çünkü dediğinin aksine inmezsem gitmezdi.Ama yanınada inemedim.Odanın balkonuna çıktım zaten odamın balkonu yolu görüyordu.Vee bingo tamda tahmin ettiğim gibi o gelmişti.Simsiyah bir takım giymişti nasıl yakışıklı olmuştu anlatamam bu durum daha da çok ağlama isteğimi arttırırken kendime hakim olmayı başardım.
"Asya niye hazır değilsin sen?"
"Gelmicem ben"Dedim ağlamaya yakın titreyen bir sesle
"Noldu iyi misin sen?"
"Canım istemiyor sen git geç kalma"
Gözlerinin şaşkınlıktan büyüdüğünü burdan bile görebiliyordum.
"Canın istemiyor?"Dedi sorgular bir sesle
"Quaresma'nın katılacağı bir davete katılmayı canın istemiyor öyle mi Asya? Buna inanmamı veklemiyorsundur umarım"
Artık gözlerim iyice doluştu
"İSTEMİYORUM DEDİM SEMİH UZATMA DA GİT ARTIK"
"Seni burda bırakıp gitmemi beklemiyorsun değil mi Asya?Çabuk hazırlan hadi bekliyorum."
"Se..."
"Seni almadan hiç bir yere gitmiyorum Asya amaa"Bunu derken parmağinı sallamıştı "Eğer Quaresmayı görme fırsatını senin uyuşukluğun yüzünden kaçırırsam işte o zaman senin saçını başını yolarım ona göre"
Bu dediğine güldüm hemde baya baya kahka atarak yani
"Gül sen daha gül ben bir geç kalırsam oraya o zaman gösteririm ben sana gülmeyi"
Bu dediğine hala gülerken cevap verdim.
"Bir bok yapamazsın Semih bekle geliyorum"
"Neriman teyzee senin bu torunun iyice edepsizleşmiş haberin olsun"diye bağırdı bahçe kapısından girerken
"Sussana salak! mahalleyi ayağa kaldırdın"Deyip cevap beklemeden içeri girdim.Yapacak bir şey yoktu el mecbur sabah sandalyeye fırlattığım elbiseyi giydim hızlıca.
Sonra hızlı bir makyaj yapıp saçlarımı dalgalandırıp açık bıraktım.
Aynadan kendime bakarken çokta memnun olduğum söylenemezdi.
Aşağıya inerken ayaklarım geri geri gidiyordu resmen.
"Hadi canım sen ne dedin?"
Duyduğum şeyle kahkaha atmamak için zord durdum Semih resmen babaannem ve arkadaşlarıyla çekirdek çitleyip dedikodu yapıyordu.Bu onların herzamanki halleriydi ama hep komiklerdi işte ne yapayım.
Merdivenlerden inince Semihle gözgöze geldik.
Elindeki çekirdekleri bırakmadan ayaklandı "Hadi Neriman teyzem biz kaçalım devamını gelince anlatırsınız"
"Ulur cocugım siz ep tikkat edin emi uralarda"dedi babaannem Semihle ayaklanırken sonrada bana döndü
"Aaaaaa benim kısçem neka güzel ulmuş büle"Dedi
"Valla öyle olmuş aynaları çatlatack bu gidişle demi Nesrin"Dedi Hayriye teyze yanında oturan Nesrin teyzeye
Babaannem benim yanıma gelince yaşlılar için kısık gelecek ama bizim için hiçte öyle olmayan bir sesle
"Poponu kaşı"dedi
Semih kahkaha atarak gülmeye başlayınca kolumla dürttüm babannemi " yav Neriman sultan ne diyon yaa"
"Nazar ulursun kısçem kaşı sen kaşı"
Semih daha çok gülmeye başlayınca benim yüzüm iyice kızarmış hatta mora dönmüştü sanırım.
Babaannemin yanından geçip hızla Semihi kolundan çekiştirip çıkışa doğru ilerlettim paşam ise hala kahkaha atmakla meşguldü evden çıkarkende parmağımı suratına suratına salladım.
"Tek kelime edersen öldürürüm seni"
Ben hızla bahçenin çıkışına doğru yürürken koşup yetişti.
Yandan sinirli bir bakış atmakla yetindim .O ise gevşek gevşek çekirdek yiyordu.
"Atmasana şunları yere"
"Napiyim Asya kabuklarını da mı yiyim.Hem sen benim çekirdeğimi bırakta kaşıdın mı bakiyim bak valla nazar mazar olursun birde hoca bulmak uğraştırma beni"
"Semih şimdi şurdan elimin tersiyle bir vurucam ağzının üstüne hoca değil hastane aramak zorunda kalıcaksın.KAPA ÇENENİ"diye yükseldim ve çağırdığı taksiye bindim.
