Ama düşününce, gerçekten hayattaki her çıkmaz beni başka güzel bir hikayeye süreküklemiş. Mesela üniversitenin ilk yılında yurtta öylesine zorluk çekiyordum ki oda arkadaşlarım yüzünden en sonunda hiç istemesem de, çünkü yalnız kalmak o zamanlar en büyük korkumu, tek başıma eve çıkmam gerekti. Ve o zamana kadar aynı kampüste okuyor olmamıza rağöen hiç karşılaşmadığım nişanlımla aynı apartmanda komşu olduğumuzda yolumuz kesişti. Ah... Yani eski nişanlım."
"Ama sonu kötü bitmiş."
"Yine de, bir şansım daha olsa aynı hikayeyi yaşamayı seçerdim."
"Sonunu değiştiremesen bile mi? "
"Sonunu değiştirmek istemiyorum. Çünkü bu sonun bana ne güzellikler getireceğini daha merak ediyorum."
Sessiz kaldı ve son kalan iki dalı biraz önce içtiğmzi unutmuş oolacak ki
sigara paketni açmaya yeltendi ama kıs sürede fark edip sadee boş kartonu eziişp buruşturarak onunla uğraşmaaya başladı.
''Başın daha iyi mi şimdi?''
İlk defa çtiğimin fark edilmesi zor değildi ve başımının döndüü için kfamı arkaya yasladığımı anlamış olmalıydı.
''Evet, teşekkür ederim.''
Daha iyi olduğumu knıtlamak adına oturduğum yerde doğrulup dik oturmaya geri döndüm.
''Bu arada...Cihan.''
''Efendim?''
Başta bana bakmadan konuştuğu için tam olarak ne dediğini anlayamamıştım. Önce yüzünü sonra hafifçe bedenini benden yana çeviip elini uzattı.
''BenCihan. Normalde bu kadar tatsız bir insan değilimdir. Bugünki kabalığımdan dolayı ügünüm.Kusura bakma lütfen.''
Gülümseyip uzattığısoğu elini tutup hafifçe sıktım.
''Melis.''' diye tanıttım kendm. ''Ben de etrafa pek neşe sçmıyorum bu aralar. Ayrıca asıl en özür dilerim yalnız kalmak istediğin barizken alanını gasp etiim ve konuştum bırbır...''
''Başkasına odaklanmak iyi geld.'' ediğinde lk defa gerçek anlamda güümsediğii gördüm.
'''Tamam, bunu hak ettm.''
Gülümsemesi büyüdüğünde biraz sessiz kaldk.
''Kaybın için üzüldüm Melis.'' dedi. '''Ama senin ibi bir ine sahip olduğu için arkadaşın şanslıymış.''
''Çok iyi bi arkadaştım iyemiyorum ama o mükemmel bir dosttu.''
O anda ttreşimde olan telefoumun ceimde tireypurmasıyla irkilip telefona abaktım. Arayan Bahar'd. Bahar'ın aramasını açtığım esnada saat takıldı gözüme. Neredeyse 05.00 olmuştu.
''Nerdesin sen !''
Sesi ağlamaklı çıktığı için kendimi çok kötü hissettim.
''Bahçeye indim hava amak için.''
''Delirtecek misi ben! Ödüm kotu seni göremeyince bu saatte dışarı mı çıkılır!''
Cihan telefndan gelen baırış sesini duymuş olmalı k meraklı bir endişe ile ana bakmaya başladı. Sorun yok dercesine kafamı salladım.
''Gelyorum şimdi.'' diyip telefonu kapatırken ayakladım. Cihan da enimle birlikte kalktı.
''Soru yoktur umarım?''
''Akadaşım, beni odada göremeyince endiişelenmiş. Yanına gideyim artık.'''
Yüzünde rahatladğı belli bir ifadeyle
''Teşekkür ederim söylediğin her şey çin.'' dedi. ''Seninle tanışmak güzeldi.''
''Seninle tanışmak da öyle.'' derken samimiydim. Daha fazla bir şey söylemek istemedimşimdiye kadar konuştuğumuz konularda. O yüzden sadece
''İyi geceler diyeceğm... ama sabaha daha yaknız.''
Güldü.
''İyi uykular demekd daha doğru o zaman. Çünkü ikimizin de gzünden uyku aktığı çok maum.''
''Sana da iyi uykular'' diyerek eda ettim ona. Odaya döndüğümde Bahar hem sinirden hem korkudan patlamaya hazır bir bomba gibiydi am ahaim ne kadar kötü durumdaysa artık, tüm öfkesini içine atıp sessiz kaldı ve adece yatağa girip uykunun tüm vücudumu esir altına alışına karşılık teslim oldum.
u gece konuşmak, kalbimdeki ağırlığı kaldırmş yükümü hafifletmişt. Ve eni bir karar vermeme neden lmuştu. Uyandığımda ilk işim pandoranınkutusunu açmak olacaktı. Mete arkadında bana nasıl bir anı ırkamıştı onu görecekim.