Bölüm 31

Ceren’in yanakları kızarmış, bakışları yere kaymıştı. Bir yandan gülüyor ama ne yapacağını bilemez hâlde sağa sola bakıyordu. > “Tamam yani… şey… yeter… ee… çı-kalım artık, duş bitti…” dedi, kelimeleri birbirine dolayarak. Kaan, göz ucuyla ona baktı, yüzünde hafif bir sırıtış belirdi. Gözlerini kısmış, keyifli bir ifadeyle sordu: > “Emin misin? Bence daha suyun tadını çıkarmadık…” Ceren hemen arkasını dönüp çıkmaya yeltendi ama Kaan ani bir hareketle beline kolunu doladı, onu kendine çekti. > “Sence şu dakikadan sonra seni bırakır mıyım?” dedi sesi hafif alaycı ama yumuşaktı. Ceren’in kalbi küt küt atıyordu ama buna rağmen hâlâ dudaklarında küçük bir tebessüm vardı. ---