O da binip adresi verdi ama hala imalı imalı sırıtıyordu.
Sinirden kudursam da bir yanım hep gûlsün istiyordu gözleri hep böyle iki çigi gibi gezsin,yüzündeki o çukur hep dursun orda.O bu kadar güzel gülerken bende duramadım ister istemez bir tebbessüm yayıldı yüzüme.
💚🖤
Mekanın önüne geldiğimizde indik taksiden. Etrafta okuldan insanlar da vardı.Bu yemeği okul müdürümüz özellikle sporla ilgilenenlerin teşviğini toplayabilmek için düzenlemişti.Haa bu arada biz Semihle Besiktaş Kabataş Vakfı Okullarında burslu okuyorduk zaten okulda tanışmıştık.
Mekana ilerlerken heyecandan elim ayağım titremeye başlamıştı.
"Semih ben çok heyecan yaptım gelemicem galiba sen tek git"
"Saçmalama da yürü Asya bir daha nerde görüceksin Quaresmayı"
Haklıydı o yüzden sustum ve yürümeye devam ettim.
Mekandan içeri girerken müdürle karşılaştık
"Geçin çocuklar daha gelen çok yokken kaynaşın abilerinizle.Semih soru sormaktan çekinme koçum ne kaparsan kardır hadi hadi dikilmeyin de geçin"
Biraz da müdürün kaktırmasıyla uzun bir yemek masasına ilerledik.masanın. Etrafında oturanları görünce kalbim heyecandan münasip yerlerimde atmaya başlamıştı.
Quaresma,Rosier,Ghezzal,Atiba,Josef, Necip abi,Cenk abi,Vida,Oğuzhan, Dorukhan,Laic,Serge hoca hepsi ordaydı işte...
Biz yanlarına doğru ilerlerken müdür birkaç kişiyi daha getirmişti.
"Hocam tanıstırayım"dedi Semihle bizi göstererek
"Semih çok yetenekli ilerde futbolcu olmak istiyor.Bu kızımız da Asya valla kendi öğrencimiz diye demiyorum ama zehir gibi yazılım mühendisi olmayı düşünüyor"
"Memnun olduk çocuklar"Dedi Sergen hoca elini uzatıp önce Semihle sonra da benimle tokalaştı.
"Siz çocuklarla konuşun hocam ben diğer öğrencilerimizle ilgileneyim"
"Siz çocukları merak etmeyin müdür bey biz ilgileniri, onlarla"
Sergen hoca Semihle geleceğin futbolu hakkında hangi yönlerini geliştirmesi gerektiği hakkında derin bir sohbete dalmışken bende tüm takıma girma imzalatma ve çingenemle bol bol fotoğraf çekilme şansı yakalamıştım artık mekan iyice kabalıklaşmış ve yemekler yenmeye başlanmıştı.
Ozzy ve Dorukhan sağolsun bir an bile durmadan yemek boyunca sürekli gülmüştûk. Yemek bitince toplu bir kaç fotoğraf çekildi ve dağılındı.
Ama ben Semihi hić bir yerde göremiyordum yemeğin sonuna doğru birden ortalıktan kaybolmuştu.az ilerde bizim sınıftan taksi bekleyen bir kaç kişi görünce onların yanına gittim.
"Semihi gördünüz mü?"
"O Aslıyla mekanın arkasındaki banklarda oturuyordu en son"
Bunu duymak tabiri caizsse cinlerimi tepeme çıkartmıştı. Hışımla onların yanından ayrıldım ve mekanın arkasına gittim ama gittiğim gibi gözlerim fal taşı gibi açılırken yanaklarıma yaşlar çoktan hücum etmeye başlamıştı bile.
Aslıyla Semih öpüşüyorlardı.
Şimdi çok keskin bir yol ayrımına gelmiştim.
Benim sevgimi görmemesini kaldırabilrdim hatta beni sevmemesini bile kaldırabilirdim ama onun vir başka kızı öptüğünü bile bile yanında kalamzdım.
İşte o gece benim hayatımın dönüm noktasıydı elimde imzalattığım formanın düşüp orda kaldığını bile farketmeden hızla uzaklaştîm ordan.
İnsan gerçekten kaçabilir miydi aşkından kendinden kaderinden kaçmak mümkün müydü?Peki ya alın yazısı hangi silgiyle silinirdi?
Vote ve yorum atmayı unutmayınnnn😍😍😍😍😍😍😍😍😍😍😍😍😍😍😍
💚🖤🤟
