Bölüm 23

Eve doğru yürürlerken gökyüzü kararmaya başlamıştı. Ufukta gri bulutlar birikiyor, uzaklardan gök gürültüsü duyuluyordu. Henüz kapıdan içeri adım atmışlardı ki, dışarıda aniden yağmur bastırdı. Camlara hızla vuran damlaların sesi, Aden’in gözlerini parlatmıştı.Aden (heyecanla): “Hadi çıkalım! Yağmurda koşalım!”Altay ona dönüp kaşlarını kaldırdı.Altay: “Hasta olursun. Islanırsın, üşürsün…”Aden dudaklarını büzdü, gözlerini devirdi.Aden: “O zaman ben kendim çıkarım. Yağmur kaçmıyor sonuçta.”Altay hafifçe gülümsedi. Onun bu tatlı inadı hoşuna gitmişti.Altay (adım atarken): “Tribini yerim senin.”Hiç beklemeden Aden’i bir anda kucakladı. Aden bir çığlık attı ama kahkahası bastırdı hemen ardından.Aden: “Altay! Ne yapıyorsun?!”Altay: “Sen yağmuru istedin, işte getiriyorum seni. VIP hizmet.”Kapıyı ayağıyla açtı, ikisi birden gülerek yağmurun altına çıktılar. Yağmur damlaları üzerlerine düşerken dönmeye, birbirlerine su sıçratmaya başladılar. Aden’in kahkahaları gökyüzüne karışırken, Altay sadece ona bakıyordu.Altay (içinden): “Sen güldükçe, her şey güzel oluyor.”