Beni çağırdığından emin olamamakla beraber etrafıma bakındım, 'Merve seni çağırıyorum gel' diye bağırınca anca anladım.
Yanına gittiğimde diğer şubeden 2 öğrenci 'heeyyy kaynama yapmayın diyip' beni ittirdiler. Ayağıma takılıp düştüm. Ve sonra olanlar oldu. En son hatırladığım mülayimin havada uçan yumruğuydu. İkisine de bir posta geçirmişti. Şimdi o 2 çocukta yerdeydi.
Nöbetçi öğretmen gelmese kavga daha uzar giderdi. Mülayimin elini burkmuştu bir tanesi.
Mülayim : "İyimisin ,endişelendim"
Ben: "şaka mı yapıyorsun ,2 çocuğu haşat ettin bide beni mi soruyorsun???"
Mülayim: "yarına geçer acıları merak etme." Dedi ve güldü.
Birlikte hiçbirşey yiyemeden sınıfa çıktık. Midem ve karnımın artık birbirine yapıştığını hissedebiliyordum. Mülayim Cebinden bir çikolata çıkardı ve bana uzattı. 'Önemli değil, her zaman' dedi ve sırasına geçti.