Bölüm 36

Aden, Altay’ın göğsünde derin bir nefes aldı. O an, tüm dünya durmuş gibiydi. Dışarının soğuğu, içerideki sıcaklığa ulaşamıyordu. Altay’ın kolunun altında, kendini güvende ve ait hissediyordu.Başını kaldırdı, gözleri Altay’ın gözlerinde buluştu. Bakışları bu kez daha kararlıydı. Altay, Aden’in bu yeni hâlini fark ettiğinde, içinde bir kıvılcım yanıp geçti. Artık sadece duygular değil, bedenleri de birbirini özlemiş gibiydi.Aden, yavaşça Altay’ın yakasına uzandı. Parmak uçları onun gömleğini kavradı, sonra çekti kendine doğru. Dudakları, Altay’ın dudaklarına bir kez daha dokundu—bu kez daha uzun, daha derin, daha anlamlıydı. Öyle ki, nefesleri birbiriyle karıştı, zaman yine fluya büründü.Altay, elini Aden’in yanağında gezdirdi. Sonra parmakları boynuna, oradan omzuna indi. Aden’in teni, onun dokunuşuyla ürperdi. Sessizliğin içinde sadece kalplerinin atışı vardı artık.Aden hafifçe fısıldadı, dudakları Altay’ın boynuna yaklaşmıştı: “Sana yakın olmak... bu kadar doğru hissettirmemeliydi. Ama öyle.”Altay, Aden’in beline sarıldı, onu usulca dizlerinin üstüne çekti. Artık Aden, onun kucağındaydı. Göz göze geldiler, nefes nefeseydi ikisi de. Eller artık titremiyordu; dokunuşlar bilinçliydi, istekli ve sevgi doluydu. Her hareketleri birbirlerine daha da yakın olmak içindi.Altay, Aden’in saçlarını okşayarak fısıldadı: “Sana her dokunduğumda... kendimi buluyorum. Hiç bu kadar gerçek hissetmemiştim.”Aden’in elleri, Altay’ın yüzünü çevreledi. Dudakları yeniden buluştu, bu kez bir yangın gibiydi. Ama o yangında bile zarafet vardı. İkisi de bir yandan yakınlaşıyor, bir yandan duygularını usulca döküyordu ortaya.Battaniye onların etrafına sarılıydı, ama sıcaklık artık sadece ondan değildi. Her temas, her öpücük, her fısıltı aralarındaki bağı daha da sıkılaştırıyordu.Gecenin karanlığı onları örtmeye devam ederken, bedenleri daha da yaklaştı. O an, artık sadece birbirlerine aittiler. Sınırlar silinmişti, yalnızca hisler kalmıştı geriye. Ve Aden, Altay’ın kulağına usulca fısıldadı:“Bırak, bu gece sadece biz olalım. Dünya beklesin.”