Kafamda çalan sesleri susturmaya çalışırken bir yanda ise ekrana gözlerimi dikmiş, tırnaklarımı kemiriyordum. Evdeki herkeste en az benim kadar stresliydi.
Aaa! Doğru siz bilmiyorsunuz ama bugün canımdan daha kıymetli olan üniversite sınavının sonuçları çıklanacak şimdide sistem 'error' verdiğinden tüm sülale toplanmış stesten psikolojik baskı uyguluyoruz birbirimize! Ne kadar tatlı bir aile ortamı değil mi? ben aklımdan bunları anlatırken arkadan annemin sesi geldi.
''Kızım bu niye açılmıyor, meraktan şuracıkta şu yaşımda kalp krizinden gideceğim! '' Çatılmış kaşlarımla anneme baktım ''Bir dur anne ya! Denir mi öyle şey şimdi'' Arkadan manevi ablam Esra'nın sesi yükseldi ''Site çökmüş diyorlar yarım saat sonra mı denesek? '' oflayarak ellerimle saçlarımı oynamaya başladım-ki bu benim stres oyuncağımdı- tam gözlerimi kapatmışken Herkes çığlık attı.
Gelen çığlık sesleriyle ekrana baktığımda sisteme girildiğini gördüm. Ve bende herkes gibi heyecandan bağırdım.Herkes baskı yapmaya başlamıştı arkadaşlar relax durun bi ben daha şoku atlatamadım dercesine bakıyordum.
''Kız ne aval aval bakıyorsun baksana sonucuna bi'' teyzeme baktım. Ayağında ki süslü terliklere, maşalı saçlarına. Seviyordum bu kadını be!
Derin bir iç çekip dikkatler üzerimi topladım ''Tamam bakıyorum ama herkes bi sakin olsun'' Herkesten onaylarcasına sesler çıkınca duruşumu dikleştirip gözlerimi kısıp ekrana baktım.
Ben namıdeğer Kardelen Çokgörmüş ve şuan hayatımı belirlecek noktadayım
''Evet başlıyo-'' cümlem yarıda kesildi çünkü baktığım şey beni resmen şoka uğratmıştı ağlasa mıydım? Yok, yok
''Ne oldu kız?''
''Çok mu kötü''
''Ben dedim öyle eline telefon verirseniz böyle olur zaten''
''Dershane olmadan üniversite mi kazanmayı bekliyordu ha?''
Sesin sahiplerini duyamadım ama bir sevinç çığlığı kopardım
''Siz ne anlatıyorsunuz be! Bu kız türkçe ve matematiği fulleyerek ilk 1.000'e girdi!!''