Bölüm 16

Altay Aden’in yüzündeki hem duygusal yorgunluğu hem de fiziksel halsizliği fark etti. Aden telefonu bir eliyle tutarken diğer eliyle battaniyeyi karnına bastırıyordu. Altay kaşlarını çattı.Altay (yumuşak bir sesle):“Bir şey daha var… değil mi?”Aden hafifçe başını salladı, gözlerini kaçırarak konuştu.Aden:“Zaten karnım ağrıyor… sabah beri hafifti ama şimdi daha kötü oldu. Üstüne kitap da kötü bitti ya… iyice moralim bozuldu.”Altay’ın sesi hemen daha koruyucu bir tona büründü.Altay:“Off Maviş’im… bana niye baştan söylemiyorsun bunları? İyi misin şimdi? Karnın için bir şey yaptın mı?”Aden dudaklarını bükerek başını salladı.Aden:“Sıcak su torbası koydum ama çok da işe yaramıyor. Uyuyunca geçer belki dedim ama kitabın sonu uykumu da kaçırdı.”Altay bir an sessiz kaldı, sonra kararlı bir şekilde konuştu.Altay:“Tamam. Tamamdır. Evdeysen çıkma, ben birazdan sende olurum. Kırtasiyeden renkli notlar alacaktım zaten, yanına da birkaç sürpriz eklerim.”Aden (bir yandan gülümseyip bir yandan burnunu çeker):“Sürprizleri sevdiğimi nasıl da ezberledin…”Altay:“Senin her halini ezberledim. Özellikle böyle ‘kitap yıkımı ve karnım ağrıyor’ karışımı hâllerini…”Aden gülümsedi, gözlerinin içi parladı. Onun bu hâlini gören Altay’ın içi biraz daha yumuşadı.Altay:“Çok geçmeden kapını çalarım. O zamana kadar battaniyeni bırakma. Ve söz… bu akşam sadece senin yüzünü güldürmek için plan yapacağım.”