Yurda alışmaya başlamıştım ama Her sabah olduğu gibi yine kahvaltıda birşey yemedim. Yemekha kokusu midemi bulandırıyordu. Odama çıkıp çantamı hazırladım. Yanıma şans aynamı ve lipbalmımı alıp okul yoluna koyuldum.
Sıraya geçtiğimizde bir gariplik olduğunu sezdim. Müdür yardımcısı mikrofonu alıp " Arama yapılacak herkes tek sıra haline içeri girsin" dedi.bizde öyle yaptık.
Kenara çekilenler ne için olduğunu anlamadılar. Çünkü sadece yüzümüze bakıp gönderiyorlardı. Sınıfların en saf, en narin kızları bile kenara çekilmişti.
Ben de kendimi kenarda buldum . "Herkes sınıfına, Diğerleri benimle geliyorsunuz" . Bu ses biraz titretti içimi. Çünkü neden müdür odasına gittiğimi bile bilmiyordum.
odaya geldiğimzde bize tatlı tatlı gülümseyip " kızlar biliyorsunuz ki geçen hafta 8/C Şubesinde ki kavgada arladaşınızın küpesinden çektikleri için kulağı yırtıldı. Bizde yönetim olarak şöyle bir karar aldık.
Artık okul sınırları içerisinde küpe takmak yasak. Şimdi size verdiğimiz poeştlere küpelerinizi koyun, kaybolmasını istemeyiz değil mi?" Ne fiyasko ama. Ödüm kopmuştu ama boşa .
Sınıfa çıktığımda kantine inmek için paramı hazırladım. Ders zili çaldığı için paramı cebime koyup derse odaklanmalıydım.
Zil çaldığında Hızlıca kantine indim. Ben gelene kadar uzun kuyruk olmuştu tabi. Oflayarak en arkaya geçtim. Önlerde bana el sallayan birini gördüm. Mülayim(asıl adı Emin, ama herkes çok sessiz diye mülayim der)bana el sallıyor,gel işareti yapıyordu.