Bölüm 8

Mermer zeminin soğuk parıltısı dün geceki gerilimi hatırlatıyordu ama dengeler farklıydı: bina Kaan’a aitti. Çalışanlar patronlarını ve yanında yürüyen “eşini” görünce fısıltılarla kenara çekildi. > Kaan (kısık sesle): Emin adım, net bakış. Ceren (dişlerinin arasından): Rehberliğe ihtiyacım yok. Dün Ceren’i geri çeviren resepsiyonist hemen ayağa fırladı. > Resepsiyonist (gergin): Günaydın, Kaan Bey… Ceren Hanım… Kaan (hafif tebessümle): Dün yaşanan karışıklığı gidereceğiz. Toplantı salonu hazır olsun. --- Yönetim Katı Cam duvarlı odada avukat, kişisel asistan ve güvenlik şefi hazırdı. Ceren baş köşede Kaan’ın yanında oturdu; önlerinde kalın bir dosya: “Resmî Birliktelik – Basın Protokolü”. > Kaan: Yanlış veri sızdı. Krize dönüşmeden kesip atıyoruz. Evliliğimiz resmî; medya soru sormayacak. Avukat: Nikâh kaydı, ikamet ve ortak hissedar evrakı burada. Ceren (dosyayı kapatarak): Yani bugün basına açıklama? Kaan: Evet. Ajans adına ben konuşurum; sen susacaksın—şimdilik. Toplantı on beş dakikada bitti. Çıkarken Kaan kolunu Ceren’in beline hafifçe dokundurdu. > Ceren (fısıltıyla, geri çekilerek): Dokunuşuna gerek yok. Kaan (kısık, alaycı sıcaklıkla): Kameralar seviyor. Rolü kusursuz oyna. --- Binadan Çıkış Yüksek cam kapılardan dışarı adım attıklarında güneş göz kamaştırıyordu. Basın barikatı henüz kurulmamıştı; güvenlik alanı temizliyordu. > Ceren (dişe dokunan bir gülümsemeyle): Senaryonun ilk sahnesi bitti. Kaan: Daha prologdu. Asıl oyun başlıyor. SUV’a binerken Ceren içinden geçirdi: “Bu kez iş görüşmesine değil, özgürlüğümle pazarlığa geldim.” Maskeler düşene kadar dans sürecekti. ___