Sevgili Kardelen
Belki bu mektubu okuduğunda artık her şey çoktan dağılmış olacak, belki de hala içimizde kıyısından tuttuğumuz o ''Belki''yi arıyor olacağız ama ben bugn susmadan,yarım bırakmadan,içimden geçeni sana anlatmak satırlara dökmek istiyorum.
Seni sevmekten hiç vazgeçmedim ama sevmek bazen birini tutmak değilmiş,bırakmakmış. Bazen sevgi karşılıklı acı çekmemek için elini yavaşça bırakmakmış. Biz çok denedik. Konuştuk,sustuk,ağladık, sarıldık...ama bazı şeyler sadece iyi niyetle tamir olmuyor.
Ben seni hayatımda ki bir şiir gibi yaşadım. Ama şimdi biliyorum ki,her şiirin son bir dizesii olurmuş sevgilim.Bizimkide geldi artık.Kötü bir şey yaptığın için değil. Kötü insanlar olduğumuz için hiç değil. Sadece biz,birbirimizi severken birbirimizi yokladık, kaybettik.
Belki bir gün bu mektubu gülerek hatırlarsın. Belki bir gün ''biz ne güzeldik'' dersin içinden. Ben diyeceğim. Çünkü güzeldik. Ama artık, farklı yollarda güzelleşmemiz gerekiyor.
Hoşçakal demek zor geliyor ama yinede hoşçakal güzelim. İçten, dürüst ve senden kalan herşeye teşekkür ederek
Kendine iyi bak, üniversite hayatını güzel geçir.
Sevgilerle Kaya Yılmaz