Çok üzülerek Okulumu değiştirdiler çünkü annem yatılı yurtta kalmamı istiyordu. Ve istediği gibide oldu. Tam 5 yıl kaldım.. dile kolay...
Okulun ilk günü sanırım hiç unutmayacağım bir gündü. Müdür yardımcısının odasında meraklı gözlerle sınıfımızı açıklamasını bekliyorduk.
"Evet merve, sen 6/B de okuyacaksın"
üzüntü , sevinç hatta korku. Tüm duyguları hiç aynı anda hissettiniz mi?
Sınıfın kapısına geldiğimde Derin bir nefes aldım. Yanımda yurttan 2 arkadaşım daha vardı. Aynı sınıftaydık. Sadece o ikisini tanıyordum. Acaba nasıl karşılayacaklardı bizi diye düşüne durayım, sınıf kapısı açıldı. Sınıfın en müzhip öğrencisi olduğunu düşündüğüm biri kapıyı açtı ve sırtıma çarptı. 'Çok afedersin' dedi. Ne ince ve kibar bir ses bu :)
Siz yenisiniz galiba, gelin benimle ingilizce dersliği aşağıda dedi. Bizi alt kata kantinin yanında bir sınıfa götürdü. Kapıyı açtığımda çok utandım. Yeni öğrenci nasıl hisseder bilir misiniz? Utanç ve kaygı. İliklerime kadar şuan ikisiyle doluydum. Öğretmenimiz çok neşeli bir tavırla "aa kızlar hoşgeldiniz. ben filiz, ingilizce öğretmeniniz. Kendinize boş yer bulun ve oturun" dedi. Sadece Asude boş yer bulup oturabildi. Bize sandalye kalmamıştı. "Eveeet kim centilmenlik yapmak ister beyler?" Dedi ve isimlerini bilmediğim 3 erkek sandalye almaya gitmek için izin istedi.
Sandalyemi teşekkür edip aldım, dikkatlice oturdum ve tüm ders tanışma ve muhabbet ile geçti. Kendimden çok derin şekilde bahsetmedim. Sıra bana geldiğinde "Adım Merve, Atatürk okulundan geliyorum. Hafta sonları bisiklet sürmeyi severim" dedim ve oturdum. Yine yanaklarım kızarmıştı hissedebiliyordum..
Artık maceralarım yeni başlıyordu..