Leyla, Amine’nin yanına geldi ve gülümsedi. "Karanlık Sanatları bu kadar hızlı öğrendiğine göre, artık gerçekten cadı olabilirsin," dedi, ardından arkasındaki iki kız gülerek başlarını salladılar.
Amine’nin gözleri parladı. Ayağa kalkarak, Leyla’ya doğru sertçe baktı. "Bana bak kızım," dedi, sesi soğuk ve tehditkar bir şekilde. "İlk günden beri sürekli bana bulaşıyorsun. Saçma sapan triplerini çekemem. Bir mesele varsa, bunu yalnızca halledelim" dedi ve sözlerinin ardından derin bir sessizlik oldu. Amine, Leyla'ya gözlerinde beliren öfkeyle bakarken, aralarındaki gerilim ağır bir şekilde havada asılı kaldı.
Ediz, bir anlık sessizliği bozarcasına hızla aralarına girdi ve Leyla’ya, "Bunu yapma," dedi sert bir şekilde. "Amine'ye böyle yaklaşmazsın."
Ediz, Amine’yi yanına alarak Leyla’yı orada bırakıp, onu ortak salona doğru çekti. Amine’nin kafası karışıktı, hiddet ve şaşkınlık arasında gidip geliyordu. "Neden böyle bir şey yaptın?" diye fısıldadı, ama Ediz bir şey demedi, sadece ona daha yakın bir şekilde yürüdü.
Salona adım attıklarında, Amine, profesörlerin tavırlarının garipliğini ve Leyla’nın tavırlarını bir kenara bırakıp, daha sakin olmaya çalıştı. Ama içinde bir fırtına kopuyordu.
Amine, Leyla’nın tavırlarına daha fazla katlanamayacak hale gelmişti. O andan sonra, Leyla’nın her hareketi, her lafı, Amine’nin içinde biriken öfkeyi daha da artırıyordu. İlk başlarda sabırlı olmaya çalışmıştı, ancak Leyla’nın amacının sadece onu provoke etmek olduğunu anlamıştı. Leyla gerilimi sadece daha da tırmandırması gerektiğini biliyordu. Yine de, Ediz’in müdahalesiyle geri çekilmek zorunda kalmıştı.
Amine, Leyla'nın sinir bozucu sözlerine karşı:
"Bu kız bir daha bana ters bir şey söylerse, ağzına neyi tıkacağımı tahmin bile edemezsin," dedi, kararlı bir şekilde. "Ve merak etme, bu tamamen büyüsüz olur."
Ediz, Amine'nin ciddiyetine odaklandı
Amine, gözlerini ona dikerken, "Sana söyledim, Ediz. Bu benim savaşım bı dahaki sefer karismayacaksin" dedi, ve geriye doğru gitti. Amine'nin arkasindan giden Ediz onun bir anda kaybolduğunu görünce sihir yaptığını anladı.
Leyla da arkadan "kendini bir bok sanma sanatı da yok mu ya" dedi ve arkadaşları salakça güldüler.
Ediz tam bu anda Leyla'nın yanına gelerek sessizce "amacın kendini kötü gülüşlerinle mi göstermek bence daha iyi bir yol deneyebilirsin."dedi
Leyla " Ediz sen benimsin. Başka çerçöplerle uğraşma. Bitanem yeter had..."elini uzattı
Ediz sessizce "Sakın..Amine'den uzak duracaksın yoksa canını yakarım leyla."
"Neden sevgilin için endişeleniyor musun?"
"O benim sevgilim değil ve seni ilgilendirmiyor!"
Ediz'in sert bakışları Leyla'ya geçmişten birşeyler hatırlatiyordu. "Herşey bitti"
Leyla ve Ediz liseden arkadaşları eskiden iki ay kadar sevgili kalmışlardı